Jeremia 14 vo 52

Jeremia 14 vo 52

14 Jeremia het vo Jehova folgendi Botschaft wäg de Dürrezyte:

 2 Juda trout u sini Tore sy verfalle. Niederdrückt sinke si zu Bode u us Jerusalem stigt Gschrei uf.

 3 D Herre schicke ihri Diener zum Wasserhole. D'diener gö zu de Wasserlöcher und finde ke Wasser. Si chehre mit leere Gfäss zrü. Si schäme sech u sy enttüscht u bedecke ihre Chopf.

 4 Wüu dr Bode rissig isch, es gheit ja kes Räge uf ds Land, sy d Landwirte bestürzt und bedecke ihre Chopf.

 5 Sogar ds Reh ufem Fäud verloht sis Neugeborene wüus kes Gras git.

 6 Die Wildesel stöh uf de kahle Hügel. Si japse wi schakale. Ihri Ouge versäge, wüus ke Vegetation git.

 7 obwohl üsi eigete vergehe gäg üs ussäge o jehova unternimm chli dim name zliebe. Denn üsi Tate vu dr Untreue sy zahlriich un gege di hämmer gsündigt.

 8 Du, d Hoffnig Israels, si Retter ir Ziit vor Not, werum bisch du wiene Frömde im Land, wie ne Reisende wo nume zum Übernachte haltmacht?

 9 Werum glichsch emene Maa wo wie betäubt isch emene starche Maa wo nid cha rette? Du bisch doch i üsere Mitti, o Jehova, u mir trage di Name. Lah üs nid im Stich.

10 Das seit d Jehova über däm Volk: "Si liebe's umenandzstryffe und händ ihri Füess nid zrug ghaute. Drum findet d Jehova kener Gfalle an ihne. Jetzt wird er sich an ihre Vergehe erinnere und sie für ihri Sünde zur Rächeschaft zieh."

11 Dänn het d Jehova zu mir gseit: "Bet nid fürs Wohl vo däm Volk.

12 Wenn si faste ghöri i nid uf ihri flehige Bitte, u wenn si Ganzbrandopfer u Getreideopfer da bringe, findi kes Gfalle an ihne. Dür Schwert, Hunger u Peschta wird i ne es Änd mache."

13 I ha erwideret: "Ach, Souveräner Herr Jehova! D Prophete sage zue nene: "Ihr den des Schwert nit säh un Hunga wird äich nit träffe, sundern i wär äich a däm Platz wahre Friede ge.

14 Da het d Jehova zu mir gseit: "D Prophete propheten in meinem Name Lügen. I ha se weder gschickt no beuftragt no zu ihne gredet. E Lüügevision, wärtlosi Wahrsagerei u Betrug us ihrem eigete Herz propheize si euch.

15 Deswege seit d Jehova über d Prophete, wo i miim Name prophetei – obwohl i se nid gschickt ha – und di säge, das weder Schwärt no Hunger wird träffe: 'Durch Schwert und durch Hunger werde die Prophete umko.

16 Un d'Lüt, de sie prophiziere, wäre üsgworfe wäre uf d Schtrosse Jerusalem wägä dr Hungersnot un däm Schwert, ohni dass jemads sie begägnet: sie, ihri Froue, Bue un ihri Töchter. Denn i wird des Unglück, wo si verdiene, über si usschütte.'

17 Sprich folgendi Wort zu ihne: "Myni Ouge sölle Tag u Nacht vor Träne überflüsse, unufhörlech, wüu myni jungfröiie Tochter, mys Volk, isch vollständig zerschlage u zerbroche, iri Wunde isch üsserscht schlimm.

18 Wen i uf ds Fäud gang und mi umeluege, gsehn i die vom Schwärt erschlägene! U weni id Stadt chume, gsehni d Chrankheite aus Foug vor Hungersnot! Denn sowohl dr Prophet, als au dr Prieschter umzogä in nem Land, des sie nit kennt.

19 Hesch Juda völlig verworfe, verabscheuschisch Zion? Warum hesch du üs gschlage, sodass es kei Heilig für üs git? Me het uf Friede ghofft aber nüt Guets isch cho, uf ei Zyt vor Heilig, doch da isch Schrecke!

20 Mir stöh üsi Schlächtigkeit ii, o Jehova, ds Vergö üse Vorfahre, denn mir hei gäge di gsündet.

21 Dim Name zuliebe wiis üs nid ab, het nid dine herrliche Thron verachte. Dänk zrügg und brich nid di Bund mit üs.

22 Chan irgend eine vo de wertlose Götze vo de Völker's la regne? Oder cha dr Himmel vo sich us Rägeschauer gäh? Bisch du, üse Gott Jehova, nid dr einzig, wo das cha? Und mir hoffe uf di, we du elei hesch das alles doh.