Jesaia 64 vo 66

Jesaia 64 vo 66

64 Hetsch doch nume dr Himmel zerrisse u wärsch abecho,

sodass dinetwäge d Bärge würde gä,

 2 wi we Füür Risig entzündet

u ds füür ds wasser zum choche bringt,

denn würd di name bi dine gegner bekannt werde

u d Vouk würde vor dir zittere!

 3 Wo du Ehrfurcht iflössendi Züüg tuesch wo mir nid z hoffe waget hei,

bisch herab cho u vor dir häre bäte d Bärge.

 4 Sit jeher het niemer ghört no go hör gschänkt,

noh het irgend ä Aug ä Gott üs dir gsähne,

der für die handelt, wo geduldig uf ne warte.

 5 Du bisch dene entgägecho wo freudig tüe was richtig isch,

dene, wo a di dänke u dine Wäge fouge.

Sieh nume! Du bisch zornig worde während mer wyter sündigt hei,

u das hei mer langi Zyt ta.

U jitz söue mer grättet wärde?

 6 Mir si aui wi ne Unreiner worde

un alli unsri Tate dr Grechtigkeit sin we d Binde vu dr Menschschtruierende.

Mir wärde alli verwälke wies blatt

u üsi Vergö wärde üs fortträge wi dr Wind.

 7 Es git keinä wo di name alütet,

kene rüehrt sech um di festzhalte,

denn du hesch dis gsicht vor üs verborge

u lat üs vergah wäg üsem Vergehens.

 8 Doch etz o Jehova bisch üse Vater.

Mir si dr Ton u du bisch üses Töpfer.

Mir alli si ds Wärch vo dire Hand.

 9 Wärd nid allzu zornig, jehova,

u dänk nid für immer a üses vergehe.

Lueg üs bitte ah denn mir si aui dis Volk.

10 Dini heilige Städt sy zur Wildnis worde.

Zion isch zur Wildnis worde,

Jerusalem zur Einöde.

11 Üses Huus vor Heiligkeit u Herrlichkeit,

wo üsi vorfahre di präsed,

isch verbrennt worde,

un alles, was uns leb un diir war, liet in Trümpf.

12 Wirsch di da immerno zrughalte o jehova?

Wirsch no blibe u üs so schrecklech la liede?