Lukas 17 vo 24

Lukas 17 vo 24

17 Denn het er zu sinene Jünger gseit: "Ursache, dür die me i ds Stolperä chunnt, si unvermeidlech. Aber wehe däm, dür de si entstöh.

2 Wär besser für ihn, me würd ihn mitemene Mühlstei am Hals is Meer rüere, aus daser eine vo dene Chline zum Stolper bringt.

3 Passt uf euch uf. We din Brüeder e Sünde begoht, de red es ärnschts Wort mit ihm u wenn er bereut, vergieb ihm.

4 Säubscht we är siebä mau am Tag gägä di sündigt u när siebä mau zu dir zrü chunnt u seit: 'I bereue', muesch ihm vergäh.

5 D Aposchtel hei itz zum Herrn gseit: "Gib üs meh Gloube."

6 Dr Herr isch erwideret: "We öiches Gloube o nume so gross wi ä Sänfkorn wär, würdet Dir zu däm Schwarze Mulbeerbaum säge: 'Heb di mit dyne Wurzle us em Bode und verpflanz di is Meer!', u är würd uf Öich lose.

7 Aagno, är heit e Sklave u är chunt nachem Pflüge oder Schaf ga brüele vom Fäud zrü. Wär vo Öich würd de zu ihm säge: 'Chum doch grad här u nimm am Tisch Platz'?

8 Würd me nid ender zu ihm säge: 'Mach mir öppis zum Znacht u bi dr e Schürz füre u bediene mi, bis i gässe u trunke ha, u när chasch esse u trinke'?

9 Wird me sech öppe em Sklave zu Dank verpflichtet fühle, wüu är si Uftrag erfüllt het?

10 So au Dir: We Der alles do heit, was me nech ufträit het, de seit: 'Mir sy nutzlosi Sklaven. Mir hei nume üsi Pflicht ta.'

11 Ufem Wäg uf Jerusalem het er zwüsche Samaria u Galiläa hinedure zoge.

12 Grad wöue ines Dorf ines Dorf ine gah, da si ihm zäh Ussätzigi entgäge cho, blibe aber i einige Entfernig stah

13 und rüefe luut: "Jesus, Lehrer, ha Erbarme mit üs!"

14 Won er sie gseh het, het er zue nene gsait: "Göhnd u zeiget euch d Prieschter." Underwägs sy si de gsund worde.

15 Eine vo ne het zrügg kehrt, wo er gmerkt het, dass er gsund wore isch, un het Gott mit luter Schtimm verherrlicht.

16 Er isch Jesus z'Füess gworfe und het ihm danket. Übrigens isch er ä Samariter gsi.

17 Aus Reaktion druf het ne Jesus gfragt: "Sind nid alli zäh gsund gmacht worde? Wo si de di angere nüni?

18 Isch süsch kene zrüggcho, um Gott z verherrleche – nume dä Maa useme angere Volk?"

19 Denn het er zu ihm gseit: "Stah uf u gang. Dis Glaube het di gsund gmacht."

20 Won er vo de Pharisäer gfragt woorde isch, wo Gottes Königrich chume, het er antwortet: "Gottes Königreich kommt nicht auf spektakuläre, für alle zu erkennende Art und Wiis.

21 Und mer wird o nid säge: 'Lueged da ane!', oder: 'Dött isch es!' Denn lueged!' Gottes Königreich isch i oire Mitti."

22 Denn het er zue d Jinger gsait: "D Zyt kummt, do wärde ihr euch wünsche, au nume eine vo de Tag vom Mönschsbue z gseh, aber ihr wärde dä Tag nid gseh.

23 U d'Lüt wärde zu euch säge: 'Seht dert!', oder: 'Sieht hie!' Göit nid här u louft ne o nid hingerhär.

24 Denn so we ä Blitz vu einere Siete vum Himmel zum andere lüchtet, so wird dr Menschebue an sinem Dag si.

25 Zersch mues er jedoch vieles liide u vo dere Generation zrugwise wärde.

26 So wies i de Tag Noah isch gsy, so wird's o i de Tag vom Menschesohn sy:

27 D Mönsche ässä, trunke, hüratetä u wäre hüratet bis zum Tag, a däm Noah in d Arche goht un d Sintflut kummt un sie alli vunichtet het.

28 Un we`s in d Däg Lots war: D Mensche ässä un trinke, kaufe un vukaufe, pflanze un bäte.

29 Doch a däm Dag, als Lot Sodom vulosst het, rägnets Fiir un Schwefel vum Himmel un vunichtet sie alli.

30 Ebeso wirds a dem Tag si wo de Menschesohn offebar wird.

31 Wer a  däm Dach isch aber sini Sache im Huus het söu nid abe gah für se hole. O wer druss uf em Fäud isch, darf nid zum zruggchere, was er hinger sich het gloh.

32 Dänkt a Lots Frou.

33 Wer sis Läbe z bewahre versuecht wirds verlüre aber wers verlüürt wirds bewahre.

34 I säge Nech: I glychere Nacht wärde zwöi imne Bett lige – dr eint wird mitgnoh aber dr anger wird zrügglo.

35 Es wärde zwöi Froue a der glyche Mühli mahle – di eint wird mitgnoh, aber di ander wird zrügglo."

36 ––

37 Druufhin hei d Jünger gfragt: "Wo, Herr?" Er het gsait: "Wo di Lyche isch, da versammle sech o d Adler.