Lukas 7 vo 24

Lukas 7 vo 24

7 Woner mit däm wo er de Lüt het wöue säge, fertig isch er uf Kapernaum gange.

2 E Offizier het e Sklave gha woner sehr ghange het, wo jitz aber schwär chrank isch gsy und im Stärbe gläge.

3 Wo er vom Jesus ghört het, het er einigi Älteschte vo de Jude zu ihm mit der Bitte gschickt, z'cho und sin Sklaven gsund z'mache.

4 Sie gehn also zu Jesus un bäte nen eindringlich: "Er isch es wert, dass dü ihm sini Bitte erfüllsch,

5 denn er liebt üses Volk u het sogar üsi Synagoge bout."

6 Da het sech Jesus mit ne ufe Wäg gmacht. In einere Entfärnig vo däm Huus si ihm Fründe vom Offizier entgäge cho. Si söttet ihm usrichte: "Herr, mach dr keni Umständ, denn i bi's nid wärt, dass du unger mys Dach chunnsch.

7 Drum hani mi o nid für würig ghaute, zu dir zcho. aber eis Wort vo Dir gnüegt u min Diener isch gsund.

8 Denn o ig ungerschtah höcherem Befähl u ha Soldate unger mir, u weni zu eim vo ihne säge: 'Göh!', de geit er. U befähle i eim andere: 'Chum!', dänn chunt er. U wenni mim Sklaven säge: 'Du das!', denn tuet er's.

9 Als Jesus des ghärt het, schtunkt er iba nen, drillt sich um, un sait zue de viele, wo nem folge: "I sag äich: Nit emol in Israel ha i so ä starche Glaube entdeckt."

10 Wo d'Überbringer vor Nachricht is Huus cho si, hei si gseh dass dr Sklave gsund isch gsi.

11 Churz danach isch Jesus ungerwägs zunere Stadt namens Nain gsi. Sini Jünger und e grossi Mängi zoge mit ihm.

12 Wo er sech am Schtadttor nöcher het, isch grad e Toter usegleit worde, dr einzig Sohn vo sine Mueter, wo no drzue ä Witwe isch gsy. E beachtlichi menschemengi us der stadt het si begleitet.

13 Wo dr Herr si entdeckt het, het er tüüfs Mitgfühl empfange u het zu ihre gsait: Hör uf brüele.

14 Druf isch är nöcher cho, het d Bahre berüehrt und d Träger bliebe schtoh. Er befählt: "Junge Maa, i säg dir: Stöh uf!"

15 Da het sech dr Toti uf gsetzt u het agfange rede, u Jesus het ihm si Mueter zrü geh.

16 Alli sin vu Angscht ergriffe worde, vuherrlichta Gott un hän gsait: "Eine grosse Prophet isch unda uns ufträte", un: "Gott het sinem Volk Beachtig gschänkt."

17 Was er gmacht het, het sech i ganz Judäa gredt u i dr ganze Gägend ume gredt.

18 Johannes erfahre vo sine Jünger, was aues isch gscheh gsi.

19 Do het dr Johannes zwöi vo syne Jünger zu sich gruefe und het se zum Herrn gschickt mit der Frag: "Bisch du dä, dä söll cho, oder söllemer no ufen andere warte?"

20 Bi Jesus acho hend d Manne gseit: "Johannes de Täufer het üs zu dir gschickt. Mer sölled dich fröge: 'Bisch du dä, dä söll cho, oder sölled mer no ufen andere warte?'

21 Jesus het zu däm Zytpunkt viu vo Chrankheite u schwäre Lyde gheilt, het bös Geischter us tribe und vilne Blinde ds Ougäliecht het gschänkt.

22 Er het zur Antwort geh: "Göit und verzellet Johannes, was Der gsehne und ghört heit: Blindi chöi jitz gseh, Lahmi chöi loufe, Ussätzigi si wider gsund, Ghörlosi chöi ghöre, Toti wärde uferweckt und di Arme erfahre vo de guete Botschaft.

23 Glücklech isch, wär nid a mir Astoss nimmt."

24 Wo d Böte, wo Johannes gschickt het, wägg si, isch Jesus uf Johannes kumme z schwätze un het zue d Menschemängi gsait: "Was hän ihr ghofft z säh, wo ihr in d Wildnis gange sin? E Schilfrohr, wo vom Wind hin u här bewägt wird?

25 Was händ Der wölle dert dusse gseh? E Maa i edle Gwänder? Lüt wo kostbare Gwänder trage und z Luxus läbe fingt me i königleche Hüser.

26 Was wen ihr etze säh, als ihr losgange sin? Ä Prophete? Jo, un i sag äich: Ihr hän sogar noh viel me als ä Prophete gsähne.

27 Är isch es, vo däm es i de Schrifte heisst: 'I schick dr mi Bote vorus. Är wird dr Wäg vor dir vorbereite.' 28 I sag äich: Under de Mensche git's kei Grössere als Johannes. Un doch isch öper, der in Gottes Kenigrich ä gringi Stellig het, grösser als er."

29 (Wo alli Lüt u d Stüreinehmer das ghärt hän, erkläre sie Gott fir Grecht, wel sie vu Johannes dauft worde sin.

30 Doch d Pharisäer u d Gsetzesexperte hei nid der Rata beachtet, wo Gott ihne gä het, wo sie nid vo ihm tauft worde si.)

31 "Mit wäm söui auso d'Mensche vo dere Generation vergliche? Wem si ähnlech?

32 Si si wi Ching wo uf me Marktplatz hocke und sech gägesitig zrüefe: 'Mir hei für euch Flöte gspiut, aber Ihr hei nid wöue tanze. Mir hei Truerlieder gsunge, aber dir heit nid brüelet'.

33 Ähnlech bim Johannes em Täufer: Är isch cho, het kes Brot gässe u ke Wy trunke, u dir seit: 'Er isch vomene Dämon bsesse.

34 Dr Mönsch isch cho u het gässe u trunke, u dir seit: 'Sieht Nech dä a! Dä frisst u cha vom Wy nid gnue übercho u isch mit Stüreinehmer u Sünder befreundet!'

35 Wi o immer: Wysheit zeigt sech a ihrne Ergäbnis."

36 Jesus isch wiederholt vu nem Pharisäer zum Ässe iiglade worde. Schliesslich isch er zue nem heimgange un legt sich z Disch.

37 Wo e Frou, wo me ir Schtadt als Sünderin het chönne, het erfahre, das er bi däm Pharisäer isch iiglade gsy, het si es Alabastergfäss mit duftendem Öl brocht.

38 Sie isch hinger ihn gsi, het zu syne Füess gjammeret, het sie mit ihrne Träne bnetzt und het sie mit ihrne Hoor ab trocknet. Ou het si syni füess zärtlech küsset u z duftende Öl drüber.

39 Der Pharisäer, der ne iiglade het, het das gsäh u het sech gsait: "We der Maa würklech e Prophet wär, de wüsst er, wer oder was für ne Frou ihn da berüehrt, dass si e Sünderin isch."

40 Jesus het druf reagiert mit de Wort: "Simon, i ha der öppis z säge." – "Sägs, Lehrer."

41 "Zwöi Manne hei bimne Gäudverleiher Schulde gha. Dr eint het ihm 500 Denar gschuldet u dr anger 50.

42 Da si nüt hei gha zum ihri Schulde zrü zahle, het er se grosszügig erlese. Wele vo de beide wird ihn äch meh liebe?"

43 Simon git zantwort: "Ich nime a, der, däm er me erlosst het", woruf Jesus gsait het: "Dü hesch richtig gurteilt."

44 Denn het er sich dr Frou zue gwandt u het zum Simon gsait: "Siehsch die Frou? I bi i di Huus cho, aber du hesch mir kei Wasser für mini Fess gäh. Doch di Frau het mini Füess mit irne Träne benetzt und mit irne Hoor abtrochnet.

45 Hesch mir ke Chuss gäh, aber di Frou het sit i inecho bi nid ufghört mini füess zärtlech z'küsse.

46 Hesch ke Öl uf mi Chopf gosse aber die Frou het duftends Öl uf mini Füess gosse.

47 Drum säg i Dir: Ihri Sünde – und si het vil Sünde aagfange – sy vergää, wül si het vil Liebi zeigt. Doch wem wenig vergä wird, der liebt wenig.

48 Do het er zu ihre gseit: "Dini Sinde sind vergäh.

49 Da hei di angere am Tisch zunenang gmeint: "Wer isch dä Maa, dass er sogar Sünde vergit?"

50 Doch är het zur Frou gseit: "Dein Glaube hat dich grettet. Gang is Frieden."