Markus 11 vo 16

Markus 11 vo 16

11 Wo si drno i d Nöchi vo Jerusalem sy cho, nach Betfage und Betanie am Ölberg, het er zwei vo syne Jünger los gschickt

2 mit em uftrag: "Göht i ds Dorf, wo me vo hie us gseht. Grad am Ortsygang wärde Der e junge Esel aabunde finde, wo no niemer ghocket het. Bindet ne los u bringt ne här.

3 We öpper fragt, warum Der das tuet, denn seit: 'De Herr bruucht ihn und wird ne sofort wider dahär zrüschicke.'

4 Da hei si sech ufe Wäg gmacht. In dr Näbeschtross hei si de dr jung Esel druss anere Türe gfunde und hei ne los bunde.

5 Doch einigi, wo dert gstande sin, gfragt hei: Was mache Der da? Warum bindet Der der jung Esel los?

6 Si hei das wiederholt wo Jesus gseit het u me het si la gah.

7 So hän sie d jung Esel zum Jesus bringe, lege ihri Obergwänder uf des Tier, un na het sich druf gsetzt.

8 Usserdäm hei viu Lüt ihri Obergwänder uf dr Stross usbroche, während angeri uf de Fälder grüeni Zweige abschnitte.

9 D Lüt, wo vorusgige und wo hinderhärchöme, hei immer wider grüefe: "Bitte rette ne! Gsägnet isch dä wo im Name Jehovas chunnt!

10 Gsägnet isch ds kommende Königriich vo üsem Vater David! Bitte rettet ne, du, wo du obe i de Höchi bisch!"

11 Er isch z Jerusalem iigange, het dr Tempel u het sich dört überall gluegt, aber wo's scho spät isch, isch er mit de Zwölf use uf Betanie gange.

12 Wo si am nächschte Tag Betanien verlüre hei, het är Hunger übercho.

13 I einere Entfernig het er e Fiigebaum entdeckt, wo scho Blätter het gha, u er het wöue nahluege öb er ou Frücht het treit. Doch wo ner anecho isch, het er nüt aus Blätter dran gfunge, denn s isch no ke Zyt gsi für Fyge.

14 Da het er zu däm Baum gseit: "Nie wieder soll öpper vo dir Frücht ässe!" Sini Jünger hei das ghört.

15 Nun sinds uf Jerusalem cho. Er goht in d Tempel un fangt a, alli Händler un Käufer vu dert z vuriebe, un na schtosst d Disch vu d Geldwechsler un d Bänk vu d Doubeverkäufer um.

16 Ou het er niemer e Gägestand düre Tempel lo alee.

17 Er het lehrt und het gsait: "Stoht nid in d Schrifte: 'Mis Huus wird Gebetshuus für alli Völker gnennt'? Aber ier hend's zunere Räuberhöhli gmacht.

18 Wo d Oberpriester und d Schriftglehrt hei, hei si e Möglichkeit gsuecht, ne umzbringe. Si hei nämlech Angst gha vor ihm, wüu di ganzi Mönschä über sis Lehrä nume so stuunti.

19 Es isch jetzt spat worde u är het mit sine Jünger d'Stadt verlüre.

20 Wo si de früemorge wider a däm Fygebaum verbii si, isch är scho gsy bis zu de Wuurzle abgstorbe.

21 Petrus het sech erinneret u het gseit "Rabbi, gsehsch du de Fiegebaum wo du vrfluecht hesch? Är isch abgstorbe!"

22 Als Reaktion druf het Jesus zu nene gseit: "Händ Glaube an Gott.

23 Ich vrsichere euch: Wär zu däm Bärg seit: 'Heb di id Höchi u schtürz i ds Meer', u i sim Härz nid zwiiflet, sondern gloubt, dass daas, wo er seit, gscheh wird, der wird das au erläbe.

24 Drum sägi Nech: Gloubet bi allem, werum Der betet und bitteet, dass Der's scho übercho heit. Dänn wärde Der's o übercho.

25 We Der dasteit u bätet, de vergäbe, was immer dir irgend eim angere übel näme, damit üche im Himmel o öiri Verfählige vergäbe."

26 ––

27 Wo si wider z Jerusalem gsy und är im Tempel umenandgange isch, sy d Oberpriester, d Schriftglehrt worde und di Ältischte

28 und hei ne gfragt: "Mit welem Rächt du das alles machsch? Wär het di berechtigt so öppis ztue?

29 Jesus sait zue nene: "Ich ha ä Frog a äich. Beantwortet sie ma un i sag äich, mit welem Recht i das alles doe.

30 Isch d Toufi gsy, wo Johannes düregfüehrt het, vom Himmel oder vo Mensche? Antwortet mir."

31 Da hei si mitenand überleit: "We mir säge: 'Vom Himmel', wird er frage: 'Warum heit Der ihm de nid gloubt?'

32 Aber chöi mers waage, z säge: 'Vo Mensche'?" Si hei nämlech Angst gha vor de Lüt, wo ja aui der Meinig si, dass Johannes tatsächlech e Prophet isch gsy.

33 Drum antworte sie: "Wir wisse's nit", woruf Jesus erwideret het: "Denn sag i äich au nit, mit welem Recht i das alles tue.