Markus 6 vo 16

Markus 6 vo 16

6 Er isch vo dert i sis Heimatgebiet gange u sini Jünger hei ihm gfolgt.

2 Am Sabbat het er aagfange, i der Synagoge lehre u die meischte vo syne Zuehörer hei sich gwunderet u gseit: "Wo het dä Maa das alles nume häre? Warum söu er grad die Wisheit übercho ha? U wiso söue dürne settigi mächtige Tate gscheh?

3 Isch das nid dr Zimmermaa, dr Bue vum Maria un dr Brüeder vu Jakobus, Joseph, Judas un Simon? Und sy sini Schwöschter nid hie bi uns?"Di sind also Astoss an ihm gnoh.

4 Doch Jesus sait zue nene: "E Prophet wird ibaall geehrt, numme nit in sinem Heimatgebiet un unda sinene Vuwandte un in sinem eigene Hus."

5 So het är dert ke mächtigi Tate chönne voubringe, ossert es paar Chranke d Händ ufzlege und se z heile.

6 Er het sech über de Ungloube vo de Lüt gwunderet und het denn e Rundi dür d Dörfer gmacht und het glehrt.

7 Jetz het er di zwölf Aposchtel zu sich gruefe, het si z zwöit us gschickt u hetne Macht gä über di böse Geischter.

8 O wies er se aa, für ungerwägs nüt mitznäh – kes Brot, ke Provianttäsche, kes Gäut i ihrem Gürtel –l nume e Stab.

9 Si söttet Sandale träge, aber kei zuesätzlichs Gewand.

10 Denn het er ne no gseit: "Wo geng dir ines Huus iträtte, dert bliibt, bis Der der Ort wider verlöh.

11 U we me nech amne Ort nid ufnimmt oder euch nid zuelosst, de schüttlet bim Wäggoh dr Stoub vo öine Füess aus Warnig für d Bewohner."

12 druf sinds los gange, predigt dass d'lüt sötted bereue,

13 tribe e paar Dämonen uus und riebe vil Chranki mit Öl ii und hends gheilt.

14 Des isch au Kenig Herodes z Ohre kumme, denn dr Name Jesus isch bekannt worde und d Lit hän gsait: "Johannes dr Täufer isch vu de Dote uferweckt worde und drum isch er zu mächtige Tate fähig."r

15 Anderi hei drgäge gmeint: Er isch dr Elia. Und no anderi: "Er isch e Prophet wie di vo früecher."

16 Wo de Herodes das ghört het, het er gseit: "Das isch dr Johannes, woni enthouptet ha. Er isch uferweckt worde."

17 Herodes het dr Johannes nämlech säuber festnäh u i ds Gfängnis la sperre – u zwar wäge Herodias, dr Frou vo sim Brüeder Philippus. Wül ds Herodes het se ghürate

18 u Johannes het widerholt zu ihm gseit: "Es isch gägä ds Gsetz, dass d'Frou vo dim Brüeder hesch."

19 Der Herodias het ihm das nachegha u het ne wöue umbringe la. Allerdings isch der das nid glanget,

20 wüu sech dr Herodes vor Johannes fürchtet het – woner aus e grächte und heilige Ma het chönne –v und ihn beschützt het. Immer wen er ihm zueglost het, isch er hingerhär völlig ratlos, was er mit ihm sött mache, aber er het ihm witerhin gärn zueglost.

21 Doch aus dr Herodes a sim Geburi für sini höchi Beamte, d Militär¬befählshaber und di agsehschte Manne Galiläa e Znacht verastautet het, bot sich e günschtigi Glägeheit.

22 D Tochter vom Herodias kummt ine un het tanzt un Herodes un sini Gäscht ware hingerisse vu ihre. Der Kenig het zu däm Meitli gseit: "Wünsch dir, was immer du willsch, i gib's dir.

23 Ja är schwor Dir: "Was geng du wünschisch, i wird's der geh – bis zur Hälfti vo mym Königrich!"

24 Da isch si usegange u het ihri Muetter gfragt: Was söll i mir wünsche?" "Der Kopf vom Johannes em Töifer", het si zur Antwort übercho.

25 Sofort isch di jung Frou zum Chönig gloffe und iri Bitte vorem het treit: "I möcht, das du mir jitz grad ufere Platte der Chopf vom Johannes em Täufer gisch."

26 Dr König isch sehr bestürzt gsi, aber er het ihre d Bitte nid wölle abschloh – wäg sinere Eide und dr Gäscht, wo mit ihm z Tisch lage.

27 Ougeblicklech bfrogt er emene Leibwächter, dr Chopf vom Johannes herzbringe. Dä isch is Gfängnis gange, het Johannes enthauptet,

28 het dr Chopf ufere Platte bracht, het ne em Meitli gäh, u s'Meitli het ihm si Mueter ge.

29 Wo d Jinger vum Johannes des erfahre sin, kumme sie, hän dr Leichnam holt un lege nen ines Grab.

30 D Aposchtel hei sech itz um Jesus versammlet u hei ihm aues verzeut, was si do gmacht u glehrt hei.

31 Es si cho u si so viu Lüt gange das si nid mau d Rueh hei gha öppis z ässe. Do het da zu nene gsait: "Chömet mit, ihr ellei, anen einame Ort u ruehet euch echli uus.

32 Si si also mitem Boot anen einsamen Ort gfahre, wo si elei hei chönne si.

33 Aber d'Lüt hei si wäg gsäh und viu erfahre dervo. Drufhin hei si us aune Städt z'Fuess zämme gstosse und si no vor ihne da gsi.

34 Won er usgstiege het, het er ä grossi Mängi gsähne un het tiefs Mitgfühl mit d Lit, denn sie ware wie Schof ohni Hirte. Un na het agfange, sie vieles z lehre.

35 Inzwüsche isch's aber spat worde und so sy sini Jinger zu ihm cho und sage: "De Ort isch abgläge und es isch scho spätb.

36 Schick di Lüt doch wäg damit si uf ds Land und i d Dörfer ga ringsumä und sech öppis chöi z'Ässä choufä."

37 Är het erwideret: "Geit Der ne öppis z'esse" wo si gseit hei "Söue mir los gah u für 200 Denare Brot choufe u s'Lüt z'Ässe gäh?"

38 Er het si gfragt: Wi vil Brot heit Der? Ga u luegt nache. Das hei si ta und antwortete: "Fünf – u no zwöi Fisch.

39 Drufhin het er alli uf gforderet, sich i Gruppe uf ds grüene Gras z setze.

40 Si hei also Gruppe vo je 100 oder 50i bildet und hei sech gsetzt.

41 Etze nimmt da de fünf Brot un de zwei Fisch, het zum Himmel gluegt un het gsait es Gebeta. Dann het da d Brot brocht un git se d Jinger zum Vurteile. Ebeso het er die zwo Fischli unger allne la verteile.

42 Alli ässä u si satt worde.

43 Di übrig bliebne Stückli het mä i gsammlet u het dermit zwöi Chörb gfüut, d Fisch nid mitgrechnet. 44 5000 Manne ässe vo de Brote.

45 Gliich danach het er syni Jünger, i ds Boot z schtyge und Richtig Betsaid a anderi Ufer voruszfahre. Är sälber het d Mängi wäggschickt.

46 Nachdem är sech vo de Lüt verabschiedet het, isch är uf e Bärg gange zum bäte.

47 Es isch jetzt Aabe gsi und s Boot het sich zmitzt uf em See gfunde, aber er isch allei a Land gsi.

48 Won är gseh het, wi si sech wägem Gägewind bim Rueder hei abmüesst, isch är i früeche Morgeschtund über ä See uf si zue gange, schiine aber a ne verbi zloufe.

49 D Jünger hei ne uf em See loufe gseh, hei dänkt "Das isch e Erschiinig!", u breue.

50 Si hei ne alli gsähne u si beunruhigt gsi. Doch är het si sofort aa: "Nume Muet, ich bi's! Heit ke Angst."

51 Denn isch er zu ihne is Boot gschtige und dr Wind het sich gleit. D Jünger sy völlig verwunderet gsi,

52 denn si hei nid begriffe was das mit de Brotte bedütet het - ihres Härz isch immer nonig ufnahmebereit gsi.

53 Nach dr Überfahrt si bi Genezareth vor Anker gange.

54 Sobald si usem Boot stige, hei ne d'Lüt erkannt.

55 Si si dür di ganzi Gägend ligge u fange a, die Kranke uf Trage dert häre z bringe woner sech wie si erfahre hei ufghört.

56 U wohane immer er isch cho, ob z Dörfer, z Städt oder ufs Land, da het me d Chranke uf d Märtplätz gleit. Si hei ne de aagleit, nume d Fränse vo sim Obergwand dörfe z berüere, u alli, wo das tate hei, sy gsund worde.