Markus 8 vo 16

Markus 8 vo 16

8 Zu dere Zit isch wieder e grossi Mängi gsi u d'Lüt hei nüt z'esse gha. Är het auso d'Jünger zu sich gruefe und het gsait:

2 "D'Lüt tüe mer leid, si scho 3 Täg bi mir u hei nüt z'esse.

3 Wenn i se hungrig hei schicke verlöh si ungerwägs d chräft. Einigi vo dene sy vo wit här."

4 Sini Jünger erwiderte: "Wi söu me de a däm abglägene Ort gnue Brot besorge, um Lüt satt z'becho?"

5 Da het er gfragt: "Wieviel Brot heit dir?" "Siebe", antwortet sie.

6 Er het d Mängi uf forderet, sech ufe Bode z setze. Dann nimmt da de siebä Brot, het es Dankgäbet, bricht d Brot, het agfange, sie ad Jinger uszdeile, un sie hän d Lit witer ge.

7 Si hei o es paar chlini Fische gha wo är nach me Gäbte äbefaus het la verteile.

8 D Lüt gässä u si satt worde. Di übrig bliebenä Stückli het mä einä gsammlet u het drmit sibä grossi Chörb gfüut.

9 Es si öppe 4000 Ma awesend gsi, won är aaschliessend wägschickt het.

10 Er isch de sofort mit syne Jüngere is Boot gstige u si hei d'Gägend vo Dalmanutha erreicht

11 Dört si d Pharisäer cho und hei e Stryt mit ihm aagfange. Si hei ne nämlech wöue uf d Prob steue und drum vo ihm es Zeiche vom Himmu verlangt.

12 Da het är tüüf gsüüfzet u het gsait: "Warum verlangt di Generation es Zeiche? I vrsichere euch: Si wird kes Zeiche becho.

13 Damit het er se verlüre, schtieg wider i ds Boot u isch zur andere Ufer gfahre.

14 Di Jünger hei auerdings vergässe gha, Brot mitznäh. Ussert emene einzige Brot hei si nüt bi sich im Boot gha.

15 Er het etze ä dütlechi Warnig us gsait: "Halte d Auge offe un nähme Nech vor em Surteig vo de Pharisäer un em Suurteig vom Herodes in Acht.

16 Ds löst bi ihne e diskussion drüber us, dass si ke brot drbi hei.

17 Är het das gmerkt u hetse gfragt: "Warum diskutieret dir drüber dass dr kes Brot heit? Erkennt u vrschteit Der geng no nüt? Isch euches Härz immer no nid ufnahmebereit?

18 'Gsehnd ihr nid obwohl ihr auge hend, und ghöred ihr nid obwohl ihr Ohre hend?' Wüssed ihr nümme

19 wi vil Chörb voll Stückli ire igsammlet heit, won i di füf Brot für di 5000 Maa brach?" "Zwölf", hei si antwortet.

20 "Und wo i di sib Brot für di 4000 Maa brach, wi vil grossi Chörb voll Stück heit der da uufgsammlet?" Si hei gseit: "Siebe.

21 Da het er si gfragt: "Versteit Der's geng no nid?"

22 Si lege etze z Betsaida a. Do het ma a Blinda zue nem brocht un het nen aglegt, nen z berihre.

23 Er het de Blinde a d Hand gnoh u het ne usem Dorf usegfüehrt. Dänn het er ihm uf d Auge gschpuckt, het ihm d Händ uf gleit u het gfrogt: "Siehsch öppis?"

24 Der Maa luegt uf u sait: "I gse Mönsche, aber si gsehnd us wi umenandlaufendi Bäum."

25 Nachdäm är ihm no einisch d Händ uf d Ouge gleit het, het dr Maa klar chönne gseh. Är het sys Ougliecht wider gha u het aues ganz dütlech erchennt.

26 Jesus het ne hei gschickt, wies ne aber a: "Gang nid is Dorf."

27 Uf em Wääg i d Dörfer bi Cäsarea Philippi het der Jesus vo sine Jünger wöue wüsse: "Für wen halte d Lüt mi?"

28 Sie antworte: "Fir Johannes d Däufer. Aba anderi sage: Elia, un noh anderi: Eina vu d Prophete.

29 Do het da sie gfrogt: "Und ihr, für wäm hebed ihr mich?" Petrus git zantwort: "Du bisch dr Chrischtus."

30 Druf schärft er ihne i, niemerem vo ihm z verzeue.

31 Er het o agfange si z lehre, dr Mönschesohn müesse viu düremache, vo de Älteschte, Oberprieschter u Schrift-glehrte abglehnt wärde, umbrötet wärde u drü Täg schpeter uferstah.

32 Er het ganz offe drüber gredt. Doch Petrus het nä zur Site gno und het ihm Vorhaltige agfange zmache.

33 Do het da sich umkehrt, luegt sini Jinger a un het mit dütliche Wort zum Petrus gsait: "Gang hinger mi, Satan, denn dü meinsch nit we Gott, sundern we d Mensche.

34 Er het etze de Mängi samt sinene Jinger zue sich gruefe un het zue nene gsait: "Wer e Nachfolger vo mir si wott, mues sech sälber verlügne, si Marterpfahl näh u mi ständig folge.

35 Denn wer si Läbä grettet will, wird s vuliere, aber wer si Läbä minetwäge un wäg dr guete Botschaft vuliert, wird's rette.

36 Was bringts eim mönsch scho wener die ganzi Wält gwinnt aber sis Läbe verliert?

37 Wo gäge würd e Mönsch sis Läbe scho ytusche?

38 Wär sech i dere untröie u sündige Generation für mi u mini Wort schämt, für dä wird sech o der Mönschensohn schäme, wen er mit de heilige Engel ir Herrlichkeit vo sim Vater chunnt.“