Matthäus 13 vo 28

Matthäus 13 vo 28

13 No am gliche Dag het Jesus des Hus verlo un het sich anekockt an See.

2 Dört hei sech grossi Mönsche versammlet. Drum isch er ines Boot gstige u het Platz gno während d Lüt alli am Ufer stöh blibe.

3 Denn het er ne vieles dür Vergliich erchlärt. Er het gseit: "Da isch es Sämann gsi, wo losgange isch zum säe.

4 Bim Säen si einigi Samenkörner ufe Wäg gfalle, u Vögu si cho und hei si ufgspickt.

5 Angeri fyle uf felsige Bode mitere dünne Ärdschicht. Wüu si nume weni Erde hei gha, si si sofort ufe.

6 Doch wo d Sunne höcher isch gstige, hei d Pflänzli verbrönnt. Si si iigange wüu si ke Wurzle hei gha

7 Wider angeri fie unger d Dorne, wo d Pflänzli de überwucheret hei und hei erschtickt.

8 No angeri fiele uf guete Bode u bracht Ertrag – ds einte 100-, ds andere 60-, ds nächschte 30-mal so viu.

9 Wer Ohre het söu guet zuelose!"

10 D Jünger sy uf Jesus zue u hei gfragt: "Warum redsch zu de Lüt i Biuder?

11 Er het zur Antwort geh: "Ihr dörfet di heilige Gheimnis vom Königrich vom Himmel verstah, se aber nid.

12 Denn wer het, däm wird meh ge wäre, ja im Iberfluss. Wer aber nit het, däm wird au no des, was er het wäggnoh.

13 Deshalb red i zu ihne in Biuder. Well si gseh u gseh doch nüt, si ghöre u lose doch nüt u verstöh o nid d Bedütig.

14 An ihne erfüllt sech d Prophezeiig Jesajas: 'Ihr werdet zwar höre, aber keinesfalls d Bedütig verstoh, ihr werdet zwar luege, aber keinesfalls gseh.

15 Denn ds Härz vo dene Lüt isch unempfänglich worde. Si hei zwar mit irne Ohre ghört, aber nid reagiert, und si hei ihri Ouge verschlosse – sodass si nid öppe mit irne Ouge gseh u mit ihrne Ohre lose u mit ihrem Härz d Bedütig verstöh und umchere und i se heille.‘

16 Doch glücklech si öiri Ouge, wüu si gseh, u eui Ohre wöu si ghöre.

17 Denn i vusichere äich: Vieli Prophete un anderi Grechti Mensche wen unbedingt säh, was ihr sähn, hän`s aba nit gsähne, un wen häre, was ihr ghärt hän, hän`s aba nit ghärt.

18 Jetz zum Vergliich mit em Maa wo säti. Höred zue!

19 Wo öpper d Botschaft vom Königrich ghört, aber d Bedütig nid verstoht, chunnt de Tüüfel u riisst weg, was is Härz gsät worde isch. So isch's mit däm, der uf d Wäg gsajt worde isch.

20 Mit däm, wo ufe felsige Bode gsät isch, isches eso: Das isch dä wo d Botschaft lost und se sofort mit Fröid animmt.t

21 Allerdings het er ke Wurzle i sich, hebt sech aber glich es Zytli lang. Doch dür d Schwirigkeite oder d Verfolgig, wo denn wäg dr Botschaft entstöh, chunnt er sofort is Stolpere.

22 Mit däm, wo under d Dorne gsaat isch, isch es eso: Das isch dä, wo d Botschaft ghört, doch d Sorge vo däm Wältsystem und di trügerisch Macht vom Riichtum ersticke d Botschaft und sieb cha ke Ertrag bringe.

23 Mit däm, wo ufe guete Bode gsät isch, isch es eso: Das isch dä wo die gueti Botschaft lost und ihri Bedütig versteit u de o würklech Frucht treit u Ertrag lieferet – dä einti 100-, wo angeri 60-mau so viu.“

24 Är het itz e wytere Verglich bracht: "Mit em Königrich vom Himmel isch es wi mit emene Maa, wo guete Same uf sy Fäud säie.

25 Während d Mönsche gschlafe, isch sy Find cho, het Unkrut under de Weize u het sich drvo gmacht.

26 Wo d Halme gwachse u sech Ähre bildet hei, erschine ou ds Unkruut.

27 Da sy d Sklave zum Huusherr gange u gseit: 'Herr, wo chunt denn das Unkrut her? Du hesch doch guete Same uf dis Fäld gsät!'

28 Er het antwortet: 'Es Find, e Mönsch, isch das gsi.' Da hei d Sklave gfrogt: 'Wosch das mer ane gönd unds zämesammle?'

29 'Nei', het er gseit 'susch riiset Der bim Zämele vom Unkruut de Weize mit us.

30 Löt beides bis zur Ernte näbedenand wachse, u ir Ärntezyt säge ig de dr Erntearbeiter: Sammlet zersch ds Unkruut zäme u bündlet's für ds verbrenne. De sammlet dr Weize u bringe ne i mis Vorratshuus."

31 Är het de no e angere Vergliich bracht: "Mit em Königrich vom Himmel isch es wi mit emene Sänfkorn, wo e Maa uf sys Fäud säie.

32 Es isch zwar ds chlinschte vo allne Samenkörner, doch was drus wachst, isch di gröscht vo allne Gartepflanze. Es wird zumene Baum sodass d Vögu vom Himmu chöme u i si Zwöige Unterschlupf finde."

33 E wytere Vergliich het luutet: "Mit em Königrich vom Himmel isch es wi mit Surteig, wo e Frou under drü grossi Mass Mehl het gmischt, bis di ganz Masse dürsüert isch gsy."

34 All ds het Jesus de Lüt i Biuder mit teils. Ja är het ne nüt gseit ohni i Biuder z rede,

35 dermit sech erfüllt het, was dür de Prophete aakündigt worde isch: "I wird mi Muul öffne u i Biuder rede, i wird das bekannt mache, was sit dr Grundlegig vrborge isch."

36 Nochdem er d Lit wäggschickt het, isch er is Huus gange. Sini Jinger kumme zue nem u bäte nen: "Erklär üs doch dr Vergliich mit däm Unkrut uf däm Fäld."

37 Är het zur Antwort gä: "Dä der guten Samen säet, isch der Menschesohn.

38 Das Feld isch d Welt. Un dr guete Same, das sin d Söhn vum Königrich. Aba des Unkrut, des sin d Söhn vum Deufel.

39 Und dr Find wo's gsät het, isch dr Tüüfel. D Ernte isch dr Abschluss vomene Wäutsystem und d Erntearbeiter sy Ängel.

40 So wi das Unkrut zämegsammlet u verbrennt wird, so wirds am Abschluss vom Wäutsystem sy.

41 Dr Menschensohn wird sini Engel ussende, und si werde us sim Königrich alles zämmefange wo anderi zue Fäll bringt und o Mönsche wo gsetzlos handle.

42 Si wärde se i Füüroofe rüere, wo si gränne u mit de Zäh knirsche wärde.

43 Zu dere Zyt wärde di Grächte im Königrich vo ihrem Vater so hell lüüchte wi d Sunne. Wär Ohre het, söll guet zuelose!

44 Mit em Chönigrich vom Himmu isch es wi mit em ne Schatz wo im ne Fäud versteckt isch gsi. E Maa het ne gfunde u het ne wider versteckt. Er het sech so sehr freut, das er losgange isch und alles vrchouft het, was er bsesse het, u s'Fäud het chouft.

45 Mit em Chünigrich vom Himmel isch es usserdäm wi mit emene reisende Händler, wo uf dr Suechi nach wertvolle Perle isch gsy. 46 Nochdem er e bsunders kostbari Perle gfunde het, isch er gange und het sofort alles verchauft wo er gha het u het se kouft.

47 Mit em Königriich vom Himmel isch es usserdäm wi mit em ne Schleppnetz wo is Wasser gloffe isch u wo sech aui mügleche Fische sammlet hei.

48 Wo s voll isch gsi, het me ne a Strand zoge. Me het sech anegsetzt, het di guete Fisch i Behälter gleit und di ungeignete weggworfe.

49 So wird's o am Abschluss vom Wäutsystem sy: D Ängel wärde uuszieh u di schlächte vo de grächte Mönsche trenne

50gi u se i Füürofe rüere, wo se gränne u mit de Zäh chnirsche wärde.

51 Heit Der verstande, was das alles bedütet?" "Ja", händ si antwortet.

52 Do het er zu nene gsait: "Guet, denn jede öffentliche Lehrer, wo über ds Kenigrich vom Himmel belehrt wird, isch wi ne Husherr, wo us sym Vorrat a Choschtbarkeite Nöjes u Alte holt."

53 Nachdem Jesus die Vergliich bracht het, het er witerzoge.

54 I sym Heimatgebiet ytroffe, het är in dr Synagoge glehrt. D Lyt hei sich gwunderet und gsait: "Wie kommt er bloss zu dere Wysheit und zu dene mächtige Tate?

55 Isch das nid dr Sohn vom Zimmerma? Isch nid Maria sini Muetter un sy nid Jakobus, Joseph, Simon und Judas sini Brüedere?

56 U si nid aui sini Schwöschter bi üs? Woher het er denn das alles?"

57 Sie nähmä so Aschtoss a nem.t Doch Jesus sait zue nene: "Eine Prophet wird ibaall geehrt, numme nit in sinem Heimatgebiet un in sinem eigene Hus."

58 Wäg sim Ungloube het er dert nid viu mächtigi Tate vollbracht.