Offebarig 4 vo 22

Offebarig 4 vo 22

4 Nochane hani e göffneti Tür im Himmel gseh, u di erschti Schtimm, mit dere i mit mir gredet ha, klang wi e Trompete. Sie het gseit "Chum ufe, und i wirde dir zeige, was alles mues gscheh.

2 Nochhär hani auwägs glanget under d Macht vom Geischt. U da! E Stuehl isch im Himmel ufgschtellt gsi, u uf em Stuehl isch öppert ghocket.

3 Der sässe, grad emene Jaspis und emene Sarder, u um de Stuehl isch es Rägeboge gsi, wo wienenen Smaragd usgseh het.

4 Ringe am Thron si 24 Throne gsi u uf dene Throne hani 24 Ältiste gseh. Si hei wissi Gwänder treit und hei goldigi Chrone ufem Chopf gha.

5 Vu däm Thron sin Blitze, Schtimme un Donner kumme. Un do ware siebä Fiirlampe, de vor em Thron brennt hän. Sie schtohn fir di siebä Geischter Gottes.

6 Vor em Stuehl het sech öppis gfunge, wo wiene gläserete Meer, wi Kristall. In dr Mitti, wo dr Stuel isch, sin rings um d Stuel vier läbendi Gschöpf gsy, wo vorne un hine volle Auge gsy.

7 Ds erschte läbände Gschöpf glich em ne Löie, ds zwöite emene junge Stier, ds dritte het es Gsicht gha wi ne Mönsch u ds vierte emene flüügende Adler.

8 Jedes wo vier läbige Gschöpf het sechs Flügel gha. Si si ringsum gsy und unterhaub volle Ouge. Unufhörlich, Dag un Nacht, sage di lebändige Gschöpf: "Heilig, heilig, isch dr Herr, Gott, dr Allmächtige, der war un der kummt."

9 Wie immer di läbige Gschöpf däm wo uf em Stuehl hockt, Ruehm, Ehre und Dank entgägebringe, ja däm wo für immer u ewig läbt,

10 rüefed sech di 24 Ältischte vor em Niedere, wo uf em stuehl hockt, und bätte dä a, wo für immer und ewig läbt. Si werfe ihri Krone vor de Stuehl u sege:

11 "Dü, üse Gott, dr Herr, verdiensch d Ruhm, d Ehri und d Macht, will dü alles erschafft hesch un will durch di Wille alles isch i ds Daei cho un erschaffe worde isch."