Römer 9 vo 16

Römer 9 vo 16

9 Ich sag d Wohrheit in Chrischtus, i lege nit, we mi Gwisse mit ma in heiligem Geischt beziigt:

2 Ig ha grossi Chummer u unoufhörleche Schmärz i mim Härz.

3 Denn i wünscht, dass i selbscht als Vuflucha vum Chrischtus trennt wird fir mini Brüeder, mini lebliche Vuwandte,

4 d Israelite si. Si si aus Söhn agno worde u hei d Herrlechkeit u d Bündnisse u d Gsetzgäbig u dr heilige Dienscht u d Vrspreche.

5 Nene ghöre d Vorfahre a un vu nene schtammt dr Chrischtus als Mensch ab. Gott, der iba allem isch, soll fir immer priese si. Amen.

6 Es isch jedoch nid so als ob das Wort Gottes verseit hätt. Denn nid alli wo vo Israel abstamme sind würklich "Israel".

7 Au sin sie nit alli Kinda, wel sie Abrahams Noochkumme sin, sundern s heisst: "Durch Isaak werden di kumme, de dini Nochkumme gnennt wäre."

8 Fouglech si nid di läbleche Ching würklech d Ching Gottes sondern aus Nachkomme wärde die grächnet, d Ching ufgrund vom Versprech si.

9 Will das Verspräche lutet: "Um die Zyt wird i kumme u dr Sara wird e Sohn ha.".

10 Doch nid nume damals isch es so gsy, sondern o aus Rebekka vo üsem Vorfahre Isaak mit Zwillinge schwanger worde.

11 Wo si no nid gebore sy und weder Guets no Schlächts do gha hei – ds Vorhabe Gottes bezüglich dr Userwählig sött nämlech nid vo Tate abhängig sy, sondern vo däm wo berueft,

12 isch der gseit worde: "Der Ältere wird Sklave des Jüngere sein.

13 I de Schrifte steit ja: "Ich lieb Jakob, aber Esau hani ghasst.

14 Was söue mir auso säge? Gits bi Gott Ungrechtigkeit? Uf ke Fall!

15 Denn er seit zu Moses: "I wird däm Barmherzigkeit zeige, däm i Barmherzigkeit zeige will, un i wird däm Mitgfühl zeige, däm i mitgfüehl zeige will.

16 Es hängt also nid vom Wunsch oder vom Isatz vomene Mönsch ab sondern vo Gott wo barmherzig isch.

17 Denn ire Schriftsteu wird zum Pharao gseit: "Us däm Grund han i di la bestah: Zum a Dir mini Macht z zeige u drmit mi Name uf dr ganze Ärde bekannt wird.

18 So isch er barmherzig, mit wem er wott, doch er laht o eigensinnig wärde woner wott.

19 Du wirsch drum zu mir säge: "Werum het er no öppis z bemängle? Wär cha sech denn sim Wille widersetze?"

20 Doch wär bisch du, mönsch das du Gott widersprichsch? Seit ds Gformte zu däm wos gformt het: "Warum hesch du mi so gmacht?"?

21 Ligts nid i dr Macht vom Töpfer, us dr gliiche Ton Masse es Gfäss für ne ehrehafte Gebruch und es angers für e unehafte Gebruch z mache?

22 Was etze, wenn Gott sy Zorn zeige und sy Macht zum Usdruck het wöue bringe und är d Gfäss vom Zorn, wo für d Vernichtig passend gmacht sy, mit viiu Geduld ertrage?

23 Un was, wenn er das doe het, um sini grossi Herrlichkeit a Gfäss dr Barmherzigkeit zum Usdruck z bringe, wo er im Vorus für d Herrlichkeit vorbereitet het,

24 nämlech a üs, wo är nid nume us de Jude sondern o us andere Vöuker bruefe het? 25 S isch so, wi er o z Hosea seit: "Wo nid mi Volk si, wird i 'my Volk' nenne, und si, di Ungliebte, 'Geliebte'. 26 Und an dem Ort, wo zue nene gsait worde isch: 'Ihr sind nid mi Volk', dert werde sie 'Söhn vom läbige Gottes' gnennt werde.

27 Ou rüeft Jesaja über Israel us: "Sälbscht wenn d Zahl vo de Söhn Israels wie de Sand am Meer isch, wird nume de Überrest grettet wärde.

28 Denn Jehova wird ä Abrächnig uf d Erde hebe, er wird se zum Abschluss bringe und se abchürze.

29 Jesaja het usserdem gseit: "Hätt üs nit Jehova, dr Herr vo dr Heere, Nachkomme gla, mir wäre genau wie Sodom worde, mir hätte Gomorra glich.

30 Was söue mir auso säge? Lüt us anderne Völker, wo nid nach Grechtigkeit stribt hei, erreiche trotz Grechtigkeit – d Grechtigkeit, wo sech us em Glaube ergit.

31 Israel aba, des nem Gsetz dr Grechtigkeit het welle nohchkumme het, het des Gsetz nit chönne erfülle.

32 Us welem Grund? Wöu si ds Gsetz nid hei wöue dür Gloube erfülle, sondern dür Tate. Si hei über d "Stei des Astosses" gstolperet.

33 I de Schrifte steit ja: "Gsehd häre! Ich lege in Zion ä Schtei vum Aschtoss un ä Fel vum Ärgerniss, wer aba sin Glaube druf schtützt, wird nit enttüscht wäre.