-
rico loosli 6924 bioggio tessin
-
Zugriffe: 363
D Psalme 104 bis 150
D Psalme 104 bis 150
104 I wott Jehova preise.
O Jehova, mein Gott, du bisch sehr gross.
Mit Majestät u Pracht bisch bekleidet.
2 Du bisch z Liecht ghüllt wi ines Gwand.
Der Himmel spannsch us wienes Zältuech.
3 D Balke vo sinere obere Rüm verankeret er im Wasser ufe,
är macht d Wulche zu sym Wage
u bewegt sech uf de Flügle vom Wind fort
4 Sini Engel macht är z Geischter,
sy Diener zumene verzehrende Füür.
5 Er het d'Ärde uf ihrne Fundament fescht verankeret.
Für immer u ewig wird se nid vor Stell grückt.
6 Mit tüüfem wasser hesch se bedeckt wie mit emne gwand.
D Wassermasse si über de Bärge gstande.
7 Uf dis Machtwort hindere floh si.
Bim Grolle vo dim Donner hei si panisch drvo grenne –
8 Berge hobed sech, Täler hei sech gsänkt –,
a dä Ort wod für si bestimmt häsch.
9 Du hesch e Grenze gsetzt wo si nid sötte überschriite,
damit sy nie wider d Ärde bedecke.
10 Us Quelle lat er Bäch i d Täler flüsse,
zwüsche de Bärge schlänkle si sech entlang.
11 Alle wilde Tier vom Fäld spänd si Wasser,
d'Wildesel lösched ihre Durscht.
12 Über ne rueh sech d Vögel vom Himmel uus,
im dichte loub zwitschere si ihre lieder.
13 Er tränkt d Bärge us syne obere Rüüm.
Mit em Ertrag vo dire Wärch wird d Erde gsättigt.
14 Gras laht är wachse für ds Vieh
und Pflanze wo d Mönschheit cha nutze,
zum us em Land Nahrig z gwünne:
15 Wiii, wo ds Härz vom Mönsch erfreut,
Öl fürnes strahlends Gsicht
u Brot, wo ds Härz vom sterbliche Mönsch stärkt.t
16 D Bäum Jehovas wärde gsättig,
d Zeder vum Libanon, de er pflanzt het,
17 det wo d Vögel Neschter baued.
Dr Storch isch i de Wacholderböim dehei.
18 Für d Schteiböck sy di höche Bärge da
u d Klippdachse finde i de zerklüftete Felse Schutz.
19 Är het dr Mond gmacht, um di feschtgleiti Zyte z bestimme.
D Sunne weis genau, we si söu undergah.
20 Schicksch d Dunkelhiit, u d Nacht bricht ine,
aui Wildtier vom Wald streife itz umenang.
21 Di junge Löie brülle nach ihrer Büüte
un sueche d Nahrig, de vu Gott kummt.
22 Wänn d Sunne ufgeit,
zieh si sech zrü u lege sech i ihri Höhle.
23 Der Mönsch macht sech a sini Büez
u müeht sech bis zum abe ab.
24 Wiä zahlrich si dini Wärch, o Jehova!
I Wiisheit hesch se alli gmacht.
D erde isch vou vo däm wode gschafft hesch.
25 Da isch ds Meer, so gross u wyt,
in däm sich zahllosi Läbä tummle, kleini we grossi.
26 D Schiff dureziehnds
und o dr leviathana wo d biudet hesch damit är drin schpiut.
27 Ihr alli warted uf dich,
damit ne ihri fahrig gisch zur richtige ziit.
28 Was ne gisch, sammle se i.
We dini Hand öffnisch, wärde si mit Guetem gsättig.
29 Verbirsch dis Gsicht, sy sy beunruhigt.
Nimmsch ihre Geischt wäg, stärbe si u chehre zum Schtoub zrügg.
30 Schicksch di Geischt, wärde si erschaffe,
und du erneuersch d Oberflächi vom Erdbode.
31 D Herrlichkeit Jehovas wird für immer blibe.
Jehova wird sech freue a sine Werke.
32 Är luegt uf d Ärde u se zitteret.
Är berüehrt d Bärge u si rouche.
33 I wirde für Jehova singe mis Läbe lang.
I wirde für mi Gott Lieder singe, solang i läbe.
34 Möge mini Gedanke ihm gfalle.
Jehova wird mini fröid sii.
35 D Sünder wärde vo dr Erde verschwinde
und d böse wärde nümm existiere.
I wott jehova preise. Preist Jah!