bibel in schwizerdütsch

1.Petrus Vers 1 vo 5

DER ERSCHTI BRIEF VOM PETRUS

1 Petrus, e Aposchtel vo Jesus Christus, a die vorübergehend Assässige wo z Pontus, Galatie, Kappadozien, de Provinz Asie und Bithynie verstreut si a d Userwählte

2 nohch däm Vorherwisse Gottes, vum Vater, a de, de durch d Geischt drfür gheiligt wäre, ghörsam z si un mit däm Bloet Jesus Chrischtus bschpringt z wäre: Ich wünsch äich unverdient Guet un Friede in alliziit gressa Mass.

3 Der Gott un Vater unsares Herrn Jesus Chrischtus soll priese si, denn er het uns in sinere grosse Barmherzigkeit dvu, dass Jesus Chrischtus vu d Dote ufgschtande isch, ä neui Geburt mit einere lebändige Hoffnig gschänkt,

4 miteme unvergängliche und unbefleckte erbe wo nid verwelkt. Es isch im himmel ufbewahrt für eu,

5 wo ihr dank Gottes Macht dür Glaube behüetet wärde – für e Rettig, wo ir letschte Zytperiode söu offebar wärde.

6 Deswäge fröit dir nech sehr, obwohl dir für churzi Zyt wes mues sy unger verschidene Prüefige z liide hei

7 demit sich öich uf Ächtheit prüefter Glaube der viel wärtvoller isch als Gold wo vergoht, obwohls dür Füür erprobt wird - bi dr Offebarig vo Jesus Christus als Grund zum Lobpriis un zur Herrlichkeit un Ehri usestellt

8 obwou dir ne nie gseh hei , liebe dir ne . obwohl dir ne itz nid gseh , gloube dir doch a ihn u fröit euch sehr mit unbeschrieblicher , herrlicher fröid ,

9 da dir ds Ziu vo üsem Gloube, öii Rettig, erreicht.

10 Was de Rettig betrifft, hei d Prophete, de vu dr unverdiente Guet prophete, wo äich erwiese sötti, intensiv nachgforscht u sorgfältigi Untersuechige agschtellt.

11 Si hei ging wieder untersuecht, uf weli bsundrigi Zyt oder wele Zytabschnitt dr Geischt in ne im Hiblick uf Christus hiiwies. Dr Geischt beziigt nene nämlich im Vorus de Chrischtus bschtimmte Leide un de druf folgendi Herrlichkeit.

12 Ihne isch offebar worde, dass sie sich nit selbscht, sundern äich diene, als sie akündigt hän, was äich etze mithilf vum Himmel gschickt isch, was äich etze mithilf vum Himmel gschickt isch, vu däne vukindigt worde isch, de äich di guete Botschaft bekannt gmacht hän. Grad i dene sache würded engel gärn e iblick übercho.

13 Drum stellet öich uf Tätigkeit i, bliibt bi völlig klarem Verstand.t hocket äiri Hoffnig uf di unverdiente Guet, wo äich erwiese wird, we Jesus Christus offebar wird.

14 Lönd euch als ghorsami Chind nümme vo de Wünsch forme wo ihr früecher i eurere Unwüsseheit gha hend,

15 sondern werdet wi der Heilig wo euch bruefe het, o säubscht i euem ganze Läbenswandel heilig.

16 Denn i de Schrifte stoht: "Ihr sollt heilig sein, weil i heilig bin.

17 U we dir dr Vater alütet, wo unparteiisch nach de Taate vo jedem urteilt, de läbet während öiem zytwilige Ufenthalt i Ehrfurcht.

18 Ihr wüssed ja, dass ihr nid mit Vergänglichem wie Silber oder Gold vo eurer sinnlose Läbenswiis befreit worde sy, wo euch vo öire Vorfahre überlieferet isch worde.

19 Es het vylmehr durch koschtbars Bluet gschafft we das eines fakellose, unbefleckte Lammes, nämlech das vom Christus.

 20 Är isch zwar vor Grundlegig vor Wält im Vorus userwählt gsy, doch am Ändi vo de Zyte isch är öirtwäge offebart worde.

21 Durch nen glaube ihr an Gott, der nen vu d Dote uferweckt un nem Herrlichkeit vulo het, dass aicha Glaube un äiri Hoffnig uf Gott grichtet sin.

22 Dir heit Nech etz dur aicha Ghorsam gegeüber dr Wahrheit greinigt – mit unghüüchler brüederlicher Zuunigung als Ergäbnis. Drum hei töif, vo Härze kommendi Liebi zunenand.

23 Denn ihr hän ä neui Geburt erfahre, nit durch vugängliche, sundern durch unvergängliche Some, durch des Wort vum lebändige un ewige Gottes.

24 Denn "aui Mönsche si wie Gras und ihri ganzi Herrlichkeit isch wie e Blüet vom Feld. Ds Gras verdorrt u d Blueme gheit ab,

25 aber was Jehova seit bliibt für immer. Und das Gsagte isch die gueti Botschaft, wo öich verchündet worde isch.

1.Petrus Vers 2 vo 5

1:2 Lege auso alli Schlächtigkeit u Tüschig u Heuchelei u Neid u alli üble Nochrede ab.

2 Entwicklet we naigeboreni Kinda ä Verlange nohch dr reine Milch vum Wort Gottes, dmit ihr durch sie wachst un grettet wäre,

3 vorusgsetzt, dir heit gschmöckt das dr Herr güetig isch.

4 Während ihr zue nem kummt – e lebändige Schtei, vo Mensche verworfe, vo Gott aber userwählt un für nen koschtbar,

5er wärdeder säuber aus läbigi Stei zum ne geistige Huus ufboue. So kenne ihr als heilige Prieschterschaft geischtige Opfa darbringe, de durch Jesus Chrischtus fir Gott annähmbar sin.

6 Denn i de Schrifte steit: "Gsehet häre! I lege i Zion en userwählte Stei, e kostbare Eckstei vom Fundament. Kene wo a ihn glaubt wird jemals enttüscht werde.

7 Für Öich jitz isch är koschtbar, wüu ihr Gläubige sy. Für di Ungläubige aber gilt: "Dr Schtei, wo d Bouleute verworfe hei, dä isch zum Houptäckschtei worde

8 und "ä Stei vom Astoss un es Fel vom Ärgerniss. Si stolperä, wüu si däm Wort Gottes nid ghorä. Grad derzue sy si o bestimmt worde.

9 Ihr aber sit "es userwählts Gschlächt, e königlichi Prieschterschaft, e heiligi Nation, es Volk als bsunders Bsitz, damit ihr die hervorragende Eigeschafte däm wit u breit verchündet, wo euch us dr Finsternis i sis wunderbars Liecht gruefe het.

10 Denn früecher wart ihr kei Volk, etze aba sin ihr Gottes Volk. Früher isch äich kei Barmherzigkeit gregt, etze aba hän ihr Barmherzigkeit gregt.

11 Ihr Liebe, I bitte eu als Frömde und vorübergehend Assässige dringend, sündige Wünsche wo Chrieg gege euch füehre nid z geh.

 12 Füehrt witer e guete Läbenswandel unger de Vöuker. We si nech de vorwärfe, dass Der Schlächts tuet, chöi si öiri guete Taate beobachte und aus Folg drvo Gott am Tag sire Besichtigung verherrleche.

13 Ordnet euch wägem Herrn jede mönschleche Schöpfig under – ob eim König als öpper Höherem.

14 oder Statthalter wo vo ihm gschickt worde si um die z bestrafe wo schlechtes tue aber die z lobe wo guets tue.

15 Gott wett nämlech dass Der dur guets due ds Grede unwissende, unvernünftige Mönsche zum Vrstumme bringt.

16 Handlet aus freie Mönsche, aber nutzet euri Freiheit nid aus Deckmantel um Schlächts z'tüe, sondern aus Sklaven Gottes.

 17 Ehr Mänsche aller Art, liebt di ganz Brüederschaft, hei Ehrfurcht vor Gott, ehrt dä König.

18 Diener söue sech ihre Herre mit em gebührende Respekt ungerordne – nid nume dä guete u vernünftige, sondern o dene, wo schwär zfride¬zstelle sy.

19 Denn s isch ebis erfreulichs, wenn jemads wägä sinem Gwisse vor Gott unda d Herte usharrt un ungrechterwiis liedet.

20 Was isch scho rüehmlich dra, wenn ihr Schläg ushaltet, wo ihr für Sünde bechömmet? Trage ihr aber Leid, well ihr Guetes tüend, denn freut sich Gott.

21 Derzue syder ja bruefe worde, wüu o der Chrischtus für euch glitte het. Är het nech es Byschpiu hingerla, damit är sine Fuessspure genau folgt.

22 Er het ke Sünde aagfange u us sim Muul isch o kes betrügerischs Wort cho.

23 Wo er beschimpft worde isch, het er nid zrugg gschwätzt. Wo er litt, het er nid droht, sondern vertraut sich däm a, wo grächt urteilt.

24 Er säuber het üsi Sünde i sim eigete Körper a de Stamm treit, damit mir im Hiblick uf Sünde stärbe u für d Grechtigkeit läbe. Und "dür sy Wunde syder gheilt worde.

25 Dir wartet wie Schaf, wo sech verirrt hei, doch jitz sinder zu däm Hirte un Ufseh vo äire Seele zrüggcho.