bibel in schwizerdütsch

2. Chronike 8 vo 36

8 Am Ändi vo dr 20 Jahr wo Salomo ds Huus Jehovas und si eiget Palast errichtet het,

2 het Salomo d Schtädt usbaut, wo ihm Hiram gäh het, und het drin Israelite agluegt.

3 Usserdäm isch dr Salomo nach Hamath-Zoba zoge u het's i gnoh.

4 Denn het är Tadmor ir Wildnis usbout und aui Vorratsstädt won är in Hamath bout het.

5 Er het o Ober-Beth-Horone und Unter-Beth-Horon zu befestigte Städt mit Muure, Tore und Riegle usbaut,

6 usserdäm Baalath u aui Vorratsstädt Salomos sowie aui Schtädt für sini Wage u für sini Riter. Är het o syni angere Bouvorhabe z Jerusalem, im Libanon u i sim gsamte Herrschafts¬gebiet uusgfüehrt.

7 Vo de Hethiter, de Amoriter, de Perisiter, de Hiwiter und de Jubusiter si no einigi übrig blibe gsi. Si hei nid zu Israel ghört.

8 Si hei gstammt vo dene ab, wo vo de Israelite nid usgrottet worde si, u hei no im Land glebt. Salomo het si aus Zwangsarbeiter verpflichtet, was si bis hüt si.

9 Israelite het Salomo aber nit als Sklaven für sich schaffe loh. Sie sin sini Soldate gsi, d Oberste vu sinere Adjutante sowie di Oberste vu sinere Wagelenker un Riter.

10 Es het 250 Obersti vode Bevollmächtigte König Salomos geh. Si si d Vorarbeiter gsi vo de Lüt.

11 Salomo het d Tochter vom Pharao us dr Stadt David ufe is Huus brocht, won är für si bout het. Er het gsait: "Si isch zwar miini Frau, aber si soll nid im Hus Kenig Davids vu Israel wohne, denn d Orte, wo d Bundeslade Jehovas gstande het, sy heilig."

12 Salomo opferet Jehova de Brandopfers ufem Altar Jehovas, won er vor dr Vorhalle bout het.

13 Nach de Aawysige vo Moses het er di tägleche Opfer darbrocht, d Opfer für d Sabbat, d Neumondstäg u di drü vorgschribnige Fescht im Jahr – ds Fescht vo de ungsäuerte Brot, ds Fäscht vo de Wuche u ds Laubhüttefescht.

14 Nach dr Vorschrift vo sym Vater David het är d Prieschter für ihre Dienscht i Gruppe yteilt u wies dr Levite ihri Ufgabe zue - si sötte jede Tag in Aweseheit vo dr Priester nach emene feschte Ablouf Gott priise und ihre Dienscht tue. Au het da d Torwächter fir di verschidene Tore in Gruppe iiteilt. So het`s David, dr Ma vum wahre Gottes agordnet.

15 Was d Lager und aues angere betroffe het, het me sech genau a d Vorschrifte vom Chönig für d Priester und d Levite ghaute.

16 Alli Arbeite, wo Salomo het usfüehre, si guet organisiert gsi, agfange vom Tag vor Grundsteinlegig vom Huus Jehovas bis zu sinere Vollendig. So isch das Huus Jehovas fertiggstellt worde.

17 Salomo isch damals nach Ezjon-Gäber und nach Eloth ar Chüschte im Land Edom gange.

18 Dr Hiram het ihm dur sini eigene Manne Schiff und erfahreni Seelüt gschickt. Si hei mit Salomos Männer uf Ophir gfahre und hei dr König Salomo vo dert 450 Talänte Gold bracht.

2. Chronika 7 vo 36

7 Sobald Salomo z End bätet het, isch Füür vom Himmel cho u het ds Brandopfer und di angere Opfer verbrennt, u Jehovas Herrlichkeit het das Huus erfüllt.

2 D Priester hei z Huus Jehovas nid chönne beträte, wiu ds Huus Jehovas Herrlechkeit erfüllt gsy isch.

3 Alli Israelite hei zuegluegt, wie ds Füür abecho isch und d Herrlichkeit Jehovas überem Huus gsi isch. Sie hän sich dif mit däm Gsicht zum Schteipfel vuboge, werfe sich ufe Bode un dankt Jehova, "denn er isch guet, sini loyali Liebi bliebt für immer".

4 Denn hei der König u ds ganze Volk vor Jehova Opfer dar bracht.

5 König Salomo het 22 000 Rinder u 120 000 Schaf opferet. So hei dr König u ds ganze Volk ds Huus vom wahre Gott iigwise.

6 D Priester hei ihri Dienschtpöschte iignoh, u o d Levite hei sech mit de Instrument ufgschteut gha, wo d Lieder für Jehova begleitet si worde. (König David het di Instrument gmacht, zum Jehova drmit z danke, we immer er Gott het wöue mit nä priise – "denn sini loyali Liebi bliibt für immer". D Priester bliesse vor de Levite lut d Trumpet, während alli Israelite gstande sind.

7 Denn het dr Salomo d Mitti vom Vorhof vor em Huus Jehovas heiliget, wüu er dört het d Brandopfer und d Fettstück vo de Gmeinschaft müesse ¬opfer darbringe. Der chupfer Altar, won er gmacht het, isch nämli für d Brandopfer, d Getreideopfer und d Fettstück z chlii gsy.

8 Damol het dr Salomo sibe Däg s Fäscht mit aune Israelite gfiiret, e sehr grossi Möngi, wo us em ganze Land – vo Lebo-Hamath bis abe zum Wadi vo Ägypte –n zämegchoo sy.

9 Am achte Tag hei si de e fyrlechi Versammlig abghaute, wüu si sibe Täg lang d Iweihig vom Altar gfyret gha und när ds siebetägige Fäscht.

10 Am 23. Tag vom 7. Monet het är ds'Volk schliesslech wäggschickt. Si si glücklech u mit Fröid im Härze hei, wüu Jehova David u Salomo u sim Volk Israel so viu Guets do het.

11 So het dr Salomo dr Bau vom Huus Jehovas und em Palascht vom König beändet. Alli syni Plän für ds Huus Jehovas und sy eiget Palascht het er erfougriich chönne verwürkleche.

12 Jehova erschine der Salomo denn ir Nacht u het zu ihm gseit: "I ha dis Gebät ghört u das Huus aus Opferstätte für mi usgwählt.

13 Wenni dr Himmel verschlüsse u es ke Rege git wenni ds Land vo Grashüpfer kahl la frässe u mim Volk d Pest schicke

14 u mi Volk, wo mi Name treit, sech när dämüetiget u betet, we's mi suecht u sini schlächte Wäg verlaht, de wird i vom Himmel här ghöre. Ig wird sini Sünde vergäh u z land heilä.

15 Ig wirde iz uf die luege wo a däm Ort bätte und es offnigs Ohr für si hei.

16 I ha das Huus usgsuecht u es gheiligt, damit mi Name uf Duur dert isch, u i wirde mit mine Ouge u mim Härz immer dert si.

17 U was di agoht: We du di Wäg vor mir geisch wi di Vater David u aui mini Gebot hebsch u di nach mine Vorschrifte u Urteilssprüch richtisch,

18i när wirdi derfür sorge das dr Thron wo aus König sitzisch blybt. I ha ja mit dim Vater David e Bund gschlosseni u zu ihm gseit: 'Es wird immer eine vo dine Nachkomme über Israel regiere.'

19 Aba wenn ihr äich abwändet un mini Beschtimmige un Gebote, de i äich ge ha, nit halte un ihr wäggehn un andere Götta dient un äich vor ne vubiege,

20 den wird i d Israelite us mim Land woni ihne gä ha usegrüesse. I wirde das Huus won i zur Ehre vo mim Name gheiligt ha, kes Blick meh würdige, u es söu vo aune Völker verachtet u verspottet wärde.

21 Das Huus wird es Trümmerhuufe wärde. Jede wo dra verbii gaht wird entsetzt histarre und frage: 'Warum het d Jehova dem Land und däm Huus das aatah?'

22 Me wird denn antworte: 'Sie hei Jehova, de Gott vo ihrne Vorfahre, wo sie us Ägypte usegfüehrt het, verloh und sech a anderi Götter klammere, sech vor ihne verbüügt und ihne dient. Drum het er das ganze Unglück über si bracht.'"

2.Chronike 6 vo 36

6 Damals het Salomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdsch töifer Dunkelheit wohne.

2 ha itz für di es prächtigs huus bouet, e feste ort damit für immer dört wohnsch."

3 Denn het sech dr König umä dräit u het di versammlete Israelite aagfange z sägne während alli gstande sind.

4 Er het gsait: "Jehova, der Gott Israels, soll priese si. Är het mit syne eigete Händ woor gmacht, was er mym Vater David mit sym eigete Mul vrsproche het, woner erchlärt het:

5 'Sit dem Tag wo i mi Volk us Ägypte usegfüehrt ha hani i kem vo de Stämme Israels e Stadt usegwählt zum dert es Huus baue la wo mi Name söu blibe. Ig ha o niemer derzue bestimmt Führer vo mim Volk Israel z si.

6 Aber jetzt han i jerusalem usgwählt, damit mi Name dert bliebt, und i ha David usgwählt damit er über mim Volk Israel steit.'

7 Es isch dr Herzenswunsch vo mim Vater David gsi, es Hus zur Ehri vum Name Jehovas, vum Gott vu Israel z baue.

8 Aber d Jehova het zu mim Vater David gseit: 'Es isch di Härzenswunsch gsi es Huus zur Ehre vo mim Name z baue, u isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

9 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wod no bechunsch'

10 Jehova het si Wort ghalte, denn i hocke etze als Nochfolger vo mim Vater David uf däm Thron vu Israel, so we Jehovas des vusproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel bäut,

11 und d Bundeslade inegstellt, wo de Bund enthaltet, wo Jehova mit em Volk Israel gschlosse het."

12 Denn het er sech vor de versammlete Israelite vor dr Altar Jehovas gstellt und het d Händ erhobt.

13 (Salomo isch uf me Podescht gstande wo er us Chupfer gmacht het und in d Mitti vom Hof gstellt het. Es isch 5 Ellä lang gsi, 5 Ellä breit u 3 Ellä ufe.) Er het sich vor de versammlete Israelite ane knützt, erhob d Händ zum Himmle

14 un bätet: "O Jehova, Gott Israels, es git weder im Himmel no uf dr Erde e Gott we di. Du hebsch di an Bund u zeigsch dine Diener wo mit ganzem Härze ihre Wäg vor dir göh loyali Liebi.

15 Du hesch ds Verspräche ghaute, dass du mim Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul versproche hesch, hesch hüt mit dinere eigete Hand wahrgmacht.

16 O Jehova, du Gott Israels, du hesch zu mim Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte, idem sie nach mim Gsetz läbed, u so vor mir gah wie dus do hesch, de wird immer eine vo dine Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke.' Halt doch o ds Verspräche.

17 O Jehova, Gott Israels, lah dieses Verspräche wod dim Diener David hesch gä, wahr werde.

18 Doch wirsch, o Gott, würklich bi de Mönsche uf dr Erde wohne? Säubscht d Himmel, ja d Himmel vo dr Himmel chöi di nid fasse, wi vil weniger de das Huus woni bout ha!

19 O Jehova, mein Gott, i, di Diener, bitte di: Hör uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunscht. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gebet woni a di richte.

20 Lah doch das Huus Tag u Nacht nid us de Ouge, dä Ort wo du gseit hesch dass di Name dermit söu verbunde sii, u erhöre ds Gebet wo di Diener zu däm Ort häre richtet.

21 Los uf di iidringleche Bitte vo dim Dieners um Hilf u uf di idringleche Bitte vo dim Volk Israel wenn si zu däm Ort häre bätte. Hör vo dim Wohnort, vom Himmel us. Ja, hör doch u vergib.

22 falls jemads bschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsindigt z ha, un vu nem ä Eid vulangt wird un er wägä däm Eid zue dinem Altar i däm Hus kummt,

23i denn hör doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dine Diener indem dus em Böse heizahlsch u das woner gmacht het uf ne lo zrügheie. Erklär de Grechte für unschuldig un belohn nen nach sinere Grechtigkeit.

24 Faus di Volk Israel vomene Find bsiegt wird wills ständig gäge di gsündigt het u när zrü chunnt, di Name verherrlicht, betet u i däm Hus vor dir um Gunst fleit,

25i de ghör doch vom Himmel uus u vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring se i ds Land zrugg, wo ne u ihrne Vorfahre gäh hesch.

26 We dr Himmel verschlosse isch u ke Räge gheit, wüu si immer wider gäg di gsündigt hei, u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrleche u nümme sündige wöu se gmüetigt hesch,

27 de hör bitte vom Himmel uus u vergib d Sünde vo dine Diener, di Volk Israel. Zeige ne dr guete Wäg – dr Wäg, uf däm si söue ga. U lahs über em Land wo du dim Volk als Erbe hesch gäh, regne.

28 Faus im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, faus Hitz d Ärnte vernichtet, faus Mehltau, Heuschrecke-Schwärmi oder gfrässigi Grashüpfer ufträte, faus Feinde e Stadt im Land belagere oder es süsch irgend e Plag oder Chrankheit git,

29 us welem Grund o immer e Einzelne oder dis ganze Volk Israel betet oder um Gunscht fleht – will jede kennt sy eiget Kummer u Schmerz – we si d Händ zu däm Huus hii erhebe,

30 denn los bitte vom himmel, dim wohnort us. vergibne. Belohne jede nach aune sy Wäg, denn du kennsch sy Härz – du bisch dr einzig, wo ds Härz vo de Mönsche würklech kennt,

31 damit si di ganz zit wo si i dem land läbe dass du ihre vorfahre hesch gä Ehrfurcht vor dir hei u uf din wäge gah.

32 Au wenn ä Üsländer, de nit zue dinem Volk Israel ghärt, wäg di grosse Name, di starche Hand un di usgstreckte Arm üs nem fernen Land kummt un zue däm Hus hii bäte,

33 när hör bitte vom himmu, dim wohnort us u tuesch aues worum di dr usländer bitte damit aui vöuker dr ärde di name kennsch u wie di volk Israel Ehrfurcht vor dir hei u damit si erkenne das dä Hus woni bout ha di Name treit.

34 Faus dys Vouch gäge sy Feinde i Chrieg schicksch – ganz glych wohne –e unds zu dir in Richtig vo dere Stadt betet, wo de usgwählt hesch, u zu däm Huus häre das i zur Ehre vo dim Name bout ha,

35 denn hör vom Himmel us ds Gebet vo dim Volk u sis Flehe um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

36 Faus si gägä di sündigä – denn es git ke mönsch wo nid sündigt und du zornig uf si bisch und se amne feind überloht und dr feind se aus gfangeni i es land verschleppt – öb nah oder färn 

37 u wenn si i dem Land wo si als Gfangeni verschleppt worde, zur Vernunft chöme, zu dir umcheere u di um Gunst aflee u sege: 'Mir hei gsündigt u fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

38 u wenn si i däm Land wo si als Gfangene verschleppt worde si, mit ganzem Härze un ganzer Seel zue dir umkehre un in Richtig vum Land bäte, dass dü ihre Vorfahre ge hesch, un zue dr Schtadt hi, de dü üsgwählt hesch, un zum Hus hehe, das i zur Ehri vu dinem Name baut ha,

39 dann hör vum Himmel, dinem Wohnort, üs ihr Gbet un ihr Flehe um Gunscht un hilf ne zum Recht. Vugib dinem Volk, des gege di gsündigt het.

40 Nun, o mein Gott, bitte sieh doch und han es offnigs Ohr für das Gebet, wo a däm Ort gredet wird.

41 O Jehova Gott, chum etze zu dim Ruehort, du und d Bundeslade, ds Zeiche vo dinere Macht. Loss dini Priester mit Rettig bekleidet si, o Jehova Gott, un alli, de loyal zue dir halte, solle sich iba dini Guet fräie.

42 O Jehova Gott, weise dine Galbte nid ab. Denk doch a dini loyali Liebi zu dim Diener David."