bibel in schwizerdütsch

Esther 5 vo 10

5 Am dritte Tag het d Esther ihri chönigleche Chleider aagleit u het sech i Innehof vom Palascht vom Chönig gsteut, u zwar gägenüber dervo. Der Kenig isch gägenüber em Iigang uf sim Thron im königleche Huus ghockt.

2 Won er Königin Esther im Innenhof het gseh stoh, het si sy Gunscht gfunde und är het dr s'goudige Zypter entgäge gstreckt woner ir Hand het ghaute. Do isch dr Esther naher kumme un het d Schpitze vum Zepta berührt.

3 Der König het gfragt: "Was hesch du ufm Härz, Königin Esther? Was isch dini Bitte? Du söttsch alles ha – u we's d Heufti vo mim Königrich isch!"

4 Esther antwortet: "Wes der rächt isch, mi König, de chum doch bitte hüt mit Haman zu däm Feschtä, won i für di vorbereitet ha."

5 Do bfählt der König vo sine Männer: "Saaget Haman, er soll schnäll cho, wie d Esther s wünscht." Also sin dr König u Haman zu Estheri go fäschtä.

6 Wo si bim Wy gsässe hei, het der König zu Esther gseit: "Was isch dy Wunsch? Är söll erfüllt wärde! Würum du o geng bitte, du söllsch's ha – u we's di Hälfti vo mym Chönigrich isch!"

7 Esther erwideret: "My Bitte u mi Wunsch isch:

8 Weni dini Gunscht ha, mi König, u we du würklech mi Wunsch u mini Bitte wosch erfülle, de chum doch bitte morn mit Haman zumne wiitere Feschtässe, won i für euch wirde gä. Morn wirdi denn d Frog vom König beantworte."

9 Haman isch a däm Tag fröhlech u z beschte Luune usegange. Aber won er Mordechai im Königstor gsee het u bemerkt het, das er nid ufstand u nid vor ihm zitteret het, griegt er z Zorn über Mordechai.

10 Haman beherrscht het sech jedoch u isch hei gange. Denn het er sini Fründe u sini Frou Seresch la rüefe.

11 Haman het mit sym gwautig Rychtum aagää, mit syne viune Söhn u drmit, das ne dr König beförderet u über die Fürschte u königleche Diener gsetzt het.

12 "Und no öppis", het der Haman witer gseit. "Wen het Königin Esther wohl zäme mit em König zumene Festli iglade? Nume mi ellei! U morn bin i no einisch zäme mitem König bi ihre iiglade.

13 Aber all das stellt mi nid zfride solang i dr Jude Mordechai im Königstor gsehne."

14 Si Frou Seresch und alli syni Fründe hei druf gsait: "Loss en Stamm ufstelle, wo 50 Ella ufe isch, und säg em König morn früe, dass Mordechai dranne söu ghänkt wärde. Denn chasch dr s Feschtä mit em König la schmöcke." Dä Vorschlag het der Haman gfreut u är het der Stamm ufstelle lo.

Esther 4 vo 10

4 Wo Mordechai vo audem erfahre het, het er sy Chleider u isch i Sack u Asche gange. Lut u bitterlech schreiend isch er i d Stadt mitti gläge.

2 Vor em Königstor isch är aber blibe, wüu niemer het dörfe z Sacktuech ds Tor beträtte.

3 I jedere Provinz, wo d Aaordnig vom König bekannt isch, herrschti grossi Truurer under de Jude. Si hei faschtet, grännet u chlaut, u viu bätte sech uf Sackduech u Asche.

4 Als Esthers Dienerinne und ihri Eunüeche si cho und ihre devo verzellt hei, isch d Königin zutiefscht erschütteret gsi. Si het der Mordechai Chleider gschickt, won er statt em Sacktuech sött aazie, aber är het se nid aagno.

5 Da het d Esther de Eunuche Hathach gschickt, wo de König ihre z Dienscht gstellt het, z Mordechai zum erfahre was das alles z bedüte gha het u was gscheh isch gsi.

6 Hathach isch zu Mordechai uf e öffentliche Platz vor Stadt gange, wo sech vor em Königstor befunde het.

7 Mordechai het ihm usfüerlich verzellt, was er er erläbt het, u het ihm der gnau Gäudbetrag gönnt, der Haman däm König für d Schatzchämmerli versproche het we d Jude vernichtet würde.

8 O het er ihm e Abschrift vor Aaordnig geh, wo in Susa zur Vernichtig vo de Jude erloh worde isch. Är sött se d Esther zeige, dir aues erkläre u se awise vorem König z erschiine, ne um Gnade azflege u sech bi ihm persönlech für ihres Volk izsetze.

9 Hathach isch zu Esther zrug gange und het mit teile was Mordechai gseit het.

10 Druf het si Mordechai dur Hathach usrichte lo:

11 "Alli Diener vom König u d Bewohner vo de königleche Provinze wüsse: Wär immer, öb Ma oder Frou, der Innenhof vom König betritt, ohni grüeft worde sy, für dä gilt nume ds einte Gsetz: Är muess stärbe. Nume we ihm dr König ds goudige Zäpter entgägestreckt, darf er am Läbe blibe. Und i bi scho sit 30 Täg nid zum König grüefe worde."

12 Als Mordechai Esthers Noochricht überchoo,

13 het är dir la säge: Gloub nid, dass du ehner mit em Läbe dervo chunnsch aus di andere Jude, nume wüu du am Königshof bisch!

14 We du itz schweigsch, de wird vo woanders Hilf u Rettig für d Jude cho, aber du u d Familie vo dim Vater, dir wärde stärbe. Wär weiss öb nid für nes Zyt wi die Königin worde bisch?"

15 Esther het Mordechai usrichte lo:

16 "Gang, versammle alli Jude in Susa. Faschtet für mi, esse u trinkt drei Täg lang nüt – Tag und Nacht. O i wird mit miine Dienerinne faste. De gani zum König, obwohl das gäge ds Gsetz isch u weni söu umchume, de chumi äbe um."

17 Da isch de Mordechai wäggange und het gmacht was ihm d'Esther het uftreit.

Esther 3 vo 10

3 Einigi Zyt später het der König Ahasverus Haman, der Sohn vom Agagiters Hammedath, ufschtyge u verliere ihm e Position, die höcher isch gsi aus di aller angere Fürschte näbe ihm.

2 U aui mügleche Diener im Königstor hei sech töif vor Haman u ware sech vor ihm ufe Bode, wüu so het's der König befohle gha. Mordechai jedoch häts abglähnt, sech z'verbüüge oder niederzwärfe.

3 Da hei di königleche Diener gseit, wo im Königstor sy gsi, zu Mordechai: "Warum missachtisch der Befähl vom König?"

4 Das hei si ne Tag für Tag gfragt, aber er het nid uf si ghört. Schliesslech verzeut sys Haman zum gseh, öb Mordechais Verhaute duldet würd. Mordechai het ne nämli gseit das er e Jude isch.

5 Wo de Haman de het gseh, dass sech der Mordechai nid verbüüge und sech nid vor ihm het welle am Bode rüere, isch er hässig worde.

6 Doch er het's für unter sinere Würd ghalte, nume Mordechai us em Wäg z ruume. Me het ihm vrzellt gha, zu wellem Volk Mordechai het ghört, und so plant er, alli Jude im ganze Riich vom Ahasverus uszlösche – ds ganze Volk Mordechais.

7 Im erschte Monet, also im Monet Nisan, im 12. Jahr vom König Ahasverus, het dr Haman dür ds Purh (das heisst ds Los) dr Tag u dr Monet bestimme wo das sött gscheh. Äs isch ufe 12. Monet, das heisst dr Monet Adarb.i

 8 Nähr het dr Haman zu König Ahasverus gseit: "Da git's es Volk, zerstreut u überall vrteilt unger de Vöuker aune Provinze vo dim Riich, wo das Gsetz sech vo dene vo allne andere Vöu unterscheide. Si hebe sech nid a di königleche Gsetz, und es isch nid im Interesse vom König sie so witermache la.

9 Wenns em König guet erschiint, denn söll e Aaordnig erloh wärde zum se vernichte. Ig säuber wirde de Beamte 10'000 Silbertalente für die königliche Schatzkammer überreiche."

10 Druf zeht dr Kenig si Siegelring vu dr Hand un git nem Haman, däm Bue vum Agagiters Hammedat, däm Fäind vu d Jude.

11 Dr König het zum Haman gseit: "Das Silber unds Volk sölled dir ghöre. Tu, was de für richtig haltisch."

12 Am 13. Tag vom erschte Monet si d Sekretär vom König gruefe worde. Si schribe aues uf, was Haman de Satrape vom König, de Statthalter vo de Provinze u de Fürschte vo de verschidene Vöu bfaut. Dä Befähl isch für jedi Provinz i ihrer eigete Schrift u für jedes Volk i sire eigete Sprach verfasst worde. Im Name vom König Ahasverus isch är gschribe worde u mitem Siegelring vom König versieglet worde.

13 D Brief sind dür Kurier i alli Provinze vom König gschickt worde. Si hei dr Befähl, aui Jude – Jung u Alt, Froue u Ching – a eim einzige Tag, am 13. Tag vom 12. Monet Adar z töte, z vernichte u uszrotte u ihne ihre Bsitz wägznäh.

14 Dr Inhalt vom Dokumänt sött überau i dä Provinz aus Gsetz gälte u aune Voukä bekannt gmacht wärde, damit si uf dä Tag vorbereitet wäre.

15 D Kurier sy uf Befähl vom König dervo usgeilt. Ds Gsetz isch ir Feschtig Susa erloh worde u während d Stadt Susa i Uufregig isch gsi, hei sech dr König u Haman häre ghocket zum z trinke.