bibel in schwizerdütsch

Esra 10 vo 10

10 Während Esra bätet un ä Bekenntnis ablegt, heilt un usgstreckt vor rem Hus vum wahre Gottes daag, het sich ä grossi Mengi Männa, Froue un Kind üs Israel um nen rum gsammlet. Ds Volk het sehr gwunne.

2 Schliesslech het d Schchanja gseit, dr Sohn Jehiëls vo de Söhn Elams, zo Esra: "Wir sy üsem Gott untreu worde, wo mir usländischi Froue vo de Völcher vom Land hei hürote. Trotzdem gits no Hoffnig für Israel.

3 Len uns etze ä Bund mit unsem Gott schlosse un vuschpräche, alli Wieba un ihri Kinda wägzschicke, nohch dr Awisig Jehovas un dera, de Ehrfurcht vor rem Gebot üsem Gottes hän. Lönd üs also s'Gsetz befolge.

4 Stand uf, wüu die Aglägeheit liit i dire Verantwortig, und mir unterstützä di. Bisch muetig und handle."

5 Do isch Esra uf gschtande und het di oberschte Priester, d Levite und ganz Israel schwöre lo, das ztue was grad gseit worde isch. So hän sie e Eid ableit.

6 Denn het Esra d Platz vor rem Hus vum wahre Gott vulo un goht zum Ruuma Johanans, vum Bue Eljaschibs. Allerdings isst er dert nigs un trinkt au kei Wassa, denn na het wägä dr Untreue vu dr Gfangeschaft zrunke.

7 Schliesslich het me in ganz Juda un Jerusalem ä Uufruef a alli ehemols Vuschleppte ergoh, sich in Jerusalem z vsammle.

8 Di füehrende Manne u di Ältischte entschide: Wär nid innerhaub vo drü Täg chunnt, wo si ganz Bsitz wird beschlagnahmt, und är wird us dr Gmeinschaft vo dr Gfangeschaft Zrüggkehrte usgschlosse. 9 Da hei sech aui Manne Judas u Benjamins innerhalb vo drü Täg z Jerusalem versammlet, u zwar am 20. Tag vom 9. Monet. Sie hocke alli in nem Vorhof vum Hus vum wahre Gott un zitterte wägä dr aschtändige Sach, aba au wel`s heftig gregt het.

10 Der Prieschter Esra het sich etze ufghobe un sait zue nene: Ihr sin untreu wore, als ihr Üsländerinne ghürate hän, un so hän ihr d Schuld Israels noh gresser gmacht.

11 Lege itz vor Jehova, em Gott eure Vorfahre, es Bekenntnis ab u füehrt sy Wille us. Trennt öich vo de Völker vom Land u vo öire usländische Fraue."

12 Druufd alli Versammlete lut: "Genau das müemer tue!

13 Aber mir si sehr viu u es isch Rägezyt - da cha me nid im Freie stah. Usserdäm laht sech d Aglägeheit nid ii, zwöi Täg regle, denn mir hei üs i dere Sach üsserscht rebellisch verhalte.

14 Lönd doch bitte üsi füehrende Männer wo ganzi Versammlig verträtte. Un alli in unserne Schtädt, wo Usländerinne ghürate hei, solle zunere bestimmte Zyt zäme mit d Älteschte un d Richter jede Schtadt härcho, damit mir Gottes glüehende Zorn i dere Sach vu üs abwände.“

15 Jonathan, dr Sohn Asahels, un Jachseja, dr Sohn Tikwas, si allerdings drgäge gsi, un d Levite Meschullam un Schabbethim hei ne a gschlosse.

16 Doch di ehemals Verschleppte hei sech a das ghalte, woruf me sech geinigt het. Der Priester Esra u d Oberhäupter vor Grossfamilie – alli namentlich ufgfüehrt – hei sech am erschte Tag vom 10. Monet trännt, um d Aaglägeheit z undersueche.

17 Bis zum erschte Tag vom erschte Mönet hei si sech mit aune Manne befasst gha, wo mit Usländerinne verhürotet si gsi.

18 Me het feschtgstellt, dass o einigi Söhn vo Prieschter Usländerinne ghürate hei – vo de Söhn Jeschuas,o vom Sohn Jozadak, und syne Brüedere: Maaseja, Elieser, Jarib u Gedalja.

19 Aber si vrsprache ihri Froue wägzschicke und wüu si sech schuldig hei gmacht, hei si für ihri Schuld e Schofbock vor Chliinviehherde wöue opfere.

20 Vo de Söhn Immers wars Hanani und Sébadja;

21 un der Söhnen Harims: Maaseja, Elija, Schemaja, Jehiël un Usija;

22 un vu d Söhn Paschhurs: Eljoenai, Maaseja, Ismael, Nethanel, Josabad un Eleasa.

23 Vo de Leviten waren es Josabad, Schimeï, Kelaja (das heisst Kelita), Pethachja, Juda un Elieser;

24 un vo de Sänger: Eljaschib; un vo de Torwächter: Schallum, Telem un Uri.

25 Un vo Israel sy es us de Söhn Parosch gsy: Ramja, Jisija, Malkija, Mijamin, Eleasar, Malkija u Benaja;

26 un vu d Buebä Elams: Mattanja, Sacharja, Jehiël, Abdi, Jeremoth un Elija;

27 un vu d Söhn Sattus: Eljoenai, Eljaschib, Mattanja, Jeremoth, Sabad un Asisa;

28 un vu d Buebä Bebais: Johanan, Hananja, Sabbai un Athlai;

29 un vu d Söhn Banis: Meschullam, Malluch, Adaja, Jaschub, Schal un Jeremoth;

30 un vo de Söhn Pahath-Moabs: Adna, Kelal, Benaja, Maaseja, Mattanja, Bezalel, Binnui und Manasse;

31 un vo de Söhn Harims:z elieser, jischija, malkija, schemaja simeon,

32 Benjamin, Malluch u Schemarja;

33 vo de Söhn Haschums :b Matttenai, Mattattatta, Sabad, Eliphelet, Jeremai, Manasse un Schimeï;

34 vo de Söhn Banis: Maadai, Amram, Uel,

35 Benaja, Bedja, Keluhi,

36 Wanja , Meremoth , Eljaschib , 37 Mattanja , Mattanja un Jaasai ;

38 u vo de Söhn Binnu: Schimeï,

39 Schelemja, Nathan, Adaja,

40 Machnadbai, Schaschai, Scharai,

41 Asarel, Schelemja, Schemarja,

42 Schallum, Amarja un Joseph;

43 un vu de Söhn Näbos: Jeiël, Mattithja, Sabad, Sebina, Jaddai, Joel u Benaja.

44 Si hei aui gha Usländerinne ghürate und hei si itz samt de Ching ewäg gschickt.

Esra 9 vo 10

9 Sobald das alles erledigt isch gsi, si di füehrende Manne zu mir cho u gseit: "Ds Volk Israel, d Priester u d Levite hei sech nid vo de Vöuker vom Land u ihrne abscheuleche Praktike färnghalte – nämlech dene dr Kanaaniter, Hethiter, Perisiter, Jebusiter, Amoniter, Moabiter, Ägypterb und Amoriter.

2 Sie hei für sech und ihri Söhn vo de Töchter vo dene Völker Ehefroue gnoh. So het sech di heilig Nachkomme mit de Völker vom Land vermischt. Di füerende Manne u d Ungervorsteher sy bi däm Treuebruch mit schlechtem Byschpil voragange."

3 Sobald i das ghört ha, zerriss i mini Chleider, riss mir Bart- und Kopfhare us u het gschütteret da.

4 Alli, d Ehrfurcht vor d Wort vum Gott Israels gha hän, hän sich vusammlet wäg dr Untroue vu dr Gfangeschaft Zrunkähre um mi ume, während i bis zum Obiggetreideopfer erschützt ha.

5 Zur Zyt vom Abigetreideopfer han i mit mine zerrissene Chleider us mire Säubscht¬erniedrigung uufgange, isch uf d Chnü gfloge u het mini Händ zu mim Gott Jehova usgstreckt.

6 Ig ha gseit "Mein Gott, i schäme mi und troue mi gar nid, zu dir ufzluege, mein Gott, denn üsi Vergehe hei sech über üs uftürmt und üsi Schuld längt bis zum Himmel.

7 Vo dr Zyt vo üsne Vorfahre bis hüt hei mir grossi Schuld uf üs glade. Wäge üser Vergehe si mir, üsi Könige und Priester a d König vo andere Länder usglieferet worde und em Schwert, dr Gfangeschaft, dr Plünderig und dr Schand übergä. So isch's no hütt.

8 Aber jetzt hesch, üse Gott Jehova, üs für e churze Momänt dini Gunscht gschänkt, denn du hesch e Überrest vo üs la entcho und üs a dim heilige Ort e sichere Stand gäh. Du hesch wöue, dass üsi Ouge lüchte, oder üse Gott, u dass mir ir Sklaverei chli ufläbe.

9 Denn obwou mir Sklave si hesch du, üse Gott, üs ir Sklaverei nid verloh. I dinere loyale Liebi hesch du d Chönig vo Persie üs gägenüber fründlech gstumme. So lahsch üs wider la ufläbe, damit mir ds Huus üsem Gottes us de Ruine wider chöi ufboue, u gisch üs z Juda u z Jerusalem e Schutzmauer.

10 Was solle ma noh sage, odr unsa Gott? Denn ma hän dini Gebote vulo,

11 die du üs durch dini Diener wo Prophete gäh hesch. Du hesch gseit 'Ds Land wo Der in Bsitz nähme isch es unreins Land wäg dr Unreinheit vo Völker und wäg ihrer abscheuleche Praktike. Sie hends vomene End bis zum andere mit Unreinheit duregsetzt.

12 Gäbed drum weder öiri Töchter ihre Bue, no nähmä ihri Töchter für öiri Söhn u verhälfä ne niemals z Friede u Wohlstand. Denn wärde dr starch u dir wärde ds Guete vom Land ässe u ds Land für immer a Öieri Söhn witervererbe.'

13 U nach auem, wo wäg üsere schlechte Tate u üsere grosse Schuld isch über üs cho - drbi hesch, o üse Gott, üs nid so behandlet wie mirs wäg üsere Vergehe verdient heige, sondern du hesch üs, die mir hie si la entcho,

14 sölled mir da dini Gebot öppe wieder bräche und Ehebündnisse schlüsse mit Völker wo so abscheulich handled? Würsch de nid so zornig wärde, dass du üs völlig vernichtisch – räschtlos und ohni überlebendi?

15 O Jehova, du gott Israels, du bisch grecht will e Überrest vo üs het bis hüt überläbt. Itz chöme mir schuldbelade vor dir, obwohl mir nach auem gar kes Rächt hei, vor dir z stah."