bibel in schwizerdütsch

Esther 9 vo 10

9 Am 13. Tag vom 12. Monet, das heisst im Monet Adara, wo dr Befähl vom König u sys Gsetz usgfüehrt wärde und d Feinde hei ghofft, d Jude chönne iberwältige, da het genau ds Gägeteil gmacht: D Jude hei ihri Hass bsiegt.

2 Si hei sech i aune Provinze vo König Ahasverus i ihrne Städt zämme ta um gäge ihri Agriifer vorzgah. Nemad kummt gege d Jude, denn alli Velka hän Angscht vor ne.

3 Aui Förschte vo de Provinze, d Satrape, d Statthalter und die, wo sech um d Amtsgschäft vom Chönig kümmeret hei, hei d Jude us Furcht vor Mordechai unterstützt. 4 Mordechai het am Königshof inzwüsche grosse Iifluss gha u überau i de Provinz a Asehe gwunne, wüu er geng meh a Macht zuegnoh het.

5 D Jude hän alli ihri Gegna bsiegt, hän sie mit däm Schwert umbrocht und vernichtet. Sie hän mit ihre Hass gmacht, was sie für richtig haltet.

6 Ir Feschtig Susai hei tötet und d Jude 500 Maa vernichtet.

7 O tötet si Parschandath, Dalphon, Aspath,

8 Porath, Adalja, Aridatha,

9 Parmaschta, Arisai, Aridai un Waisatha,

10 di zehn Söhn vum Judefeindesj Haman, Sohn vu Hammedath. Si hän umbracht, plünderet aber nüt.

11 Am gliche Tag het me em König gmäldet, wi vil ir Feschtig Susa tötet worde sy.

12 Druf hetter zu Königin Esther gseit: "In dr Feschtig Susa hei d Jude 500 Maa u di zähn Söhn Hamans tötet u vernichtet. Was hei si de äch i de übrige königliche Provinze doe? Welche Wunsch hast du jetzt? Er wird dir gewährt. Hesch e witeri Bitte? Sie wird erfüllt werden."

13 Esther antwortet: "Wenns der guet erschiint, mi König, denn söll für d Jude in Susa morn dr glich Erlass gälte wie hüt. Und di zäh Söhn Hamans sölle an Stamm ghängt wärde."

14 Dr König bfählt so z verfahre. Me het z Susa e entsprächende Erlass use gäh und die zäh Söhn Hamans si ufghänkt worde.

15 D Jude z Susa hei sech am 14. Tag vom Adar no einisch zämegmacht und hei dört 300 Mann tötet, hei aber nüt plünderet.

16 Di übrige Jude i de königliche Provinze hei sech äbefaus zämetah und verteidigt gha. Si hei ihri Finde usem Wäg grüumt und 75'000 vo ihrne Hass tötet, aber nüt plünderet.

17 Das isch am 13. Tag vom Monet Adar gschtange, u am 14. Tag hei si sech usgrichtet. Dä Tag hei si zum ne Fäscht- u Fröidetag gmacht.

18 D Jude z Susa drgäge hei sech am 13.s u am 14. Tag zäme ta und hei sech am 15. Tag usgrächnet. Si hei dä Tag zum ne Fäscht u Freudetag gmacht.

19 D Jude i de Städt vo de entlegenere Bezirk hei jedoch dr 14. Tag vom Monet Adar zu eim Tag gmacht, womer sech freut u het gfiiret, zumene Fäschttag, ere Zyt wo me sech gägesitig mit Ässe beschänkt.v

20 Mordechai het di Ereignis fescht ghalte und a alli Jude i aune Provinz vo König Ahasverus gschickt – nah u färn – offizielli Schrybe.

21 Är wies se a, Jahr für Jahr sowohl dr 14. als o dr 15. Adar z feschte,

22 denn de Däg hei d Jude Rueh vor ihre Feind bracht un in däm Monet het sech ihr Kummer in Fröid vrwandlet un ihri Truurig in Feschtstimmig. Si sötte si aus Fäscht u Fröidetäg fiire und aus es Zytli, wo me sech gägesitig mit Ässe beschänkt und o der Arme Gschänkli het gmacht.

23 D Jude si mit dr schriftleche Aawisig Mordechais iverstande gsy und hei d Fiir gmacht wo si iigfüert hei zumene feschte Bruch.

24 Denn Haman, dr Fäind vo allne Jude u Sohn vom Agagiters Hammedath, het ja plant gha, se uszrote, u är het de Purm (das heisst ds Los) la rüere, um se i Panik z vrsetze u z vernichte.

25 Aber nachdem Esther vorem König isch erschiene gsy, het dä schriftlich aagordnet: "Hamans finsterer Plan gäge d Jude söu uf ne säuber zrügheie." Also het me ihn und sini Söhn an Stamm ghänkt.

26 Drum het me di Täg Puri gheisse, härgleitet vom Name Pura.f Nach däm was si gseh u erläbt hei, u nach allem, wo i däm Schribe Mordechais gschtande isch,

27 hei sech d Jude derzue verpflichtet, die beide Täg usnahmslos jedes Jahr zur glyche Zyt vorschriftsgmäss z fyre. Das sött o für ihri Nochkomme gälte u für alli, wo sech ne aschlüsse würde.

28 Di Täg söttä i jederä Generation Gedänk- u Fiirtäg si – i jeder Familie, jedä Provinz u jedä Stadt. D Purimtäg sötte under d Jude für immer bibhalte werde und bi ihre Nachkomme nid in Vergesseheit grote.

29 Denn isch es zweits Schrybe über d Purimtäg verfasst worde, u dr Königin Esther, d Tochter Abihajils, u dr Jude Mordechai heis mit ihrere volle Amtsgwalt bestätigt.

30 Di offizielle Schrybe si a aui Jude i de 127 Provinze, em Riich vo Ahasverus, mit Wort vom Friede u dr Wahrheit gange.

31 Si hei bestätiget, das d Purimtäg zur vorgschribene Zyt sötte gfyret wärde, mitsamt Faschte u Flee, genau we dr Jude Mordechai und Königin Esther s aagordnet hei u we's d Jude für sich u ihri Nachkomme zur Pflicht hei gmacht.

32 Esthers Befehl het alles bestätigt, wo mit de Purimtäg zämehanget und isch imene Buech feschtghalte worde.

Esther 8 vo 10

8 Am gliche Tag het dr Königin Esther vom König Ahasverus s'Huus vom Judefeind Haman übercho, und Mordechai het Zuetritt zum König übercho, will d'Esther het vrrrrote, wi si mit ihm vrwandt isch gsi.

2 Der König zoge sin Siegelring ab wo er Haman het wäggnoo u het ne Mordechai gäh. D Esther het der Mordechai zum Verwalter vom Hamans Huus gmacht.

3 Nun het sech d Esther no einisch an König gwandet. Sie flegt nem z Fess un flegt nen unda Träne a, des Unglück z vuhindere un d finschta Plan vum Agagitares Haman gege d Jude z vurteile.

4 Der König streckt Esther sis goldigs Zäpter entgegen, woruf sie aufstanden u vor ihn hat.

5 Sie het gseit "We's dr guet erschiint, mi König, und i dini Gunscht ha und we du's für richtig haltisch und Gfalle a mir fingsch de la mit emene schriftleche Befähl d'Aaordnig ufhebe, wo dä intriganti Agagiter Haman, Sohn vo Hammedath, ufgsetzt het zum i aune königleche Provinze d'Jude z'vernichte.

6 I chönnts nid mit aaseh, wi miis Volk i ds Unglück gstürzt wird u wi mini Verwandte usgrottet wärde!"

7 Da het dr König Ahasverus zu Königin Esther un zu Mordechai gseit, em Jude: "I ha Esther ds Huus Hamans gä u Haman wäg sim plante Aagriff uf d Jude an Stamm lo hänge.

8 Nun chöit dir i mim Name ufschribe, was immer dir im Interesse vo de Jude für richtig haltet, u dir dörfet das schribe mit mim Ring versiegle. E Aaordnig, wo im Name vom König verfasst u mit sym Ring versieglet isch, cha nämlech nid ufghobe wärde.

9 Drufhin het me am 23. Tag vom 3. Monet Siwana gheisse, das heisst im Monet Siwana, d Sekretäär vom König herbi. Si schribe aues uf, was Mordechai de Jude sowie de Satrape, de Statthalter und de Fürschte vo Indie bis Äthiopie befaählt. D Aaordnig isch a alli 127 Provinze gange – a jedi Provinz i ihrere eigete Schrift u a jedem Volk i syre eigete Schprach. Au d Jude hän sie in ihre eigene Schrift un Schproch gregt.

10 Mordechai het d Aaordnig im Name vom König Ahasverus verfasst, het si mit em königleche Ringo vrsieglet u het di Dokumänt dür Kuriere verschickt, wo uf schnäue Poschtpfärde vom königleche Gschtüt ritte.

11 Mit dene Dokumänt het dr König dr Jude i all dene verschidene Städt erlaubt, sech zämetue, für ihres Läbe z kämpfe u die aagriifende Truppe vo allne Völker oder Provinze mitsamt Froue u Chind z töte, vernichte u uuszrotte u ihre Bsitz z plündere.

12 Das sött i aune Provinze vo König Ahasverus a u s gliiche Tag gscheh – am 13. Tag vom 12. Monet, das heisst im Monet Adarb.

13 Dr Inhalt vom Dokumänt sött überall i de Provinze als Gsetz gälte und allne Völker bekannt gmacht wärde, damit d Jude a däm Tag bereit wäre, sich a ihrne Feind z räche.

14 D Kurier uf de königliche Poschtpfärde galoppiert uf Befähl vom König z Windeseile dervo. Ds Gsetz isch o ir Feschtig Susa erloh worde.

15 Mordechai het dr König i majestätischer Chleidig z Blau u Weiss verlore, mit ere prächtige Goldkrone u emene edle Mantel us purpurroter Wulle. Überall ir Stadt Susa het me Fröidruef ghört.

16 Under de Jude herrscht Erliechterig, Freud u Jubel, u me het ne mit Achtung begägnet.

17 I all dene Provinze und in all de Städt, wo d Aordnig vum Kenig un sis Gsetz bekannt worde sin, freue sich d Jude, juble, gfiirte un verastaltete Feschtäss. Und us Angst vor d Jude hei sech etze vil Aghörigi vo anderne Völker zum Judetum bekannt.

Esther 7 vo 10

7 Dr König u Haman si auso zum Feschtä vom Königin Esther cho.

2 O a däm zwöite Tag het der König gfragt, wo si bim Wii gsässe hei: "Was isch di Wunsch, Königin Esther? Er söll erfüllt werde. Warum de o immer bittisch, de söllsch es ha – u we's d Heufti vo mim Königrich isch!"b

3 Königin Esther het antwortet: "Weni dini Gunscht ha, mi König, u wenns dr guet erschiint, bitte ig um mis Läbe u flege drum, das o mis Volk verschont wird.

4 Mir si nämlech verchouft worde, Ig u mi Volk zum tötet, vernichtet und usgrottet z wärde. Wäre mir lediglich als Sklaven und Sklavinne verkauft worde, so hätt i gschwiege. Doch das Unglück darf nid gscheh, denn s wär zum Schade vom König."

5 Druf het der König Ahasverus zu Königin Esther gseit: "Wär wagt so öppis? Wo steckt dä Maa?"

6 Esther erwideret: "Der Gägner u Fäind isch dä boshafti Haman!" Do het der Haman grossi Angscht vor em König u der Königin übercho.

7 Wütend het dr König vo dr Tafle uf gumpet u isch i Palaschtgarte gloffe. Dr Haman isch etze vor Königin Esther kumme un het um sy Läbe glegt, denn nem isch klar gsi, das der Kenig ne nit ungstroft dervoocho würd.

8 Wo der König vom Palaschtgarte i Banketttaal zrüggchert het u gseh het, das der Haman sech uf der Esther Diwan het gworfe, het er gschroue: "Wott er jitz o no d Königin i mym eigete Huus vergewaltige?" Chum het är gschwätzt, het me Hamans Gsicht verhüllt.

9 Harbona, eini vo de Hofbeamte erwähnt het: "Haman het o no für Mordechai e Stamm ufgschteut. Drbi het der Mordechai doch dür si Hiwiis em König s Läbe grettet. Der Stamm steit bi Hamans Huus und isch 50 Ellena höch." Da befählt der König: "Hänget ne sälber draa!"

10 So hängt me Haman an dr Stamm, won er für Mordechai ufgschteut het, u dr Zorn vom König het sech leit.