bibel in schwizerdütsch

Richter 6 vo 21

6 U wider hei d Israelite gmacht, was z Jehovas Ouge schlächt isch gsy, sodass Jehova sie siebä Jahr lang id Hand Midians gäh het.

2 Die Midianiter unterdrückt Israel. Wege Midian hei d Israelite i de Bärge, i de Höhl und a schwär zuegängliche Orte Versteck für sich a gleit.

3 Wenn Israelite Samen ussette, griffe Midian, Amaleke und d'Lüt usem Oste si ah.

4 Sie schlüüge ihres Lager uf zum gäge Israel kämpfe und vernichtete d Ernte bis uf Gasa. Si lö nünt Ässbars übrig, o kes Schoof, ke Stier u ke Esel.

5 Denn sie kumme mit ihrem Vieh un ihrne Zelt un sin so zahlrich gsi we Heuschrecke. S war ä unzählbari Mengi a Mensche un Kamel. Si drane immer wider i ds Land ygah zums verwüschte.

6 So hend d Israelite wäge Midian i bitteri Armuet griegt und sie refe Jehova um Hilf a.

7 Wo d Israelite wäg Midian zu Jehova um Hilf grüefe,

8 schickte Jehova e Prophet zu ihne mit dr Botschaft: "Das sait Jehova, dr Gott Israels: 'Ich ha euch us dr Sklavereia z Ägypte usegfüehrt.

9 I ha öich us dr Hand vo Ägypter u aune Ungerdrücker befreit. I ha se vor öich vertribe u öich ihres Land gä.

10 Un i ha zue äich gsait: "Ich bi Jehova, eu Gott. Ihr sollt de Götta vu dr Amoriter, in ihrem Land ihr wohnet, nit vehre." Aba ihr hän nit uf mi ghärt."

11 Spöter isch Jehovas Engel kumme un het sich unda d grosse Baum vum Abiësriter Joas in Ophra ghockt. Dr Sohn Gideons isch grad derbi gsi, ir Wykelter Weize z dräsche, wüu er ne het welle vor de Midianiter vrstecke.

12 Da erschient ihm Jehovas Engel und het gsait: "Jehova isch a dire site du starke Chrieger."

13 Druf erwiderte Gideon: "Tschuldige, mi Herr, aber we Jehova a üsi Site isch, werum isch üs das aues passiert? Wo si all di Wundertate wo üsi Vätere üs verzellt hei,v wo si gseit hei: 'Jehova het üs us Ägypte usegfüehrt'? Jetz het üs d Jehova im Stich gloh und üs i d Hand Midians gäh."

14 Jehova het ihm zue gwandet u het gsait: "Gang mit dr Chraft wo du hesch, u du wirsch Israel us dr Hand Midians befreie,y denn i schick di."

15 Gideon antwortet: "Tschuldige, Jehova. Wie chan ich Israel rette? Mini Familie isch doch die unbedütendschte in Manasse und ich bi de Unwichtigste im Huus vo mim Vater."

16 Aber d Jehova het zu ihm gseit "Wiu i a dire Site bi,z wirsch du Midian schlah als wärs e einzige Maa."

17 Druf erwiderete Gideon: "Weni i dire Gunst stah, gib mer doch es Zeiche, wo würklech du mit mir redsch.

18 Gang bitte nid vo hie wäg bis i mit myre Gabe wider chume u se dr vorsetze." Do het er gseit: "I blybe hie, bis du zrüchunsch.

19 Gideon isch ine gangä, het ä jungi Geiss zue parat u het ungsäuerts Brot us me Epha Mehl bachet. Är het s Fleisch ine Chorb gleit u het d Brüech i ei Chochopf gschosse. Dann het er's zue nem brocht un het's nem unda däm grosse Baum aagoht.

20 Dr Engel vum wahre Gott het etze zue nem gsait: Nimm des Fleisch un des ungsäuerte Brot, legt`s dert uf d grosse Felse un giss d Bree üs." Des het da doe.

21 Dänn het Jehovas Engel dr Stab i sinere Hand us gstreckt und het mit dr Spitze ds Fleisch und ds ungsäuerte Brot berührt. Do het Füür us em Felse un Fleisch un Brot sin in Flamme uf. Druf vuschwandt Jehovas Engel vor sinene Auge.

22 Nun erchennt Gideon, dass es Jehovas Engel gsi isch. Er het usegreffe: "Ach, Souveräner Herr Jehova! I ha dr Engel Jehovas vo Agsicht zu Agsicht gseh!"

23 Jehova aber het zu ihm gseit: "Friede bisch mit dir! Ha ke Angst, du wirsch nid stärbe."

24 Da het Gideon dert e Altar für Jehova baut. Är heisst bis hütt Jehova-Schalom u steit no z Ophra, der Stadt der Abiësriter.

25 Ir Nacht het Jehova zu Gideon gseit: "Nimm der jung Stier vo dim Vater, der zwöite jung Stier, wo sibe Jahr alt isch. Riiss d Altar Baals, der di Vater ghört, nieder u hau der heilig Pfahl dernäbe um.

26 Bau denn für din gott Jehova obe uf dr Feschtig mit anenandgriite Stei e Altar. Nimm der Stieer und opfere ne als Brandopfer uf d Holzstück vom heilige Pfahne wo umghaue hesch."

27 Also het Gideon zäh Männer vo sine Diener gnoh und genau das gmacht, wo Jehova ihm gseit het. Doch wüu är sech wäg dr Huus¬gmeinschaft vo sim Vater u wäg dr Manne vor Stadt tagsüber nid traut het, het är's ir Nacht gmacht.

28 Wo d Manne vor Schtadt früech am nächschte Morge hei ufgstande, hei si gseh, dass dr Altar Baals zerstört u dr heilig Pfahl dernäbe umghoue isch gsy. Uf em nöi errichtete Altar isch der zwöit jungi Stier gopferet worde.

29 "Wer het das doe?" het eine gfrogt. Nochdäm si noche gforscht hei, hei si gsait: "Das isch Gideon gsi, dr Bue vum Joas.

30 Da hei d Manne vo dr Stadt Joas gforderet: "Bring di Sohn use. Er mues stärbe, wül er der Baalsaltar zerstört u der heilig Pfahl dernäbe het umghaue."

31 Joasi antwortet aune, wo ihm entgäget hei: "Müesst Der Baal verteidige? Müesst Der ne rette? Wär ne verteidigt, söu no hüt Morge stärbe. Wenn er e Gott isch, söu er sech doch säuber verteidige, schliesslech het öpper sis Altar niedergrisse!"

32 A däm Tag het er Gideon dr Name Jerubbaal gä u het gsait: "Söll Baal sech doch sälber verteidige, we öper sis Altar zerstört het."

33 Midian, Amalekm u d Lüt usem Oschte hei sech zämegschlage, zoge über is Tal Jesreël u schlugge dert ires Lager uf.

34 Do isch dr Jehovas Geischt über Gideon kama. Er het ds Horn bliebe, woruuf sich d Abiësriter gschlosse hinger ihn schtellt hei.

35 Är het Boten dür ganz Manasse gschickt u o dert het me sech hinger ihn gschteut. Usserdäm het är Bote düre Ascher, Sebulon und Naphtali gschickt. Si si cho u hei ihm ahgschlosse.

36 Gideon het denn zum wahre Gott gseit: "Wenn du Israel durch mi rette wirsch, wie dus versproche hesch,

37 gib mer es Zeiche. I lege es Wollvlies ufem Dreschplatz us. We nume uf em Vlies Tau isch, aber dr Bode ringsume troche bliebt, de weissi, dass du Israel wi versproche dür mi rette wirsch."

38 U so isch's o cho. Won er früech am nächschte Tag ufgstande u ds Vlies het uswranget, isch so vil Tau usecho, dass e grossi Schale vou isch worde.

39 Gideon het jedoch zum wahre Gott gseit: "Sig nid zornig uf mi, aber i hätt no e Bitte. La mi no en Prob mit em Vlies mache, nume nomal. Bitte lah nume s'Vles troche blibe und überall uf em Bode söll Tau si."

40 Genau das het Gott i dr Nacht la gscheh: Ds Vlies allei isch troche bliebe u überall uf em Bode isch Tau gsi.

Richter 5 vo 21

5 A däm Tag singe Debora un Barak, dr Sohn Abinoams, das Lied:

 2 "Dass me z Israel ds Haar offe treit, dass sech ds Volk freiwillig zur Verfüegig stellt het, derfür preist Jehova!

 3 Losed zue, ihr König! Schänk mer Ghör, ihr Herrscher! Für Jehova wird i singe, Lieder für Jehova, de Gott Israels.

 4 Jehova, wo de ufbrochsch vo Seir wo usem Gebiet vo Edom uszoge hesch, da bäte d Erde und Fluete hei gstürzt vom Himmu, us de Wulche het ds Wasser gstürmt.

 5 Berge schmolze vor Jehova, ja dr Sinai vor Jehova, em Gott Israels.

 6 I de Tag Schamgars, vom Sohn vom Anat, i de Täg Jaels sy d Strosse verloh gsy, Reisendi bliebe uf Näbewege.

 7 Dorfbewohner hets nüm z Israel gä, es het se nümm gä bis i debora ufgstande bi bis i Israel ufgstande bi aus Mueter.

 8 Si suecht sech nöi Götter; denn het's Chrieg i de Tore gä. Weder Schild no Lanze isch unter 40'000 z Israel gsy.

 9 Mis Herz isch bi de Befählshaber Israels, wo freiwillig uszoge mit em Volk. Priist Jehova!

10 Ihr Riiter uf hellbrune Esle, ihr, de ihr uf edele Teppich hocke, un ihr, de ihr uf dr Schtross geit, bedänke:

11 A de Wassersteue si d Stimme vo de Wasserschöpfer gsi z ghöre, dört hei si vo Jehovas grächte Tate verzeut, vo de grächte Tate vo sire Dorfbewohner z Israel. Denn isch ds Volk Jehovas zu de Tore gange.

12 wach uf, wach uf, debora! Wach uf, wach uf, sing es Lied! Stah uf, Barak! Führ dini Gfängnige weg, du Sohn Abinoams!

13 Denn sind alli cho, wo übrig gsi sind, abe zu de Edle. Jehovas Volk isch abe zu mir zum Kampf gäge d Starche cho.

14 Us Ephraim sy die im Tal cho, si folge dir, o Benjamin, mit dine Schare. Us Machir het d Befählshaber abezoge us em Sebulon d Awärber vo Soldate.

15 D Füürschte vom Isachar sy bi de Debora gsy, wie dr Isachar, so isch es o Barak gsi. Z Fuess isch är i d Taläbe gschickt worde. Im Stamm Ruebe si Herze igehend erforscht worde.

16 Wieso hesch di zwüsche de zwöi Satteltäsche anegsetzt und em Flötenspiel für d Herde zueglost? Im Stamm Ruebe si Herz iigehend erforscht worde.

17 Gilead isch uf dr andere Siite vum Jordan bliebe. Un na, wurum isch er bi d Schiff bliebe? Ascher hockt tatelos am Ufer vum Meer un het sini Häfe nit vulo.

18 Sebulon isch es Volk gsi, wo sis Läbe riskiert het, au Naphtali, uf de offene Aahöhe.

19 Chönige sy cho u kämpft. Di Könige Kanaans hei denn z Taanach am Wasser vo Megiddo kämpft. Silber hei si nid erbütet.

20 Vom Himmel us kämpft d Sterne vo ihre Bahne händs gäge Siser kämpft.

21 Der Wildbach Kischon hat die Feinde weg gepült, der Wildbach aus uralter Zeit, der Wildbach Kischon. Du hast die Starken verträtte o meine Seel.

22 Denn hänn d Hufi vo de Ross bim wilde Galopp vo sinere Hengscht dunne.

23 'Verflucht Meros' het der Engel Jehovas gseit 'ja verfluecht sini Bewohner, denn si si si Jehova nid z'Hilf cho, hei Jehova nid z'Hilf cho mit de Starke.'

24 Di gäbigscht vo de Froue isch Jael, d Frou vom Kenitr Heber, si isch di geignetischt vo de Froue i de Zält.

25 Er het um Wasser botet, si het ihm Milch gäh. Ire edle, feschtliche Schale het si geronni Milch.

26 Mit dr Hand griff si nachem Zäutpflock, mit ihrere rächte Hand nach em Hammer vom Arbeiter. Si het uf Siser iighämmeret, het si Chopf zerschmetteret, het sini Schläfli vertrümmeret und het sini Schläfli durebohrt.

27 Zue ihre Fess het er zämme brocht, er flegt un het rägnlos do. Zue ihre Fess het er zämme un flegt. Wo er zämmebrocht het, do flegt er – gschlage.

28 Usem Fänschter het e Frou gseh, d Siser Mueter het suechend dürs Gitter blickt: 'Wo bliibt de sy Chriegswage? Werum ghört me der Hufschlag vo sire Ross nanig?'

29 Di wysste irne Edelfroue hei zu ihrem, ja o si säuber wiederholt het's ständig:

30  "Si vrteile bestimmt iri Büte: es Meitli, zwöi Meitli für jede Chrieger, gfärbte Stoff aus Büetli für Siser, gfärbte Stoff aus Bütte, es bestickts Gewand, gfärbte Stoff, zwöi bestickti Gwänder füre Hals vo de Plünder.‘

31 O Jehova, so lah alli dini Gäind umcho. Doch wer di liebt, söll si wie di uufgehendi Sunne i irer Pracht." Und das Land het 40 Jahr lang Ruhe gha.

Richter 4 vo 21

4 Wo Ehud gstorbe isch, hei d Israelite aber wider gmacht, was in Jehovas Ouge schlächt isch gsy.

2 Da het Jehova si i d Hand vom Kanaaniterkönig Jabin gäh, wo z Hazor regiert het. Si Heerfüererer isch Sisera gsi. Är het zem Haroscheth-Gojim gwohnt.

3 D Israelite hend zu Jehova um Hilf gschroue, denn Jabin het 900 Chriegswage mit Iisklinge gha. 20 Johr lang het er d Israelite schwer unterdrückt.

4 Damals het d Prophetin Debora gredt, d Frou vo Lappidoth, z Israel Rächt.

5 Sie hockt gwöhnlich unter dr Palme Deboras zwische Ramah un Bethel im Berggland vu Ephraim. D Israelite sin zu ihre, um Gottes Urteil z erfahre.

6 Si het Barak hole lo, dr Bue Abinoams us Kedesch-Naphtali un het zue nem gsait: "Jehova, dr Gott Israels, befiehlt dir: 'Gang un marschiere zum Berg Tabor. Nimm 10'000 Maa vom Naphtali und Sebulon mit.

7 I wirde Sisera, de Heerfüehrer Jabine mit sine Chriegswage u Truppe zu dir zum Bacha Kischonl bringe und ihn i dini Hand ge.'"

8 Druf het Barak zu ihre gseit: "I gang nume we de mitchunnsch. Aber wenn nid mitchunnsch gangi nid."

9 Sie het antwortet: "I chume uf jede Fall mit. Doch dä Feldzug wird dir kei Ruehm bringe, denn Jehova wird Sisera id Hand vonere Frau gheie loh." Da het sech Debora uufgmacht u isch mit em Barak uf Kedesch gange.

10 Barak het d Manne vo Sebulon und dr Naphtalip uf Kedesch loo und 10'000 Maa hei ihm gfolgt. O Debora het ne begleitet.

11 Übrigens het sech dr Keniter Heber vo de andere Keniter gha, dr Nachkomme Hobab, vom Schwiegervater vo Moses, trännt. Sy Zelt isch in dr Nöchi vum grosse Baum in Zaanannim bi Kedesch gschtande.

12 Sisera isch brichtet worde, dass Barak, dr Sohn Abinoams, ufe Berg Tabor gange isch.

13 Sofort het d Sisera alli sini Chriegswage beorderet – 900 Wage mit Iiseklinge – sowie alli Truppe, wo bi ihm gsi sind, vom Haroscheth-hag-Gojim zum Bach Kischon.

14 Debora het nun zu Barak gseit: "Chum! Hüt isch de Tag wo Jehova Sisera i d Hand gäh wird. Geit d Jehova nid vor dir her?" Da zog Barak mit siine 10 000 Maa vom Berg Tabor abä.

15 Jehova het denn Sisera und sys ganzes Heer samt de Kriegswage vor Baraks Schwert in Verwirrig. Schliesslech isch d Sisera vom Wage gschtige u floh z Fuess.

16 Barak het d Chriegswage verfolgt u ds Heer bis dr Haroscheth-hag-Gojim u dr Siseras ganzes Heer isch dür ds Schwert um cho. Kei Einzige isch übrig bliebe.

17 Sisera aba floh zum Zelt Jaels, dr Wieb vum Kenig Heber, als zwische Jabin, däm Kenig vu Hazor, un däm Hus Heber herrscht Friede.

18 Do isch dr Jael usem Zelt cho, isch d Sisera entgäge cho und het zue nem gsait: "Chum do ane, mi Herr, chum do häre. Ha ke Angst." Druf isch är i ihrer Zält gange u si het ne mit ere Decki zue deckt.

19 Är het zu ihre gseit: "I ha Durscht. Gib mer bitte echli Wasser." So het si es Läderbütu mit Miuch göffnet, het ihm z trinke u het ne wider zrückt.

20 Er wies se a: "Stell di an Zelteigang, und we öpper chunt u fragt öb e Maa do isch, säg Nei."

21 Jael, d Frou vom Heber, griff jedoch nach emene Zältpflock und emene Hammer. Wo d Sisera vor Erschöpfig töif iigschlafe isch, schliich si zu ihm u het dr Pflock dür sini Schläf i Bode gschlafe. So isch er gstorbe.

22 Als Barak, wo Sisera verfolgt het, dört iitroffe het, isch em Jael em entgäge cho und het gsait: "Chum, i zeig dr de Maa wo d suechsch." Är isch mit ire ine gange u het Sisera tod lack gseh, mitem Zeltpflock i sine Schläf.

23 So ungerwarf Gott dr Kanaaniterkönig Jabin a däm Tag de Israelite.

24 D Israelite si mit immer härterer Hand gäge Kanaaniterkönig Jabin vor,c bis si ne vernichtet hei.