bibel in schwizerdütsch

Aposchtelgschicht 12 vo 28

12 Um die Zyt het dr König Herodes einige us dr Versammlig grausam z behandle.

2 Er het Jakobus gla, dr Brüeder vom Johannes, mit em Schwert hirichte.

3 Wo na gsäh het, dass ses d Jude gfalle het, het da au Petrus vuschtoh. (Das war in däne Däg dr ungsäuerte Brot.)d

4 Är het ne la feschtnäh u i ds Gfängnis sperre, wo vier sech ablösendi Truppe vo je vier Soldate zu syre Bewachig abgschteut worde sy. Dr Herodes het nä nach em Passah em Volk wölle vorfüehre.

5 Während em Petrus im Gfängnis feschtghalte worde isch, het d Versammlig intensiv für ihn zu Gott betet.

6 Ir Nacht bevor dr Herodes ne het wöue vorfüehre, het dr Petrus mit zwöi Chette gfesslet zwüsche zwüsche zwöi Soldate gschlafe u vor dr Gfängnistür sy Wache postiert gsy.

7 Uf einisch isch Jehovas Engel da gschtande u d Gfängnisszelle isch vomene Liecht erlüüchtet worde. Är het der Petrus mit emene Stoss i d Syte gweckt u het gsait: "Schnell, stah uf!" Da fiele d Chettene vo syne Händ ab.

8 Dr Engel het ne uf gforderet: "Zieh di aa u schnurri dini Sandale um." Der Petrus het das gmacht. Schliesslech het der Engel zu ihm gseit: "Zieh dis Obergwand aa u folg mer."

9 Petrus isch usegange u het ihm gfolgt. Är het aber nid gwüsst, dass das wo dür ängel gschickt het, würklechkeit isch gsy, sondern är het das ganze fürnes Vision ghaute.

10 Si si ar erschte Wache verbii un ar zwöite, bis si zu däm isere Tor kumme het, wo in d Schtadt gfihrt het. Das het sich vo sälber eröffnet u si isch usecho. Si si e Schtrooss entlang und uf einisch dr Ängeli verschwandet.

11 Petrus begriffe jitz, was vor sech ging, u het gseit: "Jitz isch mer klar, dass Jehova sin Ängel gschickt het u mi us der Hand vom Herodes befreit u vor allem bewahrt het, was d Jude erwartet hei.

12 Nochdem ihm das bewusst worde isch, isch er zum Huus vu dr Maria, dr Muetter vum Johannes, der o Markus gnennt worde isch. Dert sy fei vyli versammlet gsy und bätte.

13 Wo er as Aussetor klopfet het, isch es Dienschtmeitli namens Rhode cho zum nochezluege, wer do isch gsi.

14 Als sie d Schtimm vum Petrus erkennt het, het sie vor luter Fräid des Tor nit ufgmacht, sundern isch inegloffe un het brichtet, dass Petrus drusse isch.

15 Si hei zu ihre gseit: "Du hesch wohl dr Verstand verlore!" Doch si isch bi ihrer Behauptig bliebe. Do hei si gmeint: "Es isch sy Engel.

16 Petrus aber isch immer no dert gstande und het wyter klopfe. Wo si ufmachet hei, hei si ne gseh und si erstuunt gsi.

17 Er het ne mit dr Hand gmäudet, dass si ruhig söttä si, und het ne usfüerlech verzeut, wi ne d Jehova usem Gfängnis het usegholt. Denn het er gsait: "Brichtet des alles Jakobus un d Brüeder." Druf isch er use gange u het sich anen andere Ort aagabe.

18 Wo s Tag worde isch, isch unter de Soldate grossi Ufregig herrscht. Si hei sech gfragt, was us Petrus worde isch.

19 Dr Herodes het nä überau la sueche, u wo nä nid gfunge het, het er die Wache verlore und bpfiehlt, se zur Bestrafigabzfüehre. Er säuber isch vo Judäa uf Cäsarea abegange u het ä paar Zyt dert verbracht.

20 Herodes isch hässig gsi uf d Lüt us Tyrus und Sidon. Do kumme sie zue nem, un nohchdem sie Bloaschtus, däm dr Hushalt vum Kenig vuschtande sin, ibawunde hän, bäte sie um Friede, wel ihr Land vum Kenig mit Nahrigsmittel vusorgt wird.

21 Amene feschtgsetzte Tag het Herodes e Chönigsgwand aagleit, het sech ufe Richterstuehl gsetzt u het aagfange e öffentlechi Aasprach z haute.

22 Druf het ds versammlete Vouch aagfange brüele: "Das isch d Schtimm vomene Gott, nid vomene Mönsch!"

23 Do het nen dr Engel Jehovas uf dr Schtell gschlage, wel er nit Gott d Ehri git. Er wird vu Würmer zerfresse un stirbt.

24 Das Wort Jehovas aber het sech us breit und geng meh sy gläubig worde.

25 Nochdem Barnabas un em Saulus d Hilfsaktion in Jerusalem völlig abgschlosse hei, hei si zrugg kähre un Johannes mitgnumme, wo o Markus gnennt worde isch.

Apostelgschicht 11 vo 28

11 Itz hei d Aposchtel und d Brüedere in Judäa ghört, dass o Lüt us angerne Völkere das Wort Gottes aagno hei.

2 Wo dr Petrus uf Jerusalem ufä isch, hei d Verfächter vor Beschniidig ihn agfange kritisiere.

3 Sie hei gseit "Du hesch ds Huus vo Manne betrette wo nid beschnitte si gsi, u mit ihne gesse."

4 Da het ihne alles im Detail verzellt:

5 "I bi ir Stadt Joppe gsi u ha grad bätte. Während i z'Trance bi gsi, hani ire Vision öpis wi nes grosses Linetuech vom Himmel abecho. Es isch a sine vier Zipfle direkt bis zu mir abegloh worde.

6 Won i mir dr Inhalt genau agluegt ha, ha i vierfüessigi Tier vo dr Erde gsee, wildi Tier, Reptilien und Vögel vom Himmel.

7 I ha o e Stimm zu mir ghört säge: 'Stah uf, Petrus, schlachte und iss!'

8 Ig ha jedoch erwiteret: 'Uf ke Fall, Herr! I mi Mul isch no nie öppis verunreinigtes oder Unreins cho.'

9 S zwöite Mal het d Stimm vom Himmel antwortet: "Hör uf, das als verunreinigt z bezeichne, was Gott gereinigt het.' 10 Das isch no es dritts mal gsi u alles isch wider i Himmel uezoge worde.

11 Genau i dem Momänt si vorem Huus gstande, wo mer üs befunde hei, drei Manne, wo us Cäsarea zu mir gschickt worde sy.

12 Dr Geischt het zu mir gseit i söu mit ne go ohni irgendwelchi Bedänke z ha. Au die sechs Brüedere hei mi begleitet u mir si i ds Huus vom Maa.

13 Er het üs brichtet, dass er e Ängel i sim Huus het gseh, wo gseit het: 'Schick Manne nach Joppe und la der Simon hole, wo o der Petrus gnennt wird.

14 Er wird dir sege, wie du und dini ganzi Huus¬ Gmeinschaft grettet werde chasch.'

15 Won i aber ha afa rede, isch dr heilig Geischt uf si gfalle, wien er z Aafang o uf üs gfalle isch.

16 Da isch mer dr Usspruch vom Herr i Sinn cho wo wiederholt het: 'Johannes het mit Wasser tauft, aber ihr werdet mit heiligem Geist dauft werde.'

17 We Gott ne auso das glyche Gschänk gmacht het we üs, wo mir zum Gloube an d Herr Jesus Christus si cho - wär bini da, das i Gott hätt chönne hinderenke?“

18 Wo si das hei ghört hei si nüt me izwände. Sie vuherrlichten Gott un sage: "Nun het Gott so au Mensche üs andere Velka de Glegeheit zur Röu ge, de zum Läbä fihrt."

19 Dür d Verfolgig, wo wäge Stephanus entstande isch, sy d Jünger zerstreut worde und hei bis uf Phönizie,k Zypern und Antiochia glanget, allerdings hei si d Botschaft nume a d Jude witer gäh.

20 Doch einigi vo de Manne under ihne wo us Zypern und Kyrene gsi si, si uf Antiochia cho u hei afa mit de Griechisch redende Lüt z rede. Sie vukündet ne di gueti Botschaft vum Herrn Jesus.

21 Üsserdem war d Hand Jehovas iba nene un ä grossi Zahl wird gläubig un drillt sich däm Herrn zue.

22 Der Bricht drüber isch der Versammlig in Jerusalem z Ohre cho und me het Barnabas gschickt bis uf Antiochia.

23 Wo na acho isch, un di unverdient Guet Gottes wohrnimmt, het da sich gfreut un het alli aagfange z ermuetige, däm Herrn vu ganzem Herze treu z bliebe.

24 Er isch nämlich e guete Maa gsi un voll heiligem Geischt un Glaube. So kummt ä beträchtlichi Menschemengi zum Glaube an d Herrn.

25 Barnabas isch denn uf Tarsus gange zum Saulus usfindig mache.

26 Nochdem er ne gfunde het, het er ne uf Antiochia bracht. Sie si es ganzes Johr lang mit dr Versammlig zämme cho und hei e zimlich grossi Mängi lehrt. In Antiochia isch es o gsy, dass d Jünger dür göttlechi Vorsehig erschmol Chrischte gnennt worde si.r

27 Zu dr Ziit kumme Prophete vo Jerusalem uf Antiochia abe.

28 Eine vo dene – är het Agabust gheisse – isch ufgstande u het durch e Geischt vorus gseit, dass e grossi Hungersnot di ganz bewohnti Erde erfasse würd. Di isch zur Zyt vom Claudius tatsächlech ygnoh.

29 Da beschlosse di Jünger, dass jede vo ne nach sine Möglechkeite de Brüedere z Judäa öppis zur Ungerstützig sett schicke.

30 Das hei si denn o gmacht und hei es dür Barnabas und Saulus a die Ältischte gschickt.

Aposchtelgschicht 10 vo 28

10 In Cäsarea itze hets e Maa mit Name Kornelius geh, e Offizier vo de sogenannte italiische Einheit.

2 Er isch e tüüfgläubige Mensch gsi wo mit syre ganze Huusgmeinschaft Ehrfurcht vor Gott het gha. Er het oft öppis für d Arme gäh und het immer wieder zu Gott gflehnt.

3 Für di 9. Stund vom Tag het er ire Vision ganz dütlech gseh, wi ne Ängel Gottes zu ihm iecho u het gseit: "Kornelius!"

4 Kornelius het ne erschrocke a u gfragt: "Was isch, Herr?" Er het gsait: "Dini Gebete sin zue Gott ufgstiege un het dini Gabe fir di Arme bemerkt un er bhaltet se in Erinnerig.

5 Schick etze Manne nach Joppe, un lah ä Maa namens Simon hole, wo o dr Petrus gnennt wird.

6 Er isch z Gast bim Simon, emne Gerber wo es Huus am Meer het."

7 Sobald der Engel, wo mit ihm gschwätzt het, wäg isch, het er zwöi vo sine Diener und e tüüfgläubige Soldat us de Reihe vo sine Bedienschtete grüeft.

8 Er het ne aues verzeut u het se nach Joppe gschickt.

9 Während si am nächschte Tag ihri Reis fortsitze u sech dr Schtadt nähreret hei, isch dr Petrus um die 6. Stund uf ds Dach vom Huus zum z bätte.

10 Doch är het grossi Hunger übercho u het öppis welle esse. Während me s'Ässe z'bereitet het, isch är in Trrance gfloge.

11 Är het d Himmel offnet u so öppis wienes grosses Liinetuech abächo. Äs isch a sine vier Zipfle uf d Ärde abegloh worde.

12 Darin ware alli meglicha vierfussige Tier un Reptilien dr Erde un Vegel vum Himmel.

13 Denn het e Schtimm zu ihm gseit: "Stehn, der Petrus, schlachte u iiss!"

14 Petrus aber erwiteret: "Uf ke Fall, Herr! I ha no nie öppis verunreinigtes oder Unreins gesse.

15 D Stimm het es zwöits Mal zu ihm gredt un het gsait: "Hör uf, das als verunreinigt z bezeichne, was Gott greinigt het.

16 Das isch no es dritts mal gsi u grad druf isch das ganze i Himmel ufegno worde.

17 Wo em Petrus no het rätschtlet, was d'Vision, won er gha het, wohl bedütet het, hei sech o scho d'Männer, wo de Kornelius gschickt het, nach em Simons Huus u si dert am Tor gstande.

18 Sie hend grüefe und frögt ob de Simon, wo au de Petrus gnennt wird, dört zum Gast seig.

19 Während em Petrus no über d Vision nochdänkt het, het der Geischt gseit: "Lueg! Da sy drei Manne, wo di sueche.

20 Auso stand uf, gang abe u mach di mitne ufe Wäg. Du bruchsch überhoupt ke Bedänke z ha, denn ig ha se gschickt."

21 Do isch dr Petrus zue d Manne abe gange un het gsait: "I bi dr Maa, den Ihr sueche! Wurum sinder do?"

22 Si antwortete: "Kornelius, e Offizier, e grächte, gottesfüürchtige Maa, über de im ganze Volk vo de Jude guet gschwätzt wird, vo Gott durch e heilige Engel d Aawiesig übercho, dich i sis Huus hole z lo und sich azlose, was d säge hesch."

23 Do het er se da bschlosse u het se aus Gäscht ufgnoh.

Am nächschte Tag isch er ufgschtande u het sech mit ne ufe Wäg gmacht. Ä baar vo de Brüeder us Joppe hei ne begleitet.

24 Täg drufabe het är ds Cäsarea iitroffe. Dr Kornelius het si natürlech scho erwartet u het sini Verwandte u äng Fründe gha.

25 Wo em Petrus ytroht, isch ihm Kornelius entgäge cho, isch ihm z Füess gfange u het ihm sini Ehrerbietig erwiesst.

26 Petrus aber zoge nen höch u het gseit "Stehn uf, i bi o nume ä Mönsch."

27 Während är sech mit ihm ungerhaute, isch är iigange u het dert viu Lüt vor gfunge wo sech versammlet hei.

28 Er het zue nene gseit: "Dir wüsset ja, dass es amene Jude nid erloubt isch, mit emene Mönsch vomene andere Volk umgang z ha oder zgah. Doch Gott het mir zeigt, dass ich kei Mensch verunreinigt oder unrein nenne söll.

29 Auso bi ganz ohni Widerred cho wo me mi gholt het. U itz möcht i gärn wüsse warum i här cho sett."

30 Druf het Kornelius brichtet: "Woni vor vier Täg genau zur glyche Stund – zur 9. Stund – betätte, isch uf einisch ä Maa im ne glänzende Gwand vor mir gstande

31 u het gsait: 'Kornelius, dis Gebet isch erhört worde und Gott het dini Gabe für die Arme i Erinnerig bhalte.

32 Schick also öpper nach Joppe u laht dr Simon hole, wo o dr Petrus gnennt wird. Er isch bim Simon, eme Gerber, z Gast, wo sis Huus am Meer liegt.'

33 Da hani grad öpper zu Dir gschickt u bisch so fründlech gsi daher zcho. Itz sy mir alli vor Gott awesend zum ghöre, was du üs im Uftrag Jehovas alles sötsch säge."

34 Druf het dr Petrus aagfange rede. Är het gseit "Jitz verstahni würklech, dass Gott nid parteiisch isch,

35 sondern dass är i jedem Volk dr Mönsch ahnimmt, dr Ehrfurcht vor ihm het u tuet was richtig isch.

36 Er het sys Wort a d Söhn Israels gschickt, um ne di gueti Botschaft vom Friede dür Jesus Christus z verkünde – der isch der Herr vo aune.

37 Ihr wüsset, wovu nach dr Taufi, d Johannes predigt het, zersch z Galiläa u de in ganz Judäa d Red isch gsy:

38 vu Jesus üs Nazareth, we Gott nen mit heiligem Geischt un Kraft salbt un we er durchs Land zoge het, Guetes doe un alli, de unda däm Deufel liet, gsund gmacht het, wel Gott nem zue d Siete isch.

39 Un ma sin Ziige vu all däm, was sa im Land dr Jude un au in Jerusalem doe het. Aba sie bringe nen um, indem sie nen an ä Schtamm hänge hän.

40 Gott het ne aber am dritte Tag uferweckt und ne offebar wärde –

41 nid am ganze Volk sondern üs, de vo Gott zuvor bestimmte Züg. Mir hei mit ihm gässe u trunke nachdäm er vo de Tote uferstange isch.x

42 Ou het er üs dr Uftrag gäh, em Volk z predige un gründlech z bezüge, dass er dä isch, dr Gott zum Richter vo dr Läbige un dr Tote bschtimmt het.

43 Was nen betrifft, beziige alli Prophete, dass jedem, der a nen glaubt, durch si Name d Sinde vugäbe wäre."

44 Während Petrus noh iba des Ding schwätzt, isch dr heilige Geischt uf alli kumme, de des Wort Gottes ghärt hän.

45 Di beschnittene Gläubige, wo mit em Petrus sy cho, hei gstunke, wüu ds Gschänk vom heilige Geischt o uf Lüt us anderne Vöuker usgosse isch worde.

46 Si hei nämmlech i frömde Sprache ghärt schwätze un Gott vuherrleche. Druf het Petrus gsait:

47 "Cha öpper dene Mönsche, wo dr heilig Geischt ebeso empfange hei wie mir, ds Wasser für d Toufi verwigere?"

48 Un na het aagordnet, sie im Name Jesus Christus z taufe. Den hän sie nen bittet, ä baar Däg dzbliibe.