bibel in schwizerdütsch

Hesekiel 7 vo 48

7 Wieder hani e Botschaft vo Jehova übercho. Si het glutet:

2 "Und nun, menschensohn, das seit der Souverän Herr Jehova zum Land Israel: "En Ende! Ds Ändi isch über ds vier Ecke vom Land cho.

3 Dis Ändi isch iz da, u i wirde mi Zorn gäge di entfessle und es Urteil über di rede, dass du für dis Verhalte verdiensch, u dich für all dini abscheuliche Tate zur Rächeschaft zieh.

4 Mis oug wird ke Mitleid mit dir ha u i wird kes Mitgfühl empfinde weu i wird di für die Wäg wo du seuber bisch gange, zahle la, u du wirsch d Fouge vo dine abscheuliche Tate müesse träge. U dir wärdet müesse erkenne dasi jehova bi.'

5 Das seit dr Souveräne Herr Jehova: 'En Unglück, e Unglück ohnegliche chunnt!

6 Es Ändi chunnt. Das Endi wird cho. Es wird sech geg di erhebe. Es chunnt.

7 Du bisch ar Reihe du Bewohner vom Land. D Zyt chunnt, dr Tag isch nah. Uf de Berge herrscht Verwirrig statt Jubel.

8 Sehr gli wird ig mi Zorn über di usgiesse. I wirde mi Zorn völlig gäg di entfessle und es Urteil über di rede, dass du für dis Verhalte verdiensch, u dich für all dini abscheuliche Tate zur Rächeschaft zieh.

9 Mis Ou wird ke Mitleid ha u ig wirde kes Mitgefühl empfinde. I wirde di für die Wäg wo du bisch gange, zahle la, u du wirsch d Folge vo dine eigene abscheuliche Tate müesse träge. U dir wärdet müesse erkenne, das i, Jehova, öich schloh.

10 Gseht, der Tag! Gseht, är kunnt! Dir sit ar Reihe. Der Schtab blüht und d Amassig sprützt.

11 D Gwalt het sech zum ne Stab vom Böse entwicklet. Weder si no ihre Wohlstand no ihri Mengi no ihres Asehe werde überläbe.

12 D Zyt wird cho, dä Tag wird iiträffe. Dä Chäufer söll sich nid freue und dä Verchäufer nid trurig si, wüu dr Zorn richtet sech gäg di ganzi Mängi.

13 Dä Verchäufer wird nämmlech nid zu däm zrüggchehre, was verchouft worde isch, säubscht we sis Läbä verschont wird, wüu sech d Vision gägä di ganz Mängi richtet. Keine wird zrukehre und wäg sim Vergehens wird keine sis Läbe bewahre.

14 Si hei d'Trompete blase, u alli si parat, aber keine zieht i Kampf wöu sech mi Zorn gäg di ganz Mängi richtet.

15 dusse isch ds schwärt und dinne si Pescht u Hunger. Wär uf em Fäld isch, wird dür ds Schwärt stärbe u wär ir Stadt isch, wird vo Hunger u Pescht dahingerfft.

16 Di überläbende wo d Flucht glingt, wärde i d Bärge zieh, u wi d Tuube vo de Täler wird jede über sis Vergehe truure.

17 Aui Händ wärde schlaff abhänke und a a aune Chnü wird ds Wasser abeloufe.

18 Si hei Sacktuech aagleit u Zittere het si packt. Jede wird beschämt dastah und alli Chöpf wärde kahl sy.

19 Si wärde ire Silber uf d Strosse rüere und ihres Gold verabschiede. Weder ihr Silber no ihres Gold wird si am Tag vom Zorn Jehovas rette chönne. Si wärde nid satt wärde no ihre Magge fülle, denn es isch für si zum Schtolperschtei worde, zur Ursach vo ihrem Vergehens.

20 Si sy stouz gsy uf ihre schöne Schmuck u hei mit ihre abscheuleche Biuder här gschteue, ihri widerleche Götze. Drum wird ichs zu öppisem Abscheulechem für si mache.

21 Ig wirdes Frömde zum Plünder übergäh u dr Böse vo dr Ärde aus Büüte, u si werde's entwickle.

22i wirde mis Gsicht vo ihne abwände und si wärde mi vrborgene Ort entwickle, und Räuber wärde dert iidringe und ne entweie.

23 Fertig d Chetti aa, wüu ds Land isch vou bluetiger Urteil und d Stadt isch vou Gwaut.

24 I wirde di schlimmste Völker herhole u si werde d Hüser i Bsitz nä. I wirde dr Stouz vor Starche bräche u ihri Heiligtümer wird me entwickle.

25 Wenn sech ihri beklemmendi Angst regt, wärde si Friede sueche, aber es wird kene gä.

26 Es Unglück nachem andere wird kumme un ä Meldig nach dr andere, un ma wird uf d Vision vumene Prophete us si, aba des Gsetz wird vum Prieschter weiche un dr Rot vu d Älteschte.

27 Der König wird truure und der Vorsteher wird sech i Verzwiiflig hülle und d Händ vom Land wärde vor Schrecke zittere. Ig wird se so behandle wie sies für ihres verhalte verdiene, und so über si Rächt rede, wi si Rächt hei gredt. Und si werde müesse erkenne dasi Jehova bi.

Hesekiel 8 vo 48

8 Im 6. Jahr, im 6. Mönet, am 5. Tag vom Monet, woni i mim Huus ghocket ha und d Ältischte vo Juda vor mir gsässe, ergriff mi d Hand vom Souverän Herr Jehova.

2 I ha nächer ane gluegt u e Gstaut gseh wo z Füür erinneret het. Ungerhaub vo däm wo so usgseh het wi sini Hüfti, isch Füür gsy, u vo syre Hüfte ufwärts het er wi lüüchtends Elektrum glänzt.

3 Denn het er so öppis wie e Hand gstreckt u het mi bim Schopf packt, u ä Geischt het mi zwüsche Erde u Himmel treit u het mi z Visione Gottes nach Jerusalem an Iigang vom innere Tor im Norde, wo ds Götzesymbol der Eifersucht steit, ds Symbol, ds Eifersucht erregt.

4 Und da! D Herrlechkeit vom Gott Israels isch dört gsi, ähnlech dr Erschiinig, woni ir Talebäni gseh ha.

5 Er het jetzt zu mir gseit: "Menschesohn, lueg bitte uf Norde." I ha auso uf Norde blickt, u dert nördlech vom Tor vom Altar, isch das Symbola der Eifersucht am Igang gsy.

6 U er het zu mir gseit: "Menschesohn, gsehsch was für schlimmi Abscheulichkeite das Volk Israel hie tuet, Sache wo mi wit wägtribä vo mim Heiligtum? Aber du wirsch no schlimmeri Abscheulichkeite gseh."

7 De het är mi a Iigang vom Vorhof bracht, u woni nöcher anegseh ha, hani es Loch ir Wand bemerkt.

8 Är het zu mir gseit: "Menschesohn, dürbrich bitte d Wand." Auso dürbrach i d'Wand u ha e Igang gseh.

9 Er het mi ufglöst: "Gang inä, u lueg dir di schlimme Abscheulechkeite aa wo si hie tribe."

10 Da bin i inegange, ha mi umgluegt u het aui mögliche Darstelligä vo kriechende Tier u gruusige Tier gseh u aui di widerleche Götze vom Volk Israel. Si si ringsum i d'Wand iigrützt gsi.

11 70 Älteste vom Volk Israel si drvor gschtange u Jaasanj, dr Sohn Schaphans, isch zmitzt unger nene gsy. Jeda het ä Räuchgfäss in dr Hand un d Duftwolke vum Räucher sin empor schtiegt.

12 "Menschensohn", het er mi gfragt, "sehsch du, was di Ältischte vom Volk Israel im Finschter tüe, jede i Innechammere, won er sini Götze zur Schau stellt? Si säge: 'Jehova gseht is nid. Jehova het ds Land verloh.

13 Är het furt gfahre: "Du wirsch gseh, dass si no schlimmeri Abscheulechkeite tribe."

14 Do het er mi an Iigang vom Nordtor vom Huus Jehovas brocht, u dert het i gseh Froue hocke wo der Gott Tammuz bewiinet hei.

15 Wiiter het er zu mir gseit: "Siehsch du das, Mönschesohn? du wirsch no schlimmeri abscheulichkeite aus das hie gseh."

16 Er het mi dän zum innere Vorhof vom Huus Jehovas brocht. Dert am Igang vom Tempel Jehovas, zwüsche dr Vorhalle und em Altar, hei sich öppe 25 Manne befunde, dr Rugge zum Tempel Jehovas u ds Gsicht nach Oschte gwandt. Si hei sech vor der Sunne im Oschte verbietet.

17 Er het zu mir gseit: "Menschesohn, gsehsch das? Isches öppe ä Bagatäu, dass ds Volk Juda die Abscheulechkeite tribt, um ds Land mit Gwaut z füue und mi ständig z kränke? Da! Si hebe mir dr Zwöi unger d Nase.

18 Darum wird ig i mim Zorn ischrite. mis Oug wird ke Mitleid ha u ig wirde kes Mitgefühl empfinde. Säubscht wes mer lut i d Ohre schreie wird ig se nid ghöre."

Hesekiel 9 vo 48

9 Dänn het er mit luter Schtimm i myne Ohre gschroue: "Rüeft die zämme, d Schtaaf über d Stadt bringe, jede mit syne zerstörische Waffe ir Hand!"

2 I ha sächs Manne vom obere Tora im Norde gseh, jede mit sire Waffe zum Zerschlage i dr Hand. Under ihne het sech e z Line gchleidete Maa mit em Tintefass vomene Sekretär ar Hüfti befunde. Si sy ine cho u hei sich näb em chupfere Altar gsteut.

3 Druf erhobt sech d Herrlechkeit vom Gott Israels vo dr Schtell, wo si über d Cherubim groucht het, u bewegt sech zur Schwelle vom Igang vom Huus. Gott het sich mit luter Schtimm an d Leine gkleidete Ma, der des Tintefass vumene Sekretär a dr Hüfti gha het.

4 "Gang dür d Schtadt", het d Jehova zu ihm gseit, "dür Jerusalem, un mach es Zeiche uf d Stirn vo de Mönsche, wo süüfze un schtöhne über all die Abscheulichkeite, wo ir Stadt tribe wärde."

5 U di angere het er vor myne Ohre gforderet: "Göh hinger ihm här dür d Schtadt u schlaat zue. Lah öiches Oug ke Mitleid ha u empfindet kes Mitgfüeu.

6 Öb alte oder junge Maa, Jungfrau, chlises Chind oder Frou, vernichtet se völlig. Nähme nech aber niemerem wo das Zeiche treit. Fangt bi mim Heiligtum aa." Auso fingä si bi dä Ältischtä aa, wo sech vor em Huus befunde hei.

7 De het er zu ihne gseit: "Verunreinigt das Huus und füllt d Vorhöf mit de Erschlagene. Goht!" Da sy use ga und hei agfange d Bewohner vor Stadt z erschlage.

8 Si schlucke zue u i bi ellei blibe übrig. Do wirf i mi uf d Bode un brellt: "Ach, Souveräner Herr Jehova! Willsch denn alli Übrigbliebena Israels vunichte, während dü di Zorn iba Jerusalem üsgiessisch?"

9 Er het zu mir gseit: "Das Vergehe vom Huus Israel und Juda isch sehr, sehr gross. Ds Land isch volle Bluetvergiesse und d Stadt volle Verdorbenheit. Denn si säge: "Jehova het ds Land verloh, Jehova gseht nüt".

10 Doch mis Ouge wird ke Mitleid ha u i wirde kes Mitgefühl empfinde, i wirde d'Folge vo ihrem Verhaltens uf si zrunfalle la."

11 Dänn han i gseh, wi dä in Leine kleideti Maa mit em Tintefass a dr Hüfte zrügg cho isch und gmäudet het: "Ich ha dy Bfähl genau usgfüehrt."

Oder "Tintenhorn vomene Schryber".