bibel in schwizerdütsch

2. Moses 6 vo 40

6 Da het Jehova zu Moses gseit: "Jetzt wirsch seh wasi mit em Pharao mache wirde. E starchi Hand wird ne zwinge mis Volk ga z'loh und e starchi Hand wird ne zwinge, es us sim Land z tribe."

2 De het Gott zu Moses gseit: "Ich bi Jehova.

3 Ich bi Abraham, Isaak und Jakob immer als Gott, dr Allmächtige, erschiene. Doch was mi Name Jehova agoht, ha i mi ne nit z erkenne.

4 I ha mit ihne ou ä Bund gschlosse dassi ihne das Land Kanaan gibe, das Land wo si aus frömdi hei glebt.

5 Ig säuber ha ds Stöhn vo Israelite ghört wo bi de Ägypter aus Sklave läbe, u i ha a mi Bund dänkt.

6 Sag daher zu de Israelite: 'I bi Jehova. I wirde euch vo de Laschte wo euch d Ägypter uflade, erlösed und euch us de Sklaverei befreie. I wirde eu mit usgstrecktem Arm und grosse Strafgricht zrugfordere.

7 Ich wird äich als mi Volk anähme un äich Gott si. Un ihr wäre ganz bestimmt erkenne, dass i Jehova, aicha Gott bi, der äich vu d Laschte Ägypte erlest.

8 Un i wäre äich ins Land bringe, des i Abraham, Isaak un Jakob mit nem Eid zuegsichert ha, un s äich als Bsitz ge. I bi Johova.

9 Moses het denn die Botschaft ad Israelite witer gä. Doch wüu si muetlos si gsi und wäg de härte Sklavearbeit hei si nid uf ihn ghört.

10 Drufa, wis d Jehova Moses ah:

11 "Gang zum Pharao, em König vo Ägypte, inne und sag ihm, er söll d Israelite us sim Land wäg go."

12 Moses het d Jehova jedoch zur Antwort geh: "D Israelite hei ja scho nid uf mi ghört. Wie wird de dä Pharao jemals uf mi ghöre – no dazue, wo mir das Redä schwärfallt?"

13 Aber Jehova het no einisch zu Moses und Aaron gseit, weli Aawisige si Israelite und em Pharao, em Kenig vo Ägypte sötte gä um d Israelite us Ägypte usezfüehre.

14 Das sy d Oberhäupter vo de Grossfamilie: D Söhn vom Ruben, em Erschtgeborene Israels, sy Hanoch, Pallu, Hezron u Karmi gsy. Das sy d Familie vo Ruben.

15 D Söhn Simeons sy Jemuël, Jamin, Ohad, Jachin, Zohar u Schaul, der Sohn vonere Kanaaniterin. Das sy d Familie vom Simeon.

16 Das sy d Name vor Söhn Leviss u dä vo ihne abstammende Familie: Gerschon, Kehath u Merari.t Levi isch 137 Jahr alt worde.

17 D Söhn Gerschons sy Libni u dr Schimeï gsy, iteilt nach ihrne Familie.

18 D Söhn Kehaths si Amram gsi, Jizhar, Hebron u Usiël. Kehath isch 133 Jahr alt worde.

19 D Söhn Meraris sy Machli u Muschi gsy. Das sy d Familie vo dr Levite nach ihrere Abstammig gsy.

20 Amram het sech dr Jochebe der Schwöschter vo sym Vater, zur Frou. Si gebar ihm Aaron u Moses. Amram isch 137 Jahr alt worde.

21 D Söhn Jizhars sy Korah, Nepheg u Sichri gsy.

22 D Söhn Usiëls sy Mischaël, Elzaphana u Sithri gsy.

23 Aaron het sech Elischeb gno, d Tochter vo Amminada u Schwöschter vo Nachschon, zur Frou. Si gebar ihm Nadab, Abihu, Eleasar u Ithamar.

24 D Söhn Korahs sy Assir, Elkana und Abiasaph gsy. Das sy d Familie vo dr Korahiter gsy.

25 Aarons Sohn Eleasar het sech e Tochter vo Putiël zur Frou gno. Si gebar ihm Pinehas. Das sy d Oberhäupter vo de Grossfamilie vo de Leviten, iteilt nach ihrne Familie.

26 Aaron u Moses sy's gsy, zu däne Jehova het gseit: "Führt das Volk Israel nach Verbänden geordneta aus Ägypte usse."

27 Si si's gsi, wo mit em Pharao, em König vo Ägypte, hei gredt zum ds Volk Israel us Ägypte usefüehre, ja dä Moses und dä Aaron.

28 Am Tag wo Jehova mit Moses z Ägypte gredt het,

29 het d Jehova zu Moses gseit: "Ich bin d Jehova. Teile em Pharao, em König vo Ägypte, alles mit wo i dir säge."

30 Moses het denn zu Jehova gseit: "Mir fallt das Rede doch so schwär, wi wird dr Pharao jemals uf mi ghöre?"

2. Moses 5 vo 40

5 Danach sin Moses und d Aaron zum Pharao inne gange und teiled ihm mit: "Das seit d Jehova, der Gott Israels: 'Lah mi Volk ga, damits i de Wildnis es Fäscht für mi cha fiire."

2 Aber de Pharao erwideret: "Wer isch d Jehova, dass i uf sini Stimm ghöre und Israel söt goh? Ich kenn d Jehova nid und usserdem wirdi Israel nid goh."

3 Doch si hei gseit "Dä Gott dr Hebräer het Kontakt mit üs ufgno. Mir möchte bitte drü Tagereise wit i d Wildnis ga und d Jehova, üsem Gott, opfere, süsch wird er üs mit Chrankheit oder mit dem Schwert bestrafe."

4 Der König vo Ägypte het ihne entgägnet: "Moses und Aaron, werum haltet dir ds Volk vo dr Arbet ab? Göhnd zrü a öii Arbeit!"

5 Wiiter het dr Pharao gseit: "Seht wie viu Lüt hie im Land si! U dir weit, dass si ihri Arbeit ungerbräche?"

6 No am glyche Tag befahl der Pharao der Arbeitsatriiber und ihrne Vorarbeiter:

7 "Gäbe de Lüt ke Stroh meh zum Hersteue vo Ziegele, si söue säuber ga und stroh sammle.

8 verlangt aber vo ihne di glich mängi ziege wie vorher. Setzt d mengi nid abe, denn d lüt si ful. Drum schreie si: 'Mir wei ga, mir wei üsem Gott opfere!'

9 Löt se schwererer schaffe, und haltet se beschäftigt demit si nid uf lüge lose."

10 Da si d Arbeitsatriber und ihri Vorarbeiter zum Volk gsi und hei gseit: "Dä Pharao loht euch mitteile: 'I gibe nech kes Stroh meh.

11 Göi u sammlet säuber stroh, wo dr welä finget. Aber ihr müend uf jede Fall die glich Mengi Ziegel abliferä.'"

12 Drufabe het sech ds Volk i ganz Ägypte verteilt und sammleti Stopple zum Stroh ha.

13 D Arbeitsatryber hei si ständig dränggt: "Jede vo öich mues jede Tag so viu schaffe wi früecher, wo der no Stroh heit!"

14 Usserdäm si di israelitische Vorarbeiter wo vo de Arbeitsatriber vom Pharao iigsetzt worde, gschlage. Si het si gfragt: "Wärum heit Der nid di vorgschribeni Mängi Ziegel gmacht wi bisher? Das isch scho geschter so gsy u hütt wider!"

15 Da si di israelitische Vorarbeiter zum Pharao inne gsi und hei sich beklagt: "Warum behandlisch dini Diener so?

16 Dini Diener bechöme keni Stroh me, und trotzdäm verlangt me: 'Macht Ziegel!' Dini Diener wärde gschlage, aber dini eigete Lüt sy schuld."

17 Er het erwideret: "Dir sy Fuul! Fuul syder! Drum säget ihr: 'Mir wei ga, mir wei Jehova opfere'

18 Geit itz! Zrög ad Arbeit! dir bechöme kes Stroh, aber dir müesse trotzdäm di glychi Ziegelmängi hersteue."

19 Da hei di israelitische Vorarbeiter gmerkt, dass si i ärnschtä Schwierigkeitä gsi si, wöu me befohle het: "Ihr dörfet di täglich Mängi a Ziegel uf ke Fall aabsetze."

20 Wo si vom Pharao use cho si, hei si Moses und Aaron ghandlet wo si gstande und uf si warte.

21 Sie beklagt bi ihne: "Jehova söll eu gseh und eue Richter si. Ihr heit is bim Pharao und sine Diener in Verruef bracht, und ihr heit ne e Schwert i d Hand ge zum üs umbringe."

22 Moses isch denn an Jehova gwandt worde und het gseit "Jehova, warum tuesch däm Volk so öppis a? warum hesch mi gschickt?

23 Sit i zum Pharao bin inegange um i dim Name mit ihm z rede, behandlet er ds Volk no schlächter, und du hesch dis Volk keineswägs befreit."

2. Moses 4 vo 40

4 Moses het aber antwortet: "Aber agnoh, sie gloube mer nid und lose nid uf mi. Si wärde nämlech säge: 'Jehova isch der nid erschine.'

2 Druf erwidert Jehova: "Was hesch du da i dr Hand?" Er antwortet: "En Stab."

3 Gott het gseit: "Wirf ne uf d Erde." Als Moses nen uf d Erde uf d Bode gworfe het, isch er zumene Schlange worde, un dr Moses isch vor ihre wäg gloffe.

4 Jehova het itz zu Moses gseit: "Streck dini Hand uus und pack se bim Schwanz." Auso het er se packt und si isch i sire Hand zum ne Stab worde.

5 Gott erklärt dann: "So wäre sie glaube, dass dir Jehova, der Gott vu ihrem Vorfahre, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks un dr Gott Jakobs, erschiene isch."

6 Wiiter het Jehova zu ihm gseit: "Steck bitte dini Hand obe i dis Gwand." Är het syner Hand obe is Gwand gschteckt, u wo er si usezogä, da isch si vo Ussatz gfauä – weiss wie Schnee.

7 Nachher het Gott gseit: "Steck dini Hand no einisch obe i dis Gwand." Auso het är syner Hand i ds Gwand gsteckt, u wo er se usezogä, isch si wider gsy wie der Räscht vo sym Körper.

8 Gott het gseit: "Wenn si dir nid gloube und em erschte Zeiche ke Beachtig schänke, de wärde si bestimmt ds zwöite Zeiche beachte.

9 Sötte si jedoch beidi Zeiche nid anerkenne u sich weigere, uf di z ghöre, de nimm öppis Wasser usem Nil u güss es ufs trochne Land. Ds Nilwasser wird ufem trochne Land zu Bluet werde."

10 Moses het jetzt zu Jehova gseit: "Tschuldigi, Jehova, aber i bi no nie ä guete Redner gsi, weder früecher no sit du mit mir, dim Diener, redsch. Mir fallt ds Redä schwär u mini Zunge isch langsam."

11 Jehova entgägnet: "Wer het däm Mönsch äs Muul gäh u wär laht e Mönsch stumm odr ghörlos si, sehend odr blind? bi nid ichs jehova?

12 Auso gang itz. I wirde bi dir si, wen du redsch, und i wirde di awise, was du sösch säge."

13 Er het erwideret: "Tschuldigi, Jehova, schick bitte öpper andersch – wer immer du wottsch"

14 Da isch d Jehova sehr zornig uf Moses worde u het gseit: "Was isch mit dim Brüeder Aaron, dem Levite? I weiss, dass er sehr guet cha rede. Er isch scho ungerwägs zu dir. Wener di gseht, wird är sech vo Härze fröie.

15 Sprich mit ihm und leg ihm d Wort is Mul. Ich wird dir un nem bschtoh, wenn ihr schwätze, un i wär äich awise, was ihr den sollt.

16 Er söll für di zum Volk rede u din Sprecher si, u du wirsch ihm als Gott diene.

17 Und du söusch dä Stab i d Hand nä u dermit d Zeiche vollbringe."

18 Da isch dr Moses zu sym Schwiegervater Jethro zrügg gange u het zu ihm gseit: "I möcht bitte gah. I wett zu myne Brüedere z Ägypte zrüggchere u gseh, öb si no am Läbe sy." Jethro erwideret: "Gang in Frieden".

19 Drufa het d Jehova zu Moses in Midian gseit: "Gang, kehr uf Ägypte zru, denn alli wo di hend welle umbringe, sind gstorbe."

20 Do het dr Moses sini Frau un sini Bueb gnu, het sie uf ä Esel gsetzt un het sich uf ä Wäg zruck uf Ägypte gmacht. Er nimmt au d Schtab vum wahre Gottes in d Hand.

21 De het d Jehova zu Moses gseit: "We wieder i Ägypte bisch, luegsch zu, dass du vor em Pharao alli Wunder vollbringsch, zu dene i di bevollmächtigt ha. I wirde jedoch zuelah das sis Herz hert wird u är wird ds Volk nid la gah.t

22 Teil em Pharao mit: 'Das seit Jehova: "Israel isch mi Bueb, min Erschtgeborene.

23 I säg dir: Lah mi Bueb ga, damit är mir diene cha. Wenn du di aber weigerisch, wirde i di Bueb, din Erstgeborene, umbringe.

 24 Underwägs ir Ungerkunft het d Jehova ihm entgäge gha u het ne z Tod versuecht.

25 Schliesslech het Zipporay e Füürstei gno u het ihre Bue beschnitte. Si het d Vorhuut sini Füess la berüere u het gseit: "Das isch wüu du es Bluetbräutigam für mi bisch."

26 Da lost Gott ihn go. Dozmol het si gseit: "Es Bluetbräutigam", wäge der Beschneidig.

27 Jehova het de Aaron ufglöst: "Gang i d Wildnis, Moses entgäge." Do het er sech uf d Wäg gmacht. Er het Moses am Bärg vom wahre Gott treit un het nen mit nem Kuss begrüesst.

28 Moses het dr Aaron alles bricht, was d Jehova, der nen gschickt het, het gsait, un vuzellt nem vu allne Zeiche, de er im Uftrag Gottes vollbringe sött.

29 Nachher si Moses u Aaron gloffe u d Ältischte vo Israelite zäme gruefe.

30 Aaron het ne alles mit teilt, wo d Jehova zu Moses gseit het, u är het d Zeiche vor de Auge vom Volk vollbracht.

31 Da het ds Volk gloubt. Wo d Israelite hei ghört, dass d Jehova ihri Ufmerksamkeit zuegwandet und ihres Leid gseh het, hei si sech verbüügt und worde sich nieder.