bibel in schwizerdütsch

4. Moses 22 vo 36

22 Denn hei d Israelite wäggzoge u i d Wüeschtenebene Moabs – vo Jericho us uf dr andere Siite vom Jordan lageret.

2 Balak, dr Sohn vo Zippor, het gseh was Israel mit de Amoriter gmacht het,

3 und Moab het grossi Angscht vor em Volk becho, wells so vieli si gsi, ja Moab graui vor de Israelite.

4 Da het Moab zu de Ältischte vo Midian gseit: "Jitz wird di ganz Mängi hie aues um üs ume verschlinge, wi ne Stier ds Gras uf dr Weid verschlingt."

Zu der Zyt isch Balak gsi, der Sohn Zippors, König vom Moab.

5 Är het Botä zu Bileam gschickt, em Sohn Beors, nach em Pethor, wo am Fluss i sim Heimatland lit für ne lo hole. Er het ihm la säge: Hie isch es Volk, wo us Ägypte isch cho. Äs het sech über ds ganze Land usbreitet und lageret direkt vor mir.

6 Bitte chum u verfluech di Lüt für mi. Si si stärcher aus ig. Villech chani se besiege u usem Land vertribe. Denn i weiss genau: Wenn dü segnisch, der isch gsegnet, un wenn dü vufluechsch, der isch vufluecht."

7 Die Ältiste vo Moab u Midian hei denn mit em Wahrsagerlohn zu Bileamh reiste u hei ihm Balaks Botschaft überbracht.

8 Da het er se uf gforderet: "Bleibt über Nacht hier. I gibe nech de Bscheid, was Jehova mir seit." Also blibe die führende Manne vom Moab bi Bileam.

9 Gott isch denn zu Bileam cho u het gfragt: "Wer sin d Manne bi dir?"

10 Bileam het däm wahre Gott gantwortet: "Balak, der Sohn von Zippor, der König von Moab, het mir e Nachricht gschickt. Er seit:

11  "S Volk wo us Ägypte kunnt het sech über ds ganze Land usbreitet. Chum iz u verfluechesi für mi. Villech chani gäge si kämpfe und si vertribe."

12 Gott aba het zue Bileam gsait: "Gang nit mit ne. Du darfsch des Volk nit vrflueche, denn es isch gsegnet."

13 Am Morge isch Bileam ufgstande u het zu Balaks Manne gseit: "Göht wider in euches Land. Jehova erlaubt mir nid mit euch z go.

14 Da hei di füerende Manne vo Moab zu Balak zrügg kehret und gseit: "Bileam het nid welle mit üs cho.

15 Balak het jedoch no einisch füerendi Manne gschickt – no meh und no agsehni als vorhär.

16 Si si zu Bileam cho u hei zu ihm gseit: "Balak, der Sohn von Zippor, hat gesagt: 'Lah di bitte düre nüt dra hingere, zu mir zcho,

17 den ig wird di riich belohne u aues tue wo du mir seisch. Auso chum bitte u verfluech di ds volk für mi.'"

18 Doch Bileam het Balaks Diener antwortet: "O we mir Balak sys Huus voll Silber und Gold würd gä, chönti nüüt gäge dr Befähl vo mim Gott Jehova tüe – weder öppis Chliises no öppis Grosses.

19 Aber bliibet bitte ou dir über Nacht hie. I wott gseh was Jehova mir no seit."

20 Gott isch denn ir Nacht zu Bileam cho und het zu ihm gseit: "Wenn di Manne cho sind zum Dich hole, gang mit ihne. Aber du darfsch nume das säge wo ig dir säge."

21 Da isch dr Bileam am Morge ufgstande, het sini Eselin sattlet u isch mit de füehrende Manne vo Moab mit gange.

22 Doch Gottes Zorn flamme, wel er goht, un Jehovas Engel het sich nem uf fem Wäg entgege. Bileam etze ritt uf sinere Eselin un zwei vu sinere Diena begleitet nen.

23 Wo d Eselin de Engel Jehovas mit zücktem Schwert i de Hand ufem Wäg gsäh het, het si ufs Fäud versuecht. Doch Bileam het se afa schlah, um se wieder ufe Wäg z länke.

24 Jehovas Ängel het sech de uf e schmale Wäg zwüsche zwöi Wyigärte gstellt, wo uf beidne Site vo Steinmuure begränzt isch gsy.

25 Wo d Eselin der Engel Jehovas gseh het, het si sech ad Wand drückt und quetschti Bileams Fuess iigschlage. Do het si d Bileam wider gschlage.

26 Jehovas Engel isch jetzt wider verbi gange und het sich a engi Stell gstellt, wo me nid nach rächts oder links het chönne uswiche.

27 Wo d Eselin der Engel Jehovas gseh het, het si under Bileam hiigleit. Dr Bileam isch hässig worde und het d Eselin geng wider mit sym Stab gschlage.

28 Schliesslech het Jehova d Eselin laa rede. Si het zu Bileam gseit: "Was han i dir doe, dass du mi jitz drü Mal gschlage hesch?"

29 "Wüu mi hie zum Nare machsch", het dr Bileam vor Eselin gantwortet. "Hätt itz nume es Schwert ir Hand, i würd di töte!"

30 Da het d Eselin zu Bileam gseit: "I bi doch dini Eselin, wo du dis Läbe lang bis hütt gritte bisch. Bini jemals so mit Dir umgange?" "Nei!", het är zur Antwort gä.

31 Jehova het dr Bileam de d Ouge öffnet, sodass er Jehovas Engel mit zücktem Schwert i dr Hand ufem Wäg het gseh. Sofort het er sech tief verbugt u het sech mit däm Gsicht zum Bode nieder gworfe.

32 Jehovas Engel het zu ihm gseit: "Warum hesch dini Eselin itz drü Mal gschlage? Ig säuber bi cho um mi dr entgägezsteue denn du bisch ufeme Wäg wo gäg mi Wille isch.

33 D Eselin het mi gseh und versuecht, mir nun drü Mal uszwiiche. Agno, sie heig das nid ta! De hätti di itz scho tötet, si aber würd no läbe."

34 Bileam het zu Jehovas Engel gseit: "Ich ha gsündigt. I ha nid gwüsst, dass du das bisch gsi wo sech mir uf em Wäg entgägegstellt het. We ds ganze itze i dine Ouge schlächt isch, chehri um."

35 Jehovas Engel het jedoch zu Bileam gseit: "Gang mit de Männer. Darfsch aber nume das säge, was i dir säge." Da isch dr Bileam mit em Balaks füehrende Männer witer gange.

36 Wo dr Balak het ghört, dass dr Bileam isch cho, isch är ihm sofort bis zu dr moabitische Stadt entgäge gange, wo im Gränzgebiet am Ufer vom Arnon ligt.

37 Balak het zu Bileam gseit: "Ich ha Di doch la rüefe! Werum bisch nid cho? Hesch dänkt i chönnt di nid rich belohne?"

38 "Jitz bin i ja da", het der Bileam Balak zur Antwort gä. "Aber werdi eifach irgendöppis derfe säge? I cha nume das säge, wo Gott mir is Muu leit."

39 Da isch Bileam mit em Balak nach Kirjath-Huzoth gange.

40 Balkä het Rinder und Schof gschlachtet u het ä Teil dervo a Bileam gschickt u di füehrende Manne gschickt, wo bi ihm si gsi.

41 Am Morge het dr Balak de Bileam mit uf dr Bamoth-Baal ufe gno, wo er ds ganze Volk het chönne gseh.

4. Moses 21 vo 36

21 Wo dr kanaanitisch König vom Arad, wo im Näggb gwohnt het, het ghört, dass Israel uf em Wäg vom Atharim cho isch, het er Israel aagriffe u het einigi vo ne gfange.

2 Israel het Jehova de i eim Glübde versproche: "We du däm Volk i mi Hand gisch, wirde ich sini Städt ganz sicher restlos vernichte."

3 Do het d Jehova uf Israel ghärt und hetne d Kanaaniter usglieferet. Si hei se vernichtet und ihri Städt restlos. Drum hei si der Ort Horma gnennt.

4 Wo si vom Bärg Hor us ufem Wäg vom Rote Meer wyterwanderet hei, um ds Land Edom umgah, het ds Volk vor Reis gnue gha.

5 Si hei sech ständig über Gott und Moses beklagt und gseit: "Warum hei der üs us Ägypte usegfüehrt? Damit mir ir Wildnis sterbe? Mir hei nüt z'esse u kes Wasser, u das jämmerleche Brot chöi mir nüm usstah!"

6 Da het Jehova giftigi Schlange under ds Volk gschickt, und viu Israelite si bisse und stärbe.

7 Ds Vouk isch zu Moses cho u het gseit "Wir hei gsündigt wo mir üs über Jehova u über di beklagt hei. Hock di bi Jehova für üs i, damit er üs vo de Schlange befreit." Da het sech Moses für ds Volk igsetzt.

8 Druf het d Jehova zu Moses gseit: "Mach eine Nachbildung vonere giftigena Schlange und befestige se anere Stange. We öper bisse worde isch, mues er se aaluege, damit er am Läbe blibt."

9 Sofort het dr Moses e Schlange us Kupfer gmacht und het se a re Stange befeschtiget. Wär nach em ne Schlangebiss uf di chupferi Schlange het, überläbt.

10 När hei d Israelite witerzoge und schlüge ihres Lager z Oboth uf.

11 De bräche si vo Oboth uf u lageret i Ije-Abarim, ir Wildnis vor Moab, richtig Oschte.

12 Vo da isches witer zum Tala Sered gange, wo si wider ires Lager ufschlüge.

13 Nachdem sie vo dert wägzoge si, hei si ir Gägend vom Arnon glageret wo ir Wildnis isch, wo sech vor Gränze vo de Amoriter här erschreckt. Dr Arnon bildet nämlech d Gränze vo Moab, zwüsche Moab u de Amoriter.

14 Drum heisst's im Buech der Kriege Jehovas: "Waheb z Supha u d Tälera vom Arnon

15 u dr Abhang vo dr Täler, wo sech bis zur Siedlig vom Ar erstreckt u ar Gränze vo Moab ligt."

16 Aus Nächschts hei si nach Beer zoge. Das isch dr Brunne wo Jehova zu Moses gseit het: "Ruef das Volk zämme. I wott ne Wasser gä.

17 Israel het damals das Lied gsunge: "Brunne, sprudle füre! – Antwortet ihm mit Gsang!

18 E Brunne, vo Fürschtä grabe, vom Edle vom Volk usghobe, mit em ne Befählshaberstab u ihre eigetä Stäb." Denn hei si vor Wildniss uf Mattana zoge,

19 vom Mattana witer uf Nahaliël u vo dert uf Bamoth.

20 Vo Bamoth isches witer zu däm Tal gange, wo im Gebiet vo Moabs ligt, uf em Pisga wo Jeschimonbu überragt.

21 Israel het denn Sihon laa, em König vo de Amoriter, dur Bote sage:

22 "La üs dur dis Land zieh. Mir werded dis Gebiet uf de Königsstross durequere, ohni i es Fäud oder en Wigarte abzbiege. Mir wärded au niene Wasser useme Brunne trinke."

23 Sihon het Israel aber nid erlaubt, durch sis Gebiet z zieh, sondern het alli syni Lüt zämme gruefe und zog Israel in dr Wildnis entgege. Bi Jaaz isch s zum Kampf cho. 24 Israel het nä jedoch mit em Schwärt bsiegt u sys Land vom Arnonz bis zum Jabboka iignoh – i dr Nöchi vo de Amoniter, denn Jaser grenzt a ds Gebiet vo de Amoniter.

25 Israel het alli Schtädt vo dr Amoriter iignoh und het sich dört nidergloh, o in Heschbon und allne sine abhängige Ortschafte.

26 Heschbon isch nämlech d Stadt vom Amoriterkönig Sihon gsi, wo gäg dr König vo Moab kämpft u ihm ds ganze Land bis zum Arnon abgno het.

27 So entstande das Spottgedicht: "Chömet nach Heschbon! D Stadt Sihons söll ufbout wärde und feschte Bestand ha.

28 Denn es Füür isch us Heschbon cho, e Flamme us Shons Schtadt. Ar-Moab isch drin verbrennt, d Herre vo de Höhe vom Arnon.

29 Wehe dir, Moab! Du wirsch vernichtet, Volk vom Kamos! Är macht syni Söhn zu Flüchtlinge und sy Töchter zu Gfangene vom Sihon, em König vo de Amoriter.

30 Schüssemer uf si. Heschbon wird zerstört bis dibon. Verwüstemers bis nophach. Füür wird sech usbreite bis medeba."

31 So het sech Israel im Land vo dr Amoriter niederloh.

32 Moses het den Kundschafter nach Jaser gschickt. D Israelite hei sini abhängige Ortschafte iignoh und d Amoriter vertribe wo dert si gsi.

33 När hei si umegschwänkt und hei uf em Wäg vo Baschan witer zoge. Do het König Ogj vo Baschan mit allne sine Lüt gäge sie usgrichtet zum bi Edreï gäge se z'kämpfe.

34 Jehova het zue Moses gsait: "Ha kei Angscht vor nem, denn i wär nen, si ganze Volk un si Land in dini Hand ge. Mach's mit nem we mit Shon, däm Kenig dr Amoriter, der in Heschbon lebt het."

35 Do hän sie nen un sini Buebe un si ganze Volk umbrocht, so dass keina ibalebt het, un nähmä si Land in Bsitz.

4. Moses 20 vo 36

20 Im erschte Monet het di ganzi Gmeinde vo Israelite d Wildnis Zin und ds Volk isch z Kadesch lageret. Dert isch dr Mirjam gschtorbe u isch begrabe worde.

2 Nun isch kes Wasser gsi für d Gmeind da und si hei sech vereint gäge Moses und Aaron gsteut.

3 Das Vouch stritt mit Moses. Si hei gseit: "Wäre mir nume ou gstorbe, wo üsi Brüedere vor Jehova gstorbe sy!

4 Werum händ ihr Jehovas Versammlig i die Wildnis bracht? Damit mir u üses Vieh hie umchöme?

5 Wieso heit dir üs us Ägypte usegfüehrt und üs a dä schreckleche Ort bracht? Da cha me nüt ussäää u es git keni Figge, Weinstöck und Granatäpfel. Und Wasser zum Trinke isch o kene da!"

6 Da sin Moses un Aaron vu dr Versammlig wägg zum Iigang vum Zält vu dr Zämmekunft. Si flege mit däm Gsicht uf d Erde un Jehovas Herrlichkeit erschiene ne.

7 Jehova het de zu Moses gseit:

8 "Nimm d Stab un rüef di Gmeind zämme , dü un di Brueda Aaron un schwätzt vor ihre Auge zum Felse , damit si Wasser usekummt . Dü wirsch für si Wasser usem Felse loh , un dr Gmeind un ihrem Vieh z trinke."

9 Da het dr Moses dr Stab vor Jehova wäggno, wi er's ihm ufträge het.

10 Nochane hei Moses und Aaron d'Versammlig vor em Felse zämmechoo und Moses gseit: "Höret jitz zue, ihr Rebelle! Solle mir üs däm Felse Wasser für äich la usegfliesse?"

11 Moses hockt denn sy Hand und het mit sym Stab zwöimau a de Felse gschlage. Do het vil Wasser aagfange u d Gmeind u ihres Vieh fange a trinke.

12 Schpäter het Jehova zu Moses un Aaron gseit: "Ihr heit kei Glaube a mi bewise un mi vor de Ouge vo Israelite nit gheiligt. Drum wäre ihr die Versammlig nit i ds Land bringe, wo i ne ge wär."

13 Das isch ds Wasser vo Meriba, wo d Israelite mit Jehova stritte, sodass er under ihne gheiligt worde isch.

14 Moses het denn vom Kadesch us Botte zum König vo Edomo gschickt u het ihm usrichte lo: "Das seit di Bruedi Israel: 'Du weisch ja, was mir alles duregmacht hei.

15 Üsi Vätere si nach Ägypte zoge und mir hei dert viu Jahr glebt. Doch d Ägypter hei üs und üsi Väter schlächt behandlet.

16 Schliesslech hei mir z Jehova um Hilf gschroue und är het üs ghört. Är het üs a Engel gschickt und üs us Ägypte usegfüehrt. Jitz sy mer hie z Kadesch, ere Stadt a de Gränze vo dim Gebiet.

17 Lö üs bitte dur dis Land zieh. Mir werded nid durnes Fäud oder es Wigarte ga und o us keim Brunne Wasser trinke. Mir dürequere Dis Gebiet uf dr Königsstross, ohni nach rächts oder links abzbiege.

18 Edom erwideret jedoch: "Du darfsch nid dur mis Gebiet zieh. Falls es doch tuesch wirdi mitem Schwert gäg di usrücke."

19 Druf hei d Israelite antworte: "Mir wärde d Strasse entlang ghe, u wenn mir u üses Vieh dis Wasser trinke, de zahle mir drfür. Mir wänd würklich nume z'Fuess durezieh."

20 Er aber het gseit: "Du darfsch nid dürezieh!" Denn het d Edom usgröckt und het Israel mit me mächtige, starche Heer entgege.

21 So het der Edom Israel nid dur sis Gebiet la z'zieh. Drum het Israel e anderi Richtig iigschlosse.

22 Di ganzi Gmeinde vo Israelite het vo Kadesch ufbroche u isch zum Berg Hor cho.

23 Jehova het zu Moses u Aaron am Berg Hor ar Gränze vom Land Edom gseit:

24 "Aaron wird mit sim Volk vereint werde. Är wird das Land woni de Israelite gibe, nid betrete, wüu der beidi euch bim Wasser vo Meriba mym Befähl widersetzt heit.

25 Nimm Aaron und si Sohn Eleasar mit ufe Berg Hor.

26 Zieh Aaron ds Priestergewand us u legs sim Bue Eleasare aa. Aaron wird dert sterbe."

27 Moses het genau das gmacht, wo d Jehova ihm uftreit het. Si stige vor de Ouge vor de ganze Gmeind uf e Berg Hor.

28 Dänn isch dr Moses Aaron ds Priestergwand usegange und het's sym Bue Eleasar a gleit. Nachhär isch dr Aaron dert uf em Berggipfu u dr Moses isch mit Eleasar wider abe gstige.

29 Wo d Gmeind gseh het das de Aaron gstorbe isch, het s ganze Huus Israel 30 Täg um ihn gwünnt.