Translate Wähle deine Sprache

Suchen

bibel in schwizerdütsch

rico loosli 6924 bioggio tessin
in bibel in schwizerdütsch
Zugriffe: 495

1 Könige 2 vo 22

 

 

 

1 Könige 2 vo 22

 

2 Wo em David Tod nöcher het rückt, het er sym Sohn Salomo folgendi Awisige gä:

2 "I wirde bald stärbe. Drum sig starch u bewis das du e Maa bisch.

3 Chum dinere Verpflichtig gägeüber Jehova, dim Gott, nache. Gang uf sy Wäg u het syni Bestimmige, Gebote, Urteilssprüch u Erinnerige beachte, we si im Gsetz vo Moses stöh. De wirsch geng u überau Erfoug ha.

4 U Jehova wird das Vrspreche hebe, wo er mir gäh het woner gsait het: 'We dini Söhn uf ihre Wäg achte, indäm si mit ganzem Herze und ganzer Seel treu vor mir gö, de wird immer eine vo dine Nachkomme uf em Thron Israels hocke.‘

5 Dü weisch au genau, was Zerujas Bueb Joab ma a doe het, was sa mit Abna, däm Bueb Ners, un Amasa, däm Bueb Jether, zwei Heerfiehrer Israels gmacht het. Er het se umbrocht un i Friedenszyte Bluet vrgosse, als wär Krieg. Er het d Gürtel um sini Hufte un d Sandale a sini Fess mit däm Bluet vum Krieg beschmutzt.

6 Handle itz klug u la sini gruene Hoor nid z'Friede is Grab cho.

7 De Söhn vo Barsillai us Gilead aber zeig loyali Liebi. Si sölle mit a dim Tisch esse, denn so hei si mi unterstützt woni vor dim Brüeder Absalom floh.

8 Denn isch hie no der Benjaminiter Schimeï us Bahurim, der Sohn Geras. Er het mi a dem Tag woni nach Mahanajim bi ga, übel verfluecht. Won er aber zu ma an Jordan kummt, han i ihm bi Jehova gschwore: 'Ich wär di nid mit däm Schwert umbringe'

9 Lah ne nid ungstroft, denn du bisch e wisse Maa und weisch was mit ihm ztue hesch. Söllsch sini graue Hoor mit Bluet is Grab bringe."

10 Schliesslich gstorbe David und isch in dr Stadt David begrabe worde.

11 David het 40 Jahr lang über Israel regiert: Z Hebrons het er 7 Jahr und z Jerusalem regiert.

12 Salomo het sech denn uf e Thron vo sim Vater David gsetzt u sini Königsherrschaft isch allmählech gfeschtigt worde.

13 Noch ere Zyt isch der Adonia, der Sohn von Haggith, zu Salomos Mutter Bathseba. "Chumsch du i friedlicher Absicht?", het si wöue wüsse. "Ja", het er antwortet

14 u het denn gmeint: "I ha dir öppis z säge." "Red", het si ne ufforderet.

15 Er het erchlärt: "Wie du ja wüsst, sötti d Königsherrschaft übercho, und ganz Israel het erwartet, dass ich König wird. Aber itz bi nid i ufe Thron cho, sondern mi Brüeder – wüu Jehova es so het wöue.

16 Nun hätt i ä einzigi Bitte a di. Weise mi nid ab." "Red", het si ne ufeforderet.

17 Druf het er gseit: "Sprich bitte mit König Salomo, dass er mir Abischag us Sunem zur Frou git – er wird di nid abwiise."

18 Bathseba het gantwortet: "Guet, i wird mit em König rede."

19 Auso isch dr Bathseba zum König Salomo ine gange, um mit em wägem Adonia z rede. Dr König isch sofort ufgschtande, isch ihre entgäge gange und het sich vor ihre verbüügt. Denn het er sech uf si Thron gsetzt u het o ä Thron für sini Muetter anestelle lo, das si a syre rächte Site het chönne hocke.

20 Sie het gseit: "I hätt e chlini Bitte a Dich. Weise mi nid ab." "Was möchtisch, mini Muetter?", het dr König gfrogt. "Ich wird di nid abwiise."

21 Si het gseit "Abischa aus Sunem soll diim Brüeder Adonia zur Frau geben werden."

22 Druf het dr König Salomo sinere Muetter gantwortet: "Warum bittesch du für Adonia, dass er Abischa us Sunem überchunnt? Do chasch für ihn o grad um d Königsherrschaft bitte. Schliesslech isch är mi ältere Brüetsch, un dr Priester Abjathar un Joab, dr Sohn vu Zeruja, si uf sinere Siite."

23 Chünig Salomo schwor den bi Jehova: "Gott sölls mir dopplet zrugzahle, wenn di Bitte Adonia nid ds Läbe chostet.

24 U jitz, so wohr Jehova läbt, wo mi wi versproche ufe Thron vo mim Vater David gsetzt, mini Herrschaft gfeschtigt u für mi es Huus errichtet het: De Adonia wird hütt stärbe!“

25 König Salomo het sofort der Benaja los gschickt, der Sohn Jehojada. Er isch usegange und het der Adonia nieder gschlage, sodass er gstorbe isch.

26 Zum Priester Abjatharg het der König gseit: "Gang uf Anathothh zu dine Fälder! Du verdiensch de Tod. Doch i wird di hütt nid umbringe, wüu du zur Zyt Davids, vo mim Vater, d Bundeslade vom Souveräne Herr Jehova treit hesch u wüu du mit mim Vater aues hesch was er het müesse düremache." 27 Salomo het Abjathar de nid meh aus Priester für Jehova diene loh. Dur das het sech erfüllt, was d Jehova z Silok über ds Huus Elis gseit het.

28 Als Joab d Nochricht übercho het, isch er zum Zelt Jehovas gfloge u ergrifft d Hörner vom Altar (Joab het nämlech Adonia ungerschtützt gha, nid jedoch Absalom).

29 König Salomo isch mitteilt worde: "Joab isch zum Zelt Jehovas gfloge und isch dert bim Altar." Do het dr Salomo Benaja, em Sohn Jehojada, der Uftrag: "Geh, schloh ne ab!".

30 Auso isch dr Benaja zum Zelt Jehovas gange u het zu Joab gseit: "Chum use! Das isch e Befähl vom König!" "Nei!", het dr Joab gantwortet. "I wirde hie stärbe. Druf isch dr Benaja zum König zrug gange und het ihm brichtet was dr Joab gseit het.

31 Der König befählt ihm: "Du, was er gesagt hat. Schla ne abäte un begrab ne un entferne des Bluet, des er ohni berechtigte Grund vrgosse het, vu ma un vum Hus vu minem Vater.

32 Er isch vor Jehova für si Tod säuber verantwortlech. Er het ohni Wisse vu minem Vater Bueb David zwei Männa, de gerechter un bessa ware als er, mit däm Schwert abgschlage un umbrocht, nämlich Abna, d Bueb Ners, d Heerfaer vu Israel un Amas, d Bueb Jethers, d Heerfaer vu Judas.

33 D Verantwortig für ihre Tod söll für immer uf Joab u sine Nochkomme leschte.au Doch David, sin Nochkomme, sim Huus u sim Thron wott Jehova für immer Friede geh.“

34 Benaja, dr Sohn Jehojadas, isch den uffe gange, isch Joab niedergschlage und het nen umbracht. Er isch bi sim Huus in dr Wildniss begrabe worde.

35 Der Kenig übertroit druf Benaja, em Sohn Jehojada, a Joabs Stell der Befähl über ds Heer, u der Priester Zadok het er ar Schtell vom Abjathar gsetzt.

36 Denn het dr König Schimeï la hole un het gsait zue nem: "Bau dir es Hus in Jerusalem un wohne dert. Gang nirgendwo anders hi.

37 A däm Tag wo de wäg gosch u ds Kidrontal durequersch wirsch ganz sicher stärbe. Du wirsch für din Tod selber verantwortlich sii."

38 Schimeï het däm König gantwortet: "My Herr und König, was du gseit hesch, isch guet. I, di Diener, wirde mi dranne hebe. Der Schimeï isch also e ganzi Zyt lang i Jerusalem bliebe.

39 Nach drü Jahr hei jedoch zwöi vo Schimeïs Sklaven z'Achisch gflüchtet, em Sohn Maachas, em König vom Gath. Wo me Schimeï mälde het: "Dini Sklaven sy z Gath"

40 het är uf dr Stell sin Esel gsattlet u ritt zum Achisch uf dr Gath zum sini Sklave sueche. aus Schimeï mit syne Sklave us Gath zrügg isch cho,

41 het me Salomo teilt mit: "Schimeï het Jerusalem verloh. Er isch z Gath gsy u isch itz widr zrü."

42 Druf het der König Schimeï la hole u het zu ihm gseit: "Hani di nid bi Jehova unger Eid gsteut u di gwarnt: 'A däm Tag wo de vo hie irgendwo angersch häre geisch, wirsch ganz sicher stärbe'? Und hesch nid gantwortet: 'Was du seisch, isch guet. I wirde mi dra häbe'?

43 Werum hesch du denn din Eid vor Jehova broche und mini Aahordnig nid befolgt?"

44 Wyter het der König zu Schimeï gseit: "Du weisch ganz genau, was du mim Vater David alles agsait hesch.b Jehova wird di derfür zur Verantwortig zieh.

45 König Salomo aber wird gsägnet werde u dr Thron Davids wird für immer vor Jehova feschte Bestand ha."

46 Der König het druff Benaja, der Sohn Jehojadas, los. Er isch usegange u het Schimeï nider gschlage, sodass er gstorbe isch.

Salomo het den d königsherrschaft fescht ir hand gha.

 

rico loosli 6924 bioggio tessin
in bibel in schwizerdütsch
Zugriffe: 599

1 Könige 22 vo 22

 

 

1 Könige 22 vo 22

 

22 Drü Jahr hets ken Chrieg zwüsche Syrie u Israel gä.

2 Im dritte Johr isch König Josaphat vo Juda zum König vo Israel gange.

3 Da het dr König vo Israel zu syne Männer gseit: "Wüsset dir eigentlich, dass Ramoth-Gilead üs ghört? Und doch zögeret mir, es üs vom König vo Syrie zrüggzhole."

4 Denn het er de Josaphat gfragt: "Zeisch mit mir i Chrieg uf Ramoth-Gilead?" Josaphat het em König vo Israel antwortet: "Ich bi wi du. Meine Lüt sy wie dini Lüt. Mi Ross sy wie dini Ross.

5 Josaphat het jedoch zum König vo Israel gseit: "Erkundig di bitte zersch was Jehova derzue seit."

6 Da het dr König vo Israel d Prophete zämme grüefe – öppe 400 – u het si gfrogt: "Söll i gäge Ramoth-Gilead i Chrieg zieh oder nid?" Si hei antworte: "Zieh los! Jehova wird's i d Hand vom König gä.

7 "Gits hie nid e Prophet Jehovas?", het welle Joschafat wüsse. "Befrage mir Gott doch au dur ihn."

8 Druf het dr König vo Israel zu Josaphat gseit: "Es isch scho no öpper da, dür de mer Jehova chöi befrage,h aber i hass ihn. Er prohezyt nie Guets über mi, nume Schlächts. Es isch Michaja, dr Sohn vom Jimla." Josaphat entgägnet: "So öppis söttsch aus König nid säge."

9 Da het dr König vo Israel e Hofbeamte gruefe und befählt: "Schnell, hol Michaja, de Sohn vom Jimla!"

10 Dr Kenig vu Israel un Joschafat, dr Kenig vu Juda, hocke in keniga Gwända jede uf sinem Thron uf däm Dreschplatz am Toreingang vu Samarien un alli Prophete prophete vor ne.

11 Zedekia, dr Sohn Kenaanas, het sech denn Hörner us Ise gmacht und het verkündet: "Das seit Jehova: 'Damit wirsch d Syrer ufspiesse bis si usgrotted hesch.'

12 Alli andere Prophete prophete propheteete s'gliche. Si hei gseit: "Zieh nach Ramoth-Gilead. Du wirsch Erfolg ha. Jehova wird es in d'Hand vom König geh."

13 Der Bote, der Michaja hole sollte, riegt ihm: "D Prophete kündigen däm König durchweg Gutes a. Mach's bitte o so u säg öppis Guets."

14 Michaja entgägnet jedoch: "So wohr Jehova läbt: I gibe nume das wyter, wo Jehova mir seit!"

15 Won er vor em König erschine, het ihm däre d'Frag gstellt: "Michaja, söue mer uf Ramoth-Gilead i Chrieg zieh oder nid?" "Zieh los! Du wirsch Erfolg ha", het di prompt Antwort luut. "Jehova wird's i d Hand vom König gä."

16 Druf het ne dr König gfragt: "Wie oft mues ig di schwöre la, dass du mir im Name Jehovas nüt aus die reini Wahrheit seisch?"

17 Michaja het gantwortet: "I gseh aui Israelite uf de Berge zerstreut aus Schaf wo ke Hirte hei. Jehova het gseit: 'Sie hei ke Herr. Si söue aui z'Friede hei ga.'

18 Da het dr König vo Israel zu Josaphat gmeint: "Hani der nid gseit, dass er nie guets über mi prohezyt, sondern nume Schlächts?"

19 Michaja het witer gseit: "Hört drum d Wort Jehovas: I ha d Jehova uf sim Thron gsäh u ds ganze Heer vom Himmel rächts u links vo ihm stah.

20 Jehova het de gfragt: 'Wer wird Ahab tüüsche, dass är nach Ramoth-Gilead zieht und dört gheit?' De eint het das vor, der ander das.

21 Da isch e Geischt vor Jehova cho und het gsait: 'I wird ne tüüsche.' 'Wie wosch das mache?', het Jehova gfrögt

22 Er git zantwort: 'I wird higeh, un ä irreführende Geischt im Muul vu sine Prophete wäre.' Druf het er gseit: 'Dü wirsch nen tüüsche. Und du wirsch au Erfolg ha. Gang u mach das.'

23 We d gsesch, het Jehova ä irreführende Geischt in ds Mul vo dine Prophete do gleit. Aba d Jehova het beschlosse unglück iba di z bringe."

24 Denn isch Zedekia gange, dr Bueb Kenaanas, z Michaja, het ihm is Gsicht gschlage u het gsait: "Wie isch denn Jehovas Geischt vo mir zu dir gange, zum mit dir rede?"

25 Michaja antwortet: "Da wirsch a dem Tag gseh wo di im innerschte Ruum verstecksch."

26 Der König vo Israel bfrogt denn: "Bringt Michaja zu Amon, am Schtadtoberschte, u zum Joas, em Sohn vom König.

27 Säget zu ne: 'Steckt dene Bursche i ds Gfängnis und chürzt sy Brot und Wasserration, bis i z Friede zrüchume. Das isch e Befähl vom Chönig!'

28 Michaja aber het erwiteret: "We du z Friede zrüchunnsch, het d Jehova nid mit mir gschwätzt." Un är het derzue gfügt: "Ihr Völker, nämet das alli zur Kenntnis!

29 Dänn het dr König vo Israel mit em Josaphat, em König vo Juda uf Ramoth-Gilead zoge.

30 Dr König vo Israel het zu Josaphat gseit: "Ich verkleide mi für d Schlacht und du ziesch dis königsgwand a." Also het sech dr König vo Israel vrchleidet u het i d Schlacht zoge.

31 Der König vo Syrie het sy 32 Kriegswagenkommandant aagwiese: "Greft niemert a – ob chlii oder gross – usser dr König vo Israel."

32 Wo d'Kommandante Joschafat sähn, hän sie gmeint: "Das muass dr Kenig vu Israel si." Sie hän uf nen gschtore, um nen azgriffe, un Joschafat brellt um Hilf.

33 Sobald d Kommandante merkt, dass es gar nid dr König vo Israel gsi isch, hei si d Verfolgig uf gä.

34 Eine vo de Manne het jedoch e Pfiil zuefällig so ab, dass er dr König vo Israel dür ne Spalt i dr Rüschtig troffe het. Do het der Chönig zu sym Wagelenker gseit: "Dreh um, bring mi us der Schlacht wäg. I bi schwär verwundet."

35 Dr Kampf het dr ganz Tag gschtorbe, u dr Kenig het d Syrer zuegwandt im Waage gschtützt wärde. Ds Bluet us sinere Wunde isch i d Chriegswage gfloge, u am Abe isch er gschtorbe.

36 Bi Sunneuntergang isch dr Ruef dur ds Lager gange: "Jede i sy Schtadt! Jede zu sym Land!"

37 So isch dr König gschtorbe, u me het ne uf Samaria brocht. Dert isch er begrabe worde.

38 Womme de Chriegswage am Teich vo Samaria abwäsch, hei d Hünd sys Bluet ufgschläckt, u di Prostituierte hei dert bäudet – wie Jehova es akündigt het.

39 Alles Wyter iba de Gschicht Aabs, alli sini Tade, d Palascht us Elfebei, den er er errichtet het, un alli Schtädt, won er baut het, schteit in dr Chronik dr Kenig vu Israel.

40 Nachdem Ahab gstorbe isch, isch sin Sohn Ahasjah König worde.

41 Im 4. Johr Kenig Aabs vu Israel isch Joschafat gsi, dr Bueb Asas, Kenig vu Juda.

42 Joschafat isch mit 35 Johr König worde und het 25 Johr z Jerusalem regiert. Sini Muetter het Asuba gheisse un isch d Tochter Schilhis gsi.

43 Är isch uf em glyche Wäg gange wie si Vater Asa. Er isch nid drvo ab u het gmacht, was in Jehovas Ouge richtig isch gsy. D Höhe si aber nid bsitigt worde. Ds Volk het dert nach wie vor opferruuch opferrouuch ufstiege la.

44 Zwüsche Josaphat und em König vo Israel hei friedlichi Beziehige bestande.

45 Alles Witere iba d Gschicht Josaphat, sini grosse Erfolg un sini Kriäg, schtoht in dr Chronik dr Kenig vu Juda.

46 Är het o di männleche Tempel¬prostituiert us em Land, wo no us dr Zyt vo sym Vater Asa übrig sy bliebe gsy.

47 Edom het damals ke Chönig gha sondern isch vomene Stellverträtter regiert worde.

48 Josaphat het o Tarschisch-Schiff fürä Goldtransport us Ophir bout, doch d'Schiffere nid wüu si bi Ezjon-Gäber zerschöut hei.

49 Damals het dr Ahabs Sohn Ahasja zum Josaphat: "Lo mini Lüt mit dine zäme uf de Schiff fahre", aber Josaphat isch drmit nid iiverstande gsy.

50 Schliesslech stärb Joschafatt und me het ihn bi sine Vorfahre i de Stadt vo sim Vorfahre David begrüesst. Noch ihm isch si Bueb Joramu König worde.

51 Im 17. Jahr König Josaphats vo Juda isch Ahasja, dr Sohn Ahabs, z Samaria König vo Israel. Er het zwöi Jahr über Israel regiert.

52 Er het ging wieder gmacht, was z Jehovas Ouge schlächt isch gsi u isch uf em gliche Wäg wi si Vater u sini Muetter un we Jerobeam, dr Sohn Näbats, wo Israel zum Sündige vurleitet het.

53 Er dient Baal un vubiegt sich vor ihm. Dmit het er Jehova krenkt, d Gott Israels, we si Vater doe het.

 

rico loosli 6924 bioggio tessin
in bibel in schwizerdütsch
Zugriffe: 652

Lukas 24 vo 24

 

 

Lukas 24 vo 24

 

24 Am erschte Tag vor Wuche si d Froue aber i auer Früech zum Grab cho u hei di vorbereitete aromatische Substanze derbi gha.

2 Allerdings hends fest gstellt, dass de Stei vom Grab wäggrollt gsi isch,

3 und wo si inegange isch isch dr Lichnam vom Herr Jesus nirgendwo z finde.

4 Während si drüber rätschtet hei, si uf einisch zwöi Manne i glänzende Gwänder bi ihne gstange.

5 D Froue hei Angscht übercho u hei dr Chopf gsänkt ghaute. D Manne hei dahär zu ne gsait: "Wieso suechet dir de Läbensinde bi de Tote?

6 Er isch nid hie, sondern isch uferweckt worde. Erinneret euch a das, wo er zu euch gseit het, wo er no in Galiläa isch:

7 das dr Mönschesohn Sünder usglieferet, am Pfahl higrichtet wärde u am dritte Tag mues uferstah."

8 Da hend ne syni Wort wider iigfaue,

9i u si si si vom grab wägg u verzeut aues dr elf u angerne.

10 Es sy Maria Magdalene, Johanna u Maria gsy, d Muetter vo Jakobus. Au di andere Froue, wo bi nene gsi si, hei aues de Aposchtel brichtet.

11 Sie aber hei das aues für Chabis ghaute u hei de Froue nid gloubt.

12 Petrus drgäge isch ufgschtande u het zum Grab rännt, u wo er sech vrbüügt het, het er nume d Liinetücher gseh. Do isch er weggange u het sech gfragt, was wohl gscheh isch.

13 Am gliche Tag si zwöi vo dene ufem Wäg zumene Dorf namens Emma� gsi, öppe 11 Kilometer vo Jerusalem entfernt gsi,

14i und si hei sech über aues ungerhaute wo sech zuetreit het.

15 Während si sech ungerhaute u über aues diskutiert hei, het Jesus derzue gschtande u het ne a gschlosse,

16 aber si si si si wie mit Blindheit gschlage u hei ne nid erkennt.

17 Er het gfragt: "Wober diskutieret Der de hie ufem Wäg so läbhaft?" Da heisi truurig bliebe.

18 Eine vo de beide, är het Kleopas gheisse, antwortet: "Wohnsch du als einsame Frömde in Jerusalem, dass du nid mitbecho hesch, was i de letschte Täg dert passiert isch?"

19 "Was isch denn passiert?", het er sech erkundiget. "Das mit Jesus, dem Nazarener", hend sie antwortet. "Wie sech usegschtellt het, isch er e Prophet – mächtig in Wort un Tat vor Gott un allne Mensche.

20 Und wi ihn üsi Oberprieschter und Vorsteher usglieferet hei, das er zum Tod verurteilt wird und denn het me ihn a Pfahl gnaglet.

21 Derbi hei mir ghofft, är wär dä wo Israel befreie wird. Ja und iz hei mer scho dritt Tag, sitdem das alles passiert isch.

22 Denn hei üs no einigi Froue us üsere Mitti i Stune versetzt. Si sy scho am früeche Morge zum Grab gange,

 23 aber si hei si Leichnam niene gfunge. Da sy si cho u hei verzeut, si hige ire übernatürleche Erschiinig Ängel gseh, wo gseit hei, dass är läbt.

24 Einigi wo bi üs si gsi, si de zum Grab gange u isch so gsi, wie d Fraue brichtet hei, ihn aber hei si nid gseh."

25 Dert het er zu nene gsait: "Ach, ihr Unverständige! We langsam aicha Herz doch drin isch, a all di Ussage vo de Prophete z glaube!

26 Het dr Christus nid das alles müesse erliide und i sini Herrlichkeit glange?"

27 Aagfange mit Moses un allne Prophete legt da ne in de gsamte Schrifte das us, was ne betroffe het.

28 Schliesslich kumme sie in d Nöchi vum Dorf, wo sie undawägs gsi sin, un na het so gmacht als würd er witergoh.

29 Doch si händ uf ihn ii gredt: "Blib bi uns. Es isch scho fascht Aabe, dr Tag geit z End." So het er se begleit und isch bi ihne bliebe.

30 Bim Ässe het er denn s Brot gno, segnet, het's bbracht und het's witer glängt.

31 Do si ne d Ouge uf u si hei ne erkannt, aber er verschwandet us ihrere Mitti.

32 Si hei zunenand gseit: "Brannte nid üses Härz i üsem Innere, won är ungerwägs mit üs het gredt und üs d Schrifte völlig erschlosse?"

33 In der gliiche Stund sin sie ufgschtande un hän nach Jerusalem zrukehrt. Dört hän sie d Elf mit de andere versammlet gfunde

34 u erfahre vo ihne: "Dr Herr isch tatsächlech uferweckt worde u er isch em Simon erschine!"

35 Drufhin hei si vo de Ereigniss ungerwägs verzeut u das si ne dra erkannt hei, wien er das Brot bracht.

36 Während si das alles verzellt hei, isch er plötzlech säuber i ir Mitti gschtange u het gseit: "Friede syg mit öich!"

37 Doch vor luter Angst u Schrecke hei si gmeint e Geischt z gseh.

38 "Warum siter so beunruhigt, u warum löh dir i öirem Härz Zwiifel ufcho?", het er se gfragt.

39 "Lueget öich doch mini Händ u mini Füess ah, de gsehnd ihr dass i's bi. Fasset mi ruhig a u überzügt euch sälber. E Geischt isch ja schliesslech nid us Fleisch u Chnoche wie Der's bi mir gsänd.".

40 Während er das gseit het, het er ne sini Händ u Füess zeigt.

41 Doch vor luuter Fröid u Stuune hei si's geng no nid chönne gloube, u so het er se gfragt: "Heit Der öppis z'esse da?

42 Drufhin hei si ihm es Stück brootene Fisch gä.

43 Er nimmt's un isst's vor ihrene Auge.

44 Denn het er ne erchlärt: Won i no bi äich gsi bi, han i äich gsait, dass sech alles erfülle muess, was im Gsetz vo Moses, in de Schrifte vo de Prophete un in de Psalme iba mi schteit.

45 När het er bewürkt, dass si d Bedütig vo de Schrifte volle und ganz hei chönne erfasse,

46 un sait zue nene: In d Schrift schtoht Folgendes: Dr Chrischtus wird liede un am dritte Dag vu d Dote ufschtoh,

47 u i sym Name wird i aune Völkere Rue zur Sündevergebig predigt wärde – agfange z Jerusalem.

48 Vo auem söue dir Züge si.

49 Un üsserdem: I schick des uf äich herab, was mi Vater vusproche het. Ihr aba bliebe in dr Schtadt, bis ihr mit Kraft üs dr Hechi umhüllt wäre."

50 Denn het er se bis uf Betanien usegfüehrt, het d Händ u säägnet.

51 Während er si gsägnet het, isch er vo ihne wäggno u i Himmel ufghobe worde.

52 Si hei sech vor ihm verbugt u hei denn vou Fröid uf Jerusalem zrügg kehret.

53 Un sie ware ständig im Tempel un priese Gott.